I Forgot My Phone Password Novels & Stories

Ngayon, ang basta-bastang pagbukas ng phone nito ay parang pagtawid sa isang hindi nakikitang hangganan. Nanatili ang tingin ni Lucas sa kalsada. “Iyon pa rin ang lumang password.” Natigilan si Isla. Bahagyang nanigas ang mga daliri niya sa ibabaw ng screen. Ang lumang password ay ang password na minsan niyang ipinilit ipalit kay Lucas dahil sa biglaang kapritso. Kapareho iyon ng unlock password ng sariling phone niya. Noon, nakaupo sila sa library. Nakahilig siya sa balikat nito, nababagot matapos gumuhit nang napakatagal, at bigla niyang inagaw ang phone mula sa kamay nito.

Nang umalis sila ay mabilis lang akong natapos kumain kaya hinawakan ko ang cellphone and it has apps na ngunit nagtaka ako ng nandito na ang online bank account ko, binuksan ko 'yon and the password is same as my password before pero iba na yung account. Tinignan ko ang balance at may laman naman kaya huminga ako ng malalim, lumapit ako sa salamin at tinignan ang buhok kong humaba na dahil ilang buwan na rin. Inilagay ko 'yon sa likod ko at tinignan ko kung gaano na ito kahaba. Ngunit natigilan ako ng tumunog ang cellphone ko dahilan para sagutin ko ito, wala pang saved number eh unknown number ang tumatawag. "Uhm hello?"

Oo alam ko ang password niya. Actually silang dalawa lang naman ni Zenice ang nakakaalam nito. Pero simula nung mawala siya, pinilit ko si Viah na ipaalam na sakin dahil baka mamaya kung anong gawin niya or baka hindi na siya lumabas ever. Kung alam niyo lang kung anong hirap ang pinagdaanan ko makuha ko lang yung passcode na 'yon. I got more curious nung tinanong ko siya one time kung may meaning yung passcode ng condo niya. Pero mukha siyang tangang napangiti lang nun. Medyo kinilabutan nga ako eh.

“Nic, ang daldal mo. Madaming trabaho. Kahit tignan mo ang cellphone ko, wala kang makikitang naka-follow na babae diyan.” May kung anong nagtulak sa kanya na kuhanin ang cellphone nito na nasa ibabaw ng mesa. Kaya naman pala kampante ito at ni hindi man lang natinag ng damputin niya ang cellphone sa mesa dahil may passcode. “Ano ang password mo?” “1130.” Kunumot ang noo niya. “Bakit iyon ang password mo?” “Matagal na ‘yan, hindi ko lang napalitan.”

Pinindot ko ang maliit na screen sa harapan ko. "Ilagay mo dito ang destinasyon natin." "Ikaw na ang maglagay, wife." Inilahad niya ang phone niya sa akin na kinakunot ng noo ko. Kinuha ko naman at pagbukas ko ay may password na nakalagay doon. "Password nito?" "Our wedding date." Natigilan naman ako sa sinabi niya. "Hindi ko pinalitan ang password ko sa loob ng limang taon."

Mukhang desidido itong ibigay si Siony sa kanya para makasama niya. Tumingin ito sa smartphone na hawak nang umilaw yun at tumunog. "She's here. Give me an update. My phone is safe," anito na nakuha niya kaagad ang ibig sabihin, na ito lang ang nakakaalam ng password ng smartphone nito. Saglit silang nagkatitigan at parang nailang siya nang kaunti, pero bumaluktot ito ulit at saka siya hinalikan sa labi.

Nang kalkalin ko pa ay may napansin akong nahulog sa sahig, ang cellphone ko. Lowbat na lowbat iyon kung kaya’t chinarge ko agad agad. Nang makita kong three percent na iyon ay binuksan ko na. Swerte ko dahil wala pala akong password na nilagay sa cellphone ko.

Nainip na yata ito at sinamahan pa ng pangangalay ng kamay dahil hindi ko pa rin kinukuha ang phone niya kaya nag-angat na siya ng tingin sa akin. “Ano na ang nangyari sayo?” takang tanong niya na bahagya pang nakataas ang kilay. “Hmm, nothing.” Agad ko ng kinuha ang phone habang binalik naman niya ang tingin sa laptop. Ngunit ng tingnan ko ay kailangan ng password. “Password.” “My birthday.” “Anong birthday mo?” Tumingin na naman siya sa akin. “You don't know?”

Kinunutan ko siya ng noo. “E, wala naman akong number sa'yo.” Reklamo ko. Saka lamang siya humakbang palapit at kinuha sa kamay ko ang cellphone. Sa sandaling nagkadikit ang balat naman ay para na akong napapaso kaya mabilis ko iyong binitawan. “What’s your phone's password? You need to open it.” Aniya, pero iniharap na sa akin ang screen para mascan ang mukha ko.

Nag-tsinelas na lang din ako. Lumabas ako ng condo niya dala ang pitaka at cellphone. Mamaya ko na lang siya ite-text. Baka ano na naman isipin niya. Sandali lang naman ako. Ngunit napahinto din agad sa paglalakad papasok ng elevator. Napahawak ako sa noo ko. Hindi ko nga pala alam ang password ng bahay niya. Naisara ko na ito. Paano mamaya? Bahala na nga! Tawagan ko na lang siya mamaya.