Gambar Damian Spy X Family

เมื่อจับได้ว่าแฟนนอกกายนอกใจ อย่าคิดว่าจะได้เห็น “มายู” ลูกสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในแถบภาคเหนือ นอนร้องไห้คร่ำครวญเพราะเสียดายผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่งที่ตัดออกไปจากชีวิต เธอตอบรับคำชวนของเพื่อน พากันไปเที่ยวสถานบันเทิงแห่งหนึ่ง และได้พบกับ “โปรด” หนุ่มหล่อเจ้าของบาร์โฮสต์ ที่สวมรอยเป็นหนุ่มโฮสต์ตัวท็อปปรากฏตัวอยู่บนเวที ด้วยความอยากเอาชนะผู้หญิงที่เป็นมือที่สาม ซึ่งทำให้ความรักของเธอจบลง มายูจึงยกมือขึ้นประมูลดริงค์ และเป็นฝ่ายชนะไปในที่สุด เธอได้รับคำเชิญจากโปรดให้ขึ้นไปนั่งดื่มด้วยกันที่ห้องวีวีไอพี และเกิดความสัมพันธ์อันเร่าร้อนกันที่นั่น ทว่าพอตื่นขึ้นมาเขากลับพบเพียงห้องที่ว่างเปล่า ไร้คนนอนอยู่ข้างกาย ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความสุขอันวาบหวาม และเงินหนึ่งพันบาทไว้ให้ดูต่างหน้า ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) น้องชายฝาแฝดของมายู 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู)

“จำเอาไว้ ฉันไม่เคยเอาใครซ้ำ และไม่คิดจะสานต่อกับใคร” เธอถูกวางยาและร้องขอให้เขาช่วย ส่วนเขาก็แค่อยากหาที่ระบาย แต่หลังจากได้ลิ้มลองก็ดันติดใจ จึงยื่นข้อเสนอให้เธอมาเป็นเด็กเลี้ยง “หนูต้องเป็นเด็กเลี้ยงของคุณนานเท่าไหร่ แล้วถ้าวันไหนคุณเบื่อ คุณก็จะเขี่ยหนูทิ้งใช่ไหมคะ” “ฉันยังไม่ได้คิดเรื่องนั้น แต่มีสิ่งเดียวที่เธอควรรู้เอาไว้ ว่ามาแต่ตัวได้ แต่อย่าเอาใจลงมาผูกติดกับความสัมพันธ์นี้” แต่ทว่าความใกล้ชิดกลับทำให้หัวใจสั่นไหว เธอโสด และคิดว่าเขาไม่มีคนรัก เลยลองเสี่ยงทั้งที่รู้ว่ามันไม่ควร สุดท้ายก็พบกับความผิดหวัง และเขาก็ไม่ยินยอมที่จะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) ลูกชาย 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู) ลูกสาว

The day before the final round of Beta selection, I was poisoned with wolfsbane and locked inside my burning house. The fire spread too fast, and my weakened state prevented me from shifting. My wolf, Emma, screamed in my mind, but I couldn't escape. I clawed at the door as the flames seared my skin. When I was rescued, my body was covered in burns, my skin raw and torn. Outside the operating room, I heard my mother sobbing, repeating, “It’s my fault... I locked the door by accident... I never meant to...” Alpha David, my mate, called for every healer to restore me, but his cold words to my mother were chilling: “If Serina wasn’t so vain and selfish, I wouldn’t have had to do this. Becky was fragile, struggling with depression, yet Serina flaunted her success in front of her. This is what Serina owes her.” David’s actions were meant to pave the way for Becky to become Beta, but I was the one who suffered. He claimed to be treating me well, but destroying my health and future didn’t feel like care. I pressed my hand to my bandaged chest, the numbness spreading. Emma growled inside me, weakened by the wolfsbane. I no longer wanted the love of the mother who betrayed me or the mate who was supposed to protect me. I wanted nothing from them anymore.

