Forgot Passcode Iphone Novels & Stories

“Pero sa totoo lang ay mas maganda ka, Maria Cordelia Humbañez. Tignan mo naman, oh! May pa-cocktail dress si Boss habang may pa-apologize naman ang hottest Governor in the country..” Mabilis akong napalingon sa nakangising si Melody. At ang bruha feel na feel ang pagba-browse ng cellphone ko. Aba't.. Naku naman! Siguro kailangan ko na talagang lagyan ng PIN or Lock pattern iyong phone ko. Ang problema lang kasi ay makakalimutin ako kaya minsan pati pattern nakakalimutan ko. Hahablutin ko na sana iyon mula sa kaniya pero hinagis na niya ito papunta sa akin. Mabuti na lang talaga at good catcher 'to.

Agad na umigting ang aking panga ng makita ko na mayroon pala itong password. Oo nga naman, may password pala ang cellphone niya, huhu, I forgot. Tinapik ko ang aking noo dahil nadismaya ako sa aking sarili. Sinubukan kong i-type ang kaniyang pangalan. EZEKIEL. Sabi, "Wrong password!" Komunot ang aking noo. Sinubukan ko na din ang birthday niya, pero wrong password pa rin. Ano ba iyan? Nawawalan na ako ng pasensya; naka ilang attempt na ako, at hindi ko ito magawang buksan.

Mayroon itong *keypad* para sa *password* at isang *fingerprint scanner*. Huminga nang malalim si Nayah. Ang kanyang mga kamay na kanina ay nanginginig sa iyak ay biglang naging kalmado—bumalik ang *muscle memory* ng isang magnanakaw. Pinagmasdan niya ang *keypad*. Sa tagal niyang nakasama ang Alkalde, napansin niya ang pattern nito sa mga *passwords*. Ang *security code* ng mansyon, ang *passcode* ng opisina sa munisipyo, lahat iyon ay umiikot sa nag-iisang petsang hindi makalimutan ng lalaki.

“Nic, ang daldal mo. Madaming trabaho. Kahit tignan mo ang cellphone ko, wala kang makikitang naka-follow na babae diyan.” May kung anong nagtulak sa kanya na kuhanin ang cellphone nito na nasa ibabaw ng mesa. Kaya naman pala kampante ito at ni hindi man lang natinag ng damputin niya ang cellphone sa mesa dahil may passcode. “Ano ang password mo?” “1130.” Kunumot ang noo niya. “Bakit iyon ang password mo?” “Matagal na ‘yan, hindi ko lang napalitan.”

Can you blame me though? Natigilan ako nang mapagtantong wala ang card sa ID holder ko. Imposible na mawala 'yon dito. Tinignan ko na rin ang bag ko baka nailagay ko lang dito at nakalimutan lang pero wala talaga. Inenter ko na lang ang passcode sa touch pad screen. Hanapin ko na lang sa bahay mamaya pag-uwi ko baka namisplace ko lang.

Kinagat ni Elaine ang kanyang ngipin sa galit. Letse, nagiging maingat na ang lalaking iyon sa kanya! Itinabi niya ang kanyang galit, sinubukan niyang buksan ang cellphone gamit ang code. Dati, hindi lang ang fingerprint ang nilagay niya, ngunit alam niya rin ang anim na numero para buksan ang cellphone niya. Pero, pagkatapos ilagay ang passcode na alam niya, sinabi ng cellphone na mali ang passcode!

Kung gaano siya naging katawa-tawa sa loob ng maraming taon. Dahil sa sobrang abala nitong mga nakaraang araw... O baka dahil nasanay na siya sa numerong iyon... Nakalimutan niyang palitan ang password. At ngayong malapit na silang maghiwalay... Ginamit pa rin ni Erik ang sarili nitong kaarawan para buksan ang kanyang cellphone. Wala nang mas nakakahiya pa kaysa roon.

Dahil itinagong nakatago ni Hannah ang kaniyang mga preview para sa privacy—isang gawi na nakuha niya mula sa pagiging isang Carter—ang telepono ay ipinakita lamang na may dumating na mensahe. Ang aking mga daliri ay basang-basa sa pawis habang nag-i-swipe ako pataas. Enter Passcode. Alam ko ang kaniyang passcode. Ang kaniyang kaarawan. Ipinasok ko ang mga numero. Ang telepono ay nag-click nang magbukas.

I tapped his arm kaya naman nagalit ito. "Ano nanaman?" Supladong sabi niya. I told him that we have to call our parents. Kinuha naman niya kaagad ang phone niya sa bulsa at binigay ito sa akin. Tinignan ko naman siya. "Call my mom," he said kaya agad ko naman kinuha ang phone niya. "Ano passcode mo?" I asked him. "Wala," simpleng sabi niya. I opened his phone and tama nga siya. Walang passcode ang phone niya. Wow ha. Siya lang ata ang kilala ko na walang passcode.

Dahil sa kagustuhan kong maging ligtas ang sarili kong espasyo, pinalitan ko ang lumang pin code at hindi ko pa naibibigay ang bagong passcode kay Daddy. Kung si Daddy man ang nasa labas, malamang ay hindi talaga siya makakapasok nang kusa tulad ng dati. Dahan-dahan kong inikot ang double lock at binuksan ang p***o. Habang kinukuskos ko pa ang aking mga mata gamit ang likod ng aking palad, halos matigil ang paghinga ko sa nakita ko. "Daddy?"