Forgotten Iphone Passcode Novels & Stories

Kinuha ko ito at agad na binuksan. May 6, 2022, Friday; iyan ang nakita ko sa screen. Sinubukan kong buksan ang cellphone subalit hindi ko ito nagawa dahil ibang lock code ang ginamit ko. “Kung May 6, 2022 ngayon, ibig sabihin, bumalik ako isang taon pa lang ang nakalilipas.” Kaya hindi ko na matandaan ang lock code ng cellphone ko dahil napalitan ko na ito ng ilang beses noon.

Parang malabo. Narinig ko ang mahina niyang paghilik. Mukhang nakatulog na siya kaagad. Dahan-dahan, tiningnan ko ang kanyang phone. Sa kasamaang-palad, naka-lock ito. Ito ay kahina-hinala dahil hindi siya dating gumagamit ng passcode. Malilimutin si Derrick sa mga bagay na ganito.

"Susunod ako. Take the phone on my pocket and call Finn. The password is 041596." Natigilan ako sa kanyang sinabi. That is my password too. Bakit nakikigaya siya ng password? May rason ako dahil birthday ko iyon. E siya, ano ang rason niya? "Goddamn it! What are you still waiting for? Take the phone on my pocket now and fucking get out of the car."

At natagpuan agad niya roon ang hinahanap. "Wow! Latest model 'to ng Apple, ah? Bigatin talaga ako!" papuri ng dalaga sa sarili habang humahangang nakatuon ang mga mata sa hawak na cellphone. "Haist! May password! Paano ko ito magagamit?" Sumubok siya ng dalawa, pero error ang resulta. Kapag mali pa ang pangatlo ay tuluyan na iyong magla-lock. "Eight letters. Limang letra lang ang PONCE. Teka. Ano bang totoong pangalan ng aroganteng lalaking 'yon? Ponce...Ponce...Ponciano?"

“Nic, ang daldal mo. Madaming trabaho. Kahit tignan mo ang cellphone ko, wala kang makikitang naka-follow na babae diyan.” May kung anong nagtulak sa kanya na kuhanin ang cellphone nito na nasa ibabaw ng mesa. Kaya naman pala kampante ito at ni hindi man lang natinag ng damputin niya ang cellphone sa mesa dahil may passcode. “Ano ang password mo?” “1130.” Kunumot ang noo niya. “Bakit iyon ang password mo?” “Matagal na ‘yan, hindi ko lang napalitan.”

"Si Sir? Umalis siya agad kanina pagbaba nya. Pero bago siya umalis tinikman nya yong niluto mo kagabi. Kaso lang nagmamadali ata siya kaya kukunti lang ang kinain nya." Marahan lang akong tumango kay Glaiza. Ito na ang pagkakataon ko ngayong wala siya. Kagabi habang lasing na lasing siya ay na open ko ang phone nya gamit ang finger print nya. Kaso lang halos lahat ng application nya sa phone nya ay may password. Ganon na ba kalala ang trust issue nya? Tanging ang na open ko lang ay yong text message. Ang laman lang ay yong convo naming dalawa at isang unknown number na more on code ang nasa text. Na picturan ko naman yon gamit ang phone ko.

Kinuha niya ang maliit Fila na body bag sa gilid niya at iniabot sakin. "Kunin mo diyan my password is 042220." Binuksan ko naman agad at kinuha na ang phone niya. Habang tinatype ko ang password niya ay napagtanto ko na birthday ko pala iyon. Binalingan ko naman siya at ngiting-ngiti ang luko. "Pati ba naman password related pa din sakin. Oh! Pati wallpaper ako pa din, hindi ka ba nagsasawa na puro ako nalang lagi?" Pagbukas ko ng phone niya mukha ko agad ang tumambad sa’kin

Ilang minuto ang lumipas at nang masiguro kong tulog na nga siya, ay buong ingat akong umalis ng aming higaan at walang kaingay-ingay na naglakad papunta sa kung saan nakalagay ang kanyang cell phone. Pilit kong iwinawaksi ang kabang namumuo ngayon sa dibdib ko atsaka sinimulang kalikutin ang cell phone niya na hawak-hawak ko. May pincode yun kaya nahirapan akong buksan. I tried to enter his birthdate pero hindi gumana. Halos lahat na ng mga numbers na pupwede kong icombine ay sinubukan ko na pero ayaw talaga bumukas hanggang sa bigla kong nai-enter ang petsa ng kasal namin– and shockingly, it worked!

Kinagat ni Elaine ang kanyang ngipin sa galit. Letse, nagiging maingat na ang lalaking iyon sa kanya! Itinabi niya ang kanyang galit, sinubukan niyang buksan ang cellphone gamit ang code. Dati, hindi lang ang fingerprint ang nilagay niya, ngunit alam niya rin ang anim na numero para buksan ang cellphone niya. Pero, pagkatapos ilagay ang passcode na alam niya, sinabi ng cellphone na mali ang passcode!

“Okay pa naman-“ Hindi na naituloy ang sasabihin. Kusa nang kinuha ni Wade ang kamay niya at inilagay roon ang phone. “7844, that’s my passcode.” Tumalikod ito pagkatapos at pumanhik ng bahay. Ayaw nitong bigyan ng puwang ang mga rason niya. Maang na napatingin na lang siya sa phone ni Wade. Parang nakakahiya lang. Ang mahal ng phone. Sure ito sa pagbibigay ng password sa kanya?