Gabi At Araw นิยาย & เรื่องราว

Kahit pa nga, kaunting-kaunti na lang at bibigay na siya. Damn. Fuck. Fuck. Fuck. Please help me, I’m about to fall. “ASAN KA BA? Balita ko, parating bukas si Gabriel galing Amerika. Sa Wednesday raw ang dating sa Pilipinas.” Balita ni Glenda nang tawagan siya nito, “Napaaga raw ang uwi nito dahil may aasikasuhin.” Napalunok si Arlyn. Alam niyang may kinalaman sa pagkakahuli sa Tito Jaypee niya ang dahilan kung bakit napaaga ang uwi nito.

Kagaya parati, kumatok muna siya sa pinto at naghintay ng permiso na makapasok. Pagpasok niya sa loob, nakita niya si Evelyn na nakaupo sa mahabang sofa at may hawak na fashion magazine, katabi ang bilas niyang si Sheila na kalong-kalong ang anim na buwang sanggol na si Chelsea—ang ikalawang anak ni Sheila. Habang ang panganay naman nitong si Erica ay naglalaro sa carpet. Lumapit si Orlinda kay Evelyn. “Mom, Biyernes ngayon kaya puputulan kita ng kuko,” malumanay niyang saad.

"Ang wierd ng lola ni Gabriel ngayon, parang may kakaiba." Napatingin ako kay Gerson dahil sa sinabi nito magkatabi kasi kami, habang nasa gilid naman nito si Arthur at Akihiro. "Tama ka naka-evil smile si Mrs. Alarcon." Wika ni, Akihiro. "At ngayon ko lang nakita na ngumiti ang lola ni Gabriel, nakakapanibago." Sabi naman ni, Arthur.

"It's actually Emerson Bailon Labrusca. Bebelon kasi he's my Baby-Bailon." Humagalpak ng tawa sina Tiara at Gabbi habang ngumisi lang siya. Bumaling siya sa huli. "E, ikaw Gab? May boyfriend ka?" Nakangiting bumaling si Gabbi sa kaniya. "May tatlong bibig na pinapakain si Kuya. Sa tingin mo, papayag siyang mag-jowa ako? Isa pa, mas mahal ko ang chemical formulas kaysa sa mga lalaking hindi makapasa-pasa sa standard ko. Mukhang hindi mo naman ako kilala, Laine."

Aria’s POV Gabi na nang makabalik kami sa mansyon. Tulog na si Axel, at sa wakas ay kaming dalawa na lang ni Xavier ang magkasama sa balkonahe. Ang hangin ay malamig, pero ang presensya ni Xavier ay sapat na para painitin ang aking pakiramdam. "Hindi ko akalain na darating ang araw na ito," bulong ko habang nakasandal sa kanyang dibdib. "Akala ko, habambuhay na kaming magtatago ni Axel."

nakangiting sabi ng babae. Gaya ng pinangako ay naging mabait si Joanna sa kanyang pamangkin. Sinamahan niya itong maglaro sa playground ng mall. Maging si Carlo ay naaliw panoorin ang dalawa na nagtatawanan. Parang ang dating Joanna ang nakikita niya ngayon. Ang Joanna noon na masayahin, palaging nakatawa, palabiro at sobrang lambing. Malayong-malayo sa Joanna na kilala niya ngayon. Kaya nga ang daming lalaki na nahuhumaling dito noong araw. Ito ang palaging life of the party, ika nga.

CLARKSON’S POV: Gabi na nang dumating siya sa kanilang bahay. Nasa komedor na ang lahat at naghahapunan. Siya na lang ang kulang. Kay Aria agad natuon ang atensyon niya. Alam niyang alam nito na dumating na siya, pero hindi siya nito tinapunan man lang ng tingin. “Bakit ngayon ka lang, Clarkson? Kanina pa kita tinatawagan na umuwi.” sita ng momym nya.

▪THIRD PERSON'S POV▪ Eksaktong ala sais ng gabi nagsimula ang Miss Atargatis. Maraming tao ang dumalo sa center town plaza. Medyo makulimlim ang ulap sa langit na kahit gabi ay kita pa rin ang mga ito. Nakabukas ang maraming ilaw na nakakabit sa gilid ng dome. May hugis tao naman na akala mo nagsasayaw, dahil lang pala 'yon sa hanging nagpapagalaw rito. Nakasisilaw ang mga maliliit na ilaw galing sa disco ball sa gitna ng stage at may pa-bubbles pa malapit sa limang baitang na hagdan. May makukulit namang mga bata ang lumalapit do'n at pinuputok ang mga bula.

Lumabas siya sa balcony, tumingala sa langit. Umuulan na naman. Ngayon, hindi na niya tinakpan ang sarili. Hinayaan niyang mabasa ng ulan — at ng mga luhang hindi na niya kailangang itago. -------- Isang linggo na ang lumipas mula nang umalis si Gavine Gutierrez patungong Singapore. At sa loob lang ng pitong araw, tila bumalik sa dati ang mundo ni Cesar Araneta — o mas tamang sabihin, bumalik sa mas malamig pa kaysa dati.

"Ki-Kian? Napakurap ako ng malinaw na bumalik sa balintataw ko ang imahe ng isang babae na matagal ng hindi ko nakikita. At kung paanu niya banggitin ang pangalan ko. Kaboses niya ang babaeng nasa harap ko na kumakanta sa harap ng entablado. "Aria! Aria!" muli ay sigawan ng mga costumers na muling bumasag sa katahimikan ng buong club matapos kumanta ng babae.