Forgotten Iphone Passcode Novels & Stories

Kinuha niya ang maliit Fila na body bag sa gilid niya at iniabot sakin. "Kunin mo diyan my password is 042220." Binuksan ko naman agad at kinuha na ang phone niya. Habang tinatype ko ang password niya ay napagtanto ko na birthday ko pala iyon. Binalingan ko naman siya at ngiting-ngiti ang luko. "Pati ba naman password related pa din sakin. Oh! Pati wallpaper ako pa din, hindi ka ba nagsasawa na puro ako nalang lagi?" Pagbukas ko ng phone niya mukha ko agad ang tumambad sa’kin

Ilang minuto ang lumipas at nang masiguro kong tulog na nga siya, ay buong ingat akong umalis ng aming higaan at walang kaingay-ingay na naglakad papunta sa kung saan nakalagay ang kanyang cell phone. Pilit kong iwinawaksi ang kabang namumuo ngayon sa dibdib ko atsaka sinimulang kalikutin ang cell phone niya na hawak-hawak ko. May pincode yun kaya nahirapan akong buksan. I tried to enter his birthdate pero hindi gumana. Halos lahat na ng mga numbers na pupwede kong icombine ay sinubukan ko na pero ayaw talaga bumukas hanggang sa bigla kong nai-enter ang petsa ng kasal namin– and shockingly, it worked!

Kinagat ni Elaine ang kanyang ngipin sa galit. Letse, nagiging maingat na ang lalaking iyon sa kanya! Itinabi niya ang kanyang galit, sinubukan niyang buksan ang cellphone gamit ang code. Dati, hindi lang ang fingerprint ang nilagay niya, ngunit alam niya rin ang anim na numero para buksan ang cellphone niya. Pero, pagkatapos ilagay ang passcode na alam niya, sinabi ng cellphone na mali ang passcode!

“Okay pa naman-“ Hindi na naituloy ang sasabihin. Kusa nang kinuha ni Wade ang kamay niya at inilagay roon ang phone. “7844, that’s my passcode.” Tumalikod ito pagkatapos at pumanhik ng bahay. Ayaw nitong bigyan ng puwang ang mga rason niya. Maang na napatingin na lang siya sa phone ni Wade. Parang nakakahiya lang. Ang mahal ng phone. Sure ito sa pagbibigay ng password sa kanya?

Ang isa sa mga screen ay namula, ibig sabihin ay may bagong mensahe na dumating. Lumapit siya at nakita ang bagong mensahe sa teleponong may namutlang screen: I missed you, I come to find you. Hindi na nabasa pa ni Sierra ang ilan pang mensahe dahil namatay na ang telepono. Agad na kinuha ni Sierra ang telepono, pinindot ang power button, at namula ang screen, ngunit nawala na ang mga mensahe sa notification bar, kailangan ng password o fingerprint para mabuksan.

Laking pasalamat niya nang makitang walang password ang cellphone at bumukas ito sa isang swipe lang. Pagkabukas ng phone ay agad na pumasok sa isip ni Amara ang numero ni Argus. Sinubukan niyang hanapin ang contact o i-type ang numero nito sa screen. Marahil dahil sa epekto ng lason na natira sa kaniyang katawan kaya medyo humina ang kaniyang memorya. Hindi niya agad maalala ang numerong dati naman niyang kabisadong-kabisado.

Hindi pa nga ako naka-recover sa nalaman ko naramdaman ko ng ang paggagap niya sa mga daliri ko. "Give me your fingers baby, I will give you access." Wala ako sa sariling hinayaan siyang e-scan ang mga daliri ko para magkaroon ako ng acess sa unit niya." In case you can't access using your fingerprints, the passcode is your birthday, Love." Oh my God! Totoo ba talaga? Kailang pa siya dito? Ibig sabihin ba, all those months I've been sleeping in my unit alone, dito lang din siya sa unit niya?

Gayunpaman, hindi umabot sa ganoong lawak si Jordan. Maingat niyang pinagmasdan ang numerical area ng keyboard ng laptop, at pagkatapos ay isinama ito sa personal na impormasyon ni Matt, pagkatapos ay napag-alaman niyang ang password ay ang petsa ng kanyang kapanganakan. Ipinasok niya ang passcode at maayos itong na-unlock.

Bumukas ang phone ko. Hindi ko napigilan ang sarili kong mapatingin sa kanya. Pitong taon kong ginamit ang birthday niya bilang password. At ang tanga ko dahil hindi ko pa pala napapalitan. Nagsimula na siyang mag-scroll. Nagpa-panic na ako. “Draven, give it back to me!”