Novel & Cerita Forgotten Iphone Passcode

Can you blame me though? Natigilan ako nang mapagtantong wala ang card sa ID holder ko. Imposible na mawala 'yon dito. Tinignan ko na rin ang bag ko baka nailagay ko lang dito at nakalimutan lang pero wala talaga. Inenter ko na lang ang passcode sa touch pad screen. Hanapin ko na lang sa bahay mamaya pag-uwi ko baka namisplace ko lang.

Kung gaano siya naging katawa-tawa sa loob ng maraming taon. Dahil sa sobrang abala nitong mga nakaraang araw... O baka dahil nasanay na siya sa numerong iyon... Nakalimutan niyang palitan ang password. At ngayong malapit na silang maghiwalay... Ginamit pa rin ni Erik ang sarili nitong kaarawan para buksan ang kanyang cellphone. Wala nang mas nakakahiya pa kaysa roon.

Bago siya lumabas ay kinuha niya rin ang phone niya. Pumunta siya sa hallway at in-unlock ang phone ng mama niya. Ang kanyang password ay palaging ang kanilang kaarawan. Hindi niya ito binago kahit minsan. Pagkatapos i-unlock ang kanyang telepono, pumunta siya sa kanyang mga log ng tawag at nakita ang huling numerong tinawagan niya. Hindi ito naka-save na numero. Bago tumawag sa numero, kinopya muna niya ang numero sa kanyang telepono.

Nagising ako dahil sa matinis na tunog ng telepono. ~kring kring kring~ Dahan-dahan akong bumangon sa pagkakahiga at napagtantong nakabalik sa penthouse ni Joshua. ‘Paano ako nakabalik?’ “1004. Iyan ang password ng cellphone mo. Iniba ni Jeonghan ang pin, pati na ang contact names ng bago mong cellphone.” ‘Ang boses na ito…’ Tumingin ako sa lalaking nakatayo sa malapit.

’ Tanong ko sa aking sarili. Nabigo naman ako nang makita na may password doon. I tried Luke’s birthday but it says wrong. I tried mine too, but wrong again. Ibinalik ko na lang sa bag muli ang cellphone bago nahiga nang maayos. Aminin ko man o hindi, I’m waiting for him until the darkness engulfs me and no Luke had shown up.

Shet hindi ko pala nabigay! Pasuray-suray akong naglakad, ang totoo niyan naapakan ko pa nga ang binti ni Justin pero hindi man lang nagising. Nakarating ako ng pinto, tinipa ko ang password pero mali dahil dalawa na ang paningin ko, hindi ko na makita nang maayos ang number. Shit kapag namali ako ng limang beses ay hindi ito magbubukas kailangan ko pang tumawag ng personnel para i-reset ang password.

Gusto ko kaltukan s'ya, paano ko i-oopen yung hotspot kung yung mismong cellphone n'ya hindi ko alam paano buksan? Sa sobrang daming button sa gilid, pinindot-pindot ko nalang lahat. Kinakabahan pa ako dahil baka masira ko. Nakahinga ako ng maluwag nang mabuksan ko na ang cellphone n'ya, tumambad saakin ang lock screen nitong plain black and white. "Paano ba 'to?" bulong ko sa sarili ko. Hindi ko alam kung ano pipindutin, hindi sya katulad sa cellphone ko kaya nakaka panibago. "Ross, may passcode," Muli ko na naman syang kinalabit at nilahad sakanya ang kanyang telepono para i-enter ang kanyang passcode.

Humugot muna ako ng malalim na hininga bago nagsalita at naglakad papasok sa loob ng silid ko. "TJ, what's the passcode? I can't enter. Pinalitan mo ba ang passcode ng condo mo?" tanong ni Rain. "Hihintayin kita rito. Hinding-hindi ako uuwi hangga't hindi kita nakikita." "Rain, I forgot the passcode. Finger print kasi ang ginagamit ko," pagsisinungaling ko. "Umuwi ka na lang sa inyo. Bibisitahin kita pagkatapos namin dito. See you."

Hindi ko tuloy alam kung matatawa ba ako o maiinsulto, para kasing ako yung bunny. "Papalitan ko yung lock screen." pag-iiba ko. "Try it." Pumunta ako sa settings para pumili ng random image na ipampapalit sa picture naming dalawa pero bigo ako nang nanghingi nanaman ng password ang phone. "Password nanaman? Pangalan mo ba ang password para dito?" "Try it." "Ayaw eh." Bagsak ang balikat ko nang ayaw mag unlock ng security para mapalitan ang lock screen.

Nakanguso siya habang nililibot ang tingin at nasa likod ang dalawang kamay. "Sige, pero may tatawagan muna ako. Pahiram ng cellphone mo." Nilahad ko ang kamay ko para kunin ang cp. Nakita kong kinuha niya ang iPhone niya mula sa bulsa. Nilagay niya sa palad ko at dali-dali ko 'tong binuksan. Wala man lang passcode. "Ang gwapo mo dito ah?" tumawa ako at itinuro ang wallpaper niya. Ang gwapo niya parang model eh. "Saan 'to kinunan?" tanong ko habang naglalakad kami.