Forgotten Iphone Passcode Novels & Stories

Kinuha niya ang bag niya saka lumabas. Naiwan niya ang phone nito sa upuan na kaagad kong kinuha. May password. Nilibot ko ang paligid at wala nang nagdadaan na tao. Nilabas ko ang powder ko at nilagyan ang phone niya at hinipan ito pagkatapos. Nakita ko ang mga number na gamit pero hindi ko rin alam kung saan doon ang mauuna. Pinag-aralan ko ito at nang makuhang birthday niya ay agad kong inopen.

He gave me his cellphone. Me? Again? Why is it always me? But I also did not mind and immediately took his phone so I could d******d the application for him. At the very least, I don't need to be bothered by his typos. "What's your Apple ID and password?" I asked. "What is that?" "The password you made when you bought this phone." "I forgot." "Damn it! Then just keep typing like that." I leave this to fate and time. I have no other solution.

Naisip ko kasi na baka may nakalimutan siyang gamit. Pagdating ko doon, tama nga ang hinala ko. Narito ang cellphone niya. Pinulot ko ‘yun. Para siyang tanga kasi walang password ang phone. Hindi ko napigilang buksan tuloy iyon. Sa inbox agad ako napunta. Doon ko nabasa ang message sa kaniya ni Jamaica. Ang nakakagulat pa, nabasa ko ang pangalan ko sa huling message sa kaniya ng ex-girlfriend niya.

Binigay nya ang password nito sa akin kaya bakit mali ang lumabas? Sinubukan ko ulit na ilagay ang password nya na alam ko pero nanatiling mali na ipinagtaka ko lalo. Para makasiguro ay inulit ko na naman sa ikatlong pagkakataon pero gaya ng nauna ay mali pa rin. Napataas tuloy ako ng kilay at matagal na tumitig sa selpon nya. Kung pinalitan nya ang password, bakit hindi nya sinabi sa'kin? May tinatago ba sya?

It wouldn't ask for a passcode anymore because my face ID had already been identified by the system. Sh*t. The new passcode is useless.

Sa mahabang paglalakad ay natunton namin ang malahiganteng pintuan, naglalamaan ng 36 pattern code para sa password na sa haba ay hindi kaagad makakabisa. Hinanap ko ang button upang lumabas ang mga numero at letra, saka ko isa isang inilagay ang passcode na nakamemorya sa akin utak, walang kahulugan at hindi ko inuugnay kung kaninuman, ng matapos ay agad tumunog ito at nagbukas. Lumuwa agad sa akin ang sandamakmak na ginto, pilak at limpak limpak na pera.

Hindi naman niya alam kung bubuksan niya ito or hahayaan na lang dahil hindi rin naman niya alam ang password ng phone ng asawa niya. Ngunit naisip niya na baka importanteng texts iyon. Agad niyang iniswipe ang passcode ng phone nito at tinype ang posibleng password nito. " * * * * " ininsert niya ang birthday ng kanyang asawa ngunit failed. Muli niyang ininsert ang apat na numero ng kanyang birthday ngunit failed. Sinunod naman niyang i-insert ang numero na birthday ng kanilang anak at nagswipe in ito.

Sana naman ay makita ni Reed agad ang message nya. Pagkalabas nya ng CR ay kinakalikot pa din nito ang cellphone nya. Alam nyang may password naman iyon pero bakit nabuksan nito? Di kaya habang natutulog cya kanina ay tinutok nito sa kamay nya ang fingerprint sensor para mabuksan nito?

“Ah, okay! Hindi na!” Kahit na nagulat siya, nagawa pa rin niyang ibalik ang cellphone nito mula sa orihinal na pwesto. Pero nilamon na siya ng kuryosidad, kailangan niyang malaman kung tama ang hinala niya--dimapot niya ulit ang cellphone at mabilis na tinipa ang birthday ni Irene habang nagdadasal na mali siya. ‘Incorrect password’

Inakala niyang ang ganoong maliit at walang saysay na intimacy ay maaaring tumagal magpakailanman. Napakaraming taon na ang lumipas. Hindi niya iyon pinalitan? Kinagat ni Isla ang ibabang labi niya at inilagay ang password para i-unlock ang phone. Maayos na bumukas ang screen. Sa isang sandali, pakiramdam niya ay hindi lamang phone ang nabuksan niya, kundi isang pinto papunta sa nakaraan na hindi niya sinasadyang itulak.