I used to be the one and only girl spoiled by my family. But everything changed on my 18th birthday, when my father adopted a she-wolf orphan named Sophia from the Werewolf Charity House. My elder brother, Alex, started to love her more and began to look down on me. My mate, John, who had grown up with me, liked her and ignored me. Even my father said that Sophia, an orphan, was ten thousand times better than his own birth daughter. It was my graduation day from Werewolf University. But instead of celebrating with me, they broke their promise because of Sophia.The 101st time. I counted. And it hurt worse than all the hundred before. I couldn't help crying out, "Am I really part of this family?" My father looked at Sophia—whose eyes turned red because of my words—with pity. Then he slapped me across the face. "You're still fighting for affection? I wish I had never given birth to you," he shouted. Alex snapped at me too. "You make me sick. I'm ashamed to have a sister like you. Get out of this den!" I didn't say a word. I simply packed up my things and left in silence. After I left, the den fell into a strange quiet. They took Sophia to the South Pole to see penguins, as if nothing had happened. No one contacted me or showed concern, because they assumed I would eventually come back—just like before. They never planned to do anything for me. They never had. But this time, they didn't know I was leaving for real. I called my mother, who lived in another pack far away, and told her I'd finally agreed to go live with her. Because this time, the family… Was no longer a place I needed.

เขาขีดเส้นกั้น ให้สถานะเธอเป็นแค่ ‘น้องสาว’ ทว่าเธอกลับคิดกับเขา มากกว่าคำว่า ‘พี่ชาย’ เมื่อลูกสาวเพื่อนสนิทของผู้เป็นแม่ใฝ่ฝันอยากเข้าเรียนมหาวิทยาลัยคณะเดียวกัน ทำให้ “พัตเตอร์” หนุ่มหล่อสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ปี 2 ต้องมารับบทพี่ชายจำเป็น แต่ทว่า “ไอติม” นักเรียนชั้นมัธยมปลาย สาวสวยใบหน้าจิ้มลิ้ม กลับหมายมั่นว่าจะจีบพี่ชายคนนี้เป็นแฟนให้ได้ คนที่ไม่เคยสนใจเรื่องความรัก แต่กลับมียัยเตี้ยมาคอยวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ จะยังคิดกับเธอแค่น้องสาวแน่หรือ ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู) พี่สาวฝาแฝดของพัตเตอร์

On the party of our seventh year anniversary, Luca Romano wheels me into the venue. Both of us are dressed to the nines. Our daughter, Sofia Romano, suddenly leans into Luca's ear and says in fluent Bellavian, "Dad, Ms. Celia is eight months pregnant now. Once she gives birth to my little brother, will they be living with us?" Celia Amato is Sofia's private tutor. At the moment, she's staring at us jealously from a short distance away. Luca lowers his head and tucks in the blanket on my lap lovingly. Then, he replies in Bellavian, "I've made a vow to your mother that I will never betray her. So, once Celia is done with her labor, I'll send them to another country overseas. If you miss your little brother, we can visit them together." Once he's done speaking, he tries to kiss me. I lower my head quietly to avoid the kiss. Luca doesn't know that I understand Bellavian because I've grown up in Sisse, Bellavia since I was a kid. He also has no idea that my legs were fully healed a week ago, and that I've uncovered the evidence of his affair with Celia in the estate's wine cellar. Of course, he doesn't know that I've promised my grandma that I'll return to Bellavia and take over the family business. Once all the paperwork is done, I'll set off on a lone journey, and I will never return.

I was in a car accident while saving my brothers. However, instead of gratitude, they urged the doctors to amputate my legs. "Carol, we're sorry," they said through tears. "We're useless… but don't worry. Even if we have to sell our blood or our kidneys, we'll make sure you're taken care of." Right after surgery, they abandoned me in a shabby apartment. Blood seeped through the sheets as they looked at me with teary eyes—then left in a hurry, claiming they needed to earn money for my treatment. I did not want to drag them down anymore. Enduring the pain, I crawled to the rooftop of a tall building, planning to end my life. That's when I saw it—inside a luxury hotel, a grand celebration was taking place. My brothers were there doting on another girl. She was eating an extravagant cake I had never even dreamed of, wearing a designer princess gown worth a fortune, sparkling with jewels. Everyone called her the Smith family's one and only princess. They had even hired a world-class symphony orchestra to play Happy Birthday just for her. While I lay bleeding in a dingy apartment, they would not spend a few dollars on bandages for me. I watched as my eldest brother gently fed her cake, his eyes full of tenderness. "Jasmine, only you deserve to be our one and only little sister." The second brother placed a tiara on her head with care. "Even for the smallest birthday, we won't let you suffer a single moment of disappointment." The third knelt to help her into a pair of crystal shoes. "Jasmine, you're our most precious darling." Then, standing on the stage, Jasmine held up the black credit card they had gifted her and smiled sweetly. "Brothers," she said, "Carol lost her legs saving you. Maybe you should go see how she's doing?" My eldest brother let out a mocking laugh. "She's not worth it. Now that she's crippled, she'll never be able to compete with you again. She got what she deserved."

[ ภาคิน x ลูกพีช ] เพราะความรักที่มากเกินพอดีจึงทำให้ "ภาคิน" ต้องการที่จะครอบครอง "ลูกพีช" ไว้เพียงคนเดียว โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าความรักของเขาสร้างความทุกข์ให้กับคนที่ได้รับมากแค่ไหน และถ้าวันหนึ่ง...เธอไม่อยากที่จะทนกับเขาอีกแล้ว "พีชว่าเราลองถอยคนละก้าวก่อนดีไหม มันคงจะดีกว่าถ้าเราได้ทบทวนอะไรๆ มากกว่านี้" "หมายความว่ายังไง" "พีชเหนื่อย และพีชคิดว่าเราไม่...อึก!" "คิดดีแล้วใช่ไหมที่พูดคำนี้ออกมา..." "...เธอก็น่าจะรู้นะว่าฉันไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ" สำหรับ "ล่ามรัก" จะประกอบไปด้วยเรื่องราวของ 2 คู่ ได้แก่ 1.Chained Love ล่ามรัก [ภาคิน x ลูกพีช] 2.Chained Love ล่ามรัก 2 [พิชญ์ x มัดหวาย] โดยตัวละครจะมีความเกี่ยวข้องกันคือ 'พิชญ์' และ 'ลูกพีช' เป็นพี่น้องกันค่ะ

I was supposed to be the pampered youngest daughter of the Falcone crime family. My fiancé was Lorenzo, the heir to the Caruso dynasty. I had three brothers who were the most feared men on the streets. But everything changed the moment my long-lost older sister returned. "Isabella was kidnapped by our enemies when she was three. She went through hell until the family found her at eighteen. Why can’t you just cut her some slack?" "Elena, if Isabella hadn't gone missing, the Don would never have had you just to fill the void. You owe her your life. What right do you have to compete with her?" Time and again, I stepped back into the shadows for my sister. But on the night before my wedding, Isabella called Lorenzo. "Lorenzo... I’m at the Old Port docks. There’s a strange car here and three men just got out... I’m so scared..." Lorenzo didn't even wait to hear the rest. He slammed on the brakes and kicked me out of the car in the middle of a torrential downpour. I clung to the door of that black Maybach, begging him. "Lorenzo, it’s the night before our wedding. This is rival turf." "Just this once, for the sake of the family’s reputation, can’t you choose me?" Lorenzo grabbed my wrists and shoved me away. "If anything happens to Isabella, I swear I’ll send you to hell myself!" But those "three men" Isabella mentioned? They were actually our three brothers, who were only there to watch the ocean and set off fireworks with her. That night, my three brothers and my fiancé were at the seaside, showering her with affection. And I died in an abandoned slaughterhouse on the edge of the city. This time, I finally gave way to my sister completely. But tell me—when you saw my corpse, why were you all crying?

Nang dumating ang college admission notice, bigla akong nagkaroon ng mataas na lagnat at napilitan akong manatili sa kama. Ang aking kapatid na babae ay sangkot sa isang kidnapping habang nasa daan upang tulungan akong kunin ang notice, at ang kanyang buhay ay hindi tiyak. Galit na galit sa akin ang mga magulang ko. Matapos punitin ang aking admission notice, pinilit nila akong talikuran ang aking pag-aaral at magtrabaho sa isang pabrika. Nang maglaon, nakaranas din ako ng kidnapping. Pagkatapos makatakas, nagtago ako sa isang abandonadong pabrika at nagpadