Funny Tagalog Names Novels & Stories

Matikas pa rin kahit may edad na, malawak nag pagkakangiti nito sa kanila. "Hey, son. Nice to be back here. How our company in Manila?" masiglang yumakap ang matanda. "And she is. . .?" mas malawak ang ngiti nito sa kanya. "Hi Dad! Ayos naman ang first month ko sa business natin at all employees are good. By the way, this is Emerald but they call Era." kinabig siya palapit ng binata at hinapit ang beywang niya. "Sweetheart, Don Edwardo, my dad."

pagyayabang niya. "Wow, big family pala kayo? Anung name niya?" tanung ni Orphen. "Luke Ramirez. Yan ang gusto niyang ipangalan sa baby niya " "Hi, Luke" tawag nito. Nagising si Lumiere. "K-khia" usal nito. "Lummy..kamusta kana" "Si baby? Okay lang ba siya. Nasaan ang baby ko?" paghahanap nito.

Wala na masyadong pumipintig sa ano ko. Wala ng ibang salitang namutawi sa bibig ng antipatikong bilyonaryong kinulang sa mabuting pag-uugali. Ang haba naman ng pangalan niya. Paano kaya kung tawagin ko na lang siyang BKMP? Bilyonaryong Kinulang sa Mabuting Pag-uugali.

Napakagat ako ng aking labi, pinipigilan ang aking sarili na mapangiti. "Wala naman. Masama bang malaman ang pangalan ng brother-in-law ko?" Napangiting iling lamang ito. "His name is James Maru Ottave." Napakunot ang noo ko. His name sounds familiar. "Bakit Mara?" Umiling ako. "Wala naman. Parang pamilyar lang yung pangalan niya." "Maybe because he was your suppose husband." Nanlaki ang mata ko. "What do you mean?"

paki-usap ng mabait na lalaki na nasa harapan ko. "Fine! I'm sorry, pretty girl. Even you're just over reacting," sabi nito sa akin. "Damian, stop." Damian pala ang pangalan niya. Pangalan pa lang ay pang-mayaman na talaga pero hindi bagay sa kaniya dahil masama ang ugali niya. Gusto ko pang pahabain ang pakikipagtalo roon pero naalala kong may naghihintay na pala sa akin kaya humugot ako ng malalim na hininga para hayaan na lang ang nangyari.

Halata na ibinabalandra nito sa lahat ang kaniyang mabato na katawan at bakat na malaking pag-aari. She rolled her eyes. "Palagi mo na lang itinatanong 'yan sa tuwing nagkikita tayo," aniya sa lalaki. Sa kaniyang pagkakatanda, Billy ang pangalan nito. Isang beses na niyang nakasalo ang binata sa kama at malaking tip ang kaniyang ibinigay, 'sing laki ng k*****a nito. Kaya marahil binabalik-balikan siya ng lalaki para makahuthot muli ng pera.

Literal na tumindig ang balahibo ko. Isasabi ko ba ito kay Nicka? Eh delulu 'yon eh. Masiyado siyang makakapagisip ng mali. Si Nicka talaga dinadamay ako sa pagiging overthinker. — BUONG araw kong katabi ang pusa ko oo pusa ko na 'to. Mayro'n na nga siyang name tag na nakasabit sa leeg niya, sayang at hindi ako nagpangalan sa kaniya. Kulay abo siya kaya tama lang lang naman siguro 'yong pangalan niyang Ash.

“Tago ka!” “Tago?” ulit nito, tila naaliw. “Hindi ito joke, Kent!” bulong niya, halos hilahin na ito. “Pag nakita ka ni Manang—” “Mas lalo niya akong magugustuhan?” sabat naman nito na may bahid ng biro. “Kent!” Ngunit huli na. Dahan-dahang bumukas ang pinto at sumilip si Manang Fe.

He's always been there for me. "May naisip na akong name para kay baby" excited na sabi ko sa kanya. Napahinto sya sa ginagawa at nakangiting tumingin sa akin. "Dapat lang dahil malapit na ang due date mo. Anong name ba?" he asked curiously. "Liam Mendoza" his smile grew bigger. He looked... proud. "Katunog ng pangalan ko? Well, deserve ko naman" mayabang na sabi nya. He never failed to make me laugh. Pero ang totoo, deserve naman talaga nya.

Pinaypayan ng lalaki ang sarili at binigyan ng mapanuksong ngiti ang dalaga. Pagkatapos, inabot ng matangkad na lalaki ang kanyang kamay sa dalaga, “Hello, my name is Dean Marshall. Ako ang star player sa basketball team ng school. At nagsimula na ako ng sarili kong negosyo. Maganda ang takbo nito—dapat nasa 2 milyon lang ang taunang kita ko. Ano sa tingin mo diyan?”