Forgotten Iphone Passcode Novels & Stories

“Ano nga ang ginawa noong mga magnanakaw sa napanood kong movie noon para mabuksan ang ganitong klaseng safe?” [“Hakob, huwag kang basta-basta manghuhula ng passcode. May lock penalty feature ang gan’yang klase ng safe. If you entered three wrong passcode consecutively, kakailanganin mo pang maghintay ng ilang minuto bago ka ulit makapagtry ng panibagong code at kapag pumalya ka na naman, mas magiging matagal pa ang ipaghihintay mo bago ulit sumubok.”] “Salamat sa paalala. Ah Jett, busy ka pa ba? Nalaman mo na ang password ng usb?”

Bago siya lumabas ay kinuha niya rin ang phone niya. Pumunta siya sa hallway at in-unlock ang phone ng mama niya. Ang kanyang password ay palaging ang kanilang kaarawan. Hindi niya ito binago kahit minsan. Pagkatapos i-unlock ang kanyang telepono, pumunta siya sa kanyang mga log ng tawag at nakita ang huling numerong tinawagan niya. Hindi ito naka-save na numero. Bago tumawag sa numero, kinopya muna niya ang numero sa kanyang telepono.

Shet hindi ko pala nabigay! Pasuray-suray akong naglakad, ang totoo niyan naapakan ko pa nga ang binti ni Justin pero hindi man lang nagising. Nakarating ako ng pinto, tinipa ko ang password pero mali dahil dalawa na ang paningin ko, hindi ko na makita nang maayos ang number. Shit kapag namali ako ng limang beses ay hindi ito magbubukas kailangan ko pang tumawag ng personnel para i-reset ang password.

Muli ko na naman syang kinalabit at nilahad sakanya ang kanyang telepono para i-enter ang kanyang passcode. "Hmm?" He hummed. Sa boses nito halatang antok na antok s'ya. "May passcode po..." Mas nilapit ko sakanya ang phone ko, kinabahan pa ako dahil nasagi nya ito sa kanyang paggalaw, muntik na tuloy malaglag. Mapapabayad pa ako ng wala sa oras. "01918" "H-ha?" "My passcode is 01918, just scan my hotspot code."

Humugot muna ako ng malalim na hininga bago nagsalita at naglakad papasok sa loob ng silid ko. "TJ, what's the passcode? I can't enter. Pinalitan mo ba ang passcode ng condo mo?" tanong ni Rain. "Hihintayin kita rito. Hinding-hindi ako uuwi hangga't hindi kita nakikita." "Rain, I forgot the passcode. Finger print kasi ang ginagamit ko," pagsisinungaling ko. "Umuwi ka na lang sa inyo. Bibisitahin kita pagkatapos namin dito. See you."

Hindi ko tuloy alam kung matatawa ba ako o maiinsulto, para kasing ako yung bunny. "Papalitan ko yung lock screen." pag-iiba ko. "Try it." Pumunta ako sa settings para pumili ng random image na ipampapalit sa picture naming dalawa pero bigo ako nang nanghingi nanaman ng password ang phone. "Password nanaman? Pangalan mo ba ang password para dito?" "Try it." "Ayaw eh." Bagsak ang balikat ko nang ayaw mag unlock ng security para mapalitan ang lock screen.

Nakanguso siya habang nililibot ang tingin at nasa likod ang dalawang kamay. "Sige, pero may tatawagan muna ako. Pahiram ng cellphone mo." Nilahad ko ang kamay ko para kunin ang cp. Nakita kong kinuha niya ang iPhone niya mula sa bulsa. Nilagay niya sa palad ko at dali-dali ko 'tong binuksan. Wala man lang passcode. "Ang gwapo mo dito ah?" tumawa ako at itinuro ang wallpaper niya. Ang gwapo niya parang model eh. "Saan 'to kinunan?" tanong ko habang naglalakad kami.

Habang iniisip iyon, kinuha niya ang dalang pagkain at handa na sanang pumasok nang bigla siyang may naisip. ‘Pwede ko kayang palitan ang password?’ Mabilis siyang bumalik sa harap ng panel at sinubukang baguhin ito. Nang lumabas ang prompt na kailangan ng fingerprint, agad niya itong sinubukan. Pero nabigo siya. Hindi kasi nakarehistro ang fingerprint niya sa lock, kaya wala siyang magagawa para baguhin ito. *** Sa kusina naman, abala pa rin si Francesca sa pagluluto nang biglang tumunog ang cellphone niya sa sala.

Yeon asked. Nang maglakad siya papalapit ay natataranta akong humakbang paatras, alam kong masama ‘yon okay? Masama ‘yon naging reason rin ‘yon ng ex ko para magalit noon. So I’ll understand if I invaded his privacy. “It has a passcode.” Kinuha ni Yeon ang cellphone niya at natigilan ako nang ilagay niya ang passcode sa harapan ko at i-abot sa akin.

Agad ko itong kinuha at tiningnan. "Akin na nga 'yan. Oh my God, it's Marian's phone. Oo nga pala, inagaw mo ito sa kaniya bago pa tayo lumipad. Bakit hindi mo sinabi na nasa sa'yo pala 'to all this time? Matatawagan sana natin sina kuys kung sa gano'n!" pagkainis ko sa kaniya at binuksan ko nga ang telepono ni Marian. As usual, Marcus' name spelled in corresponding numbers will always be the password. "6... 2... 7... 2... 8... 7..." that's it. Nagulat naman ako nang walang ka-signal-signal. "Bakit pa ba ako nagulat, of course wala ritong signal. It's either weak or nothing!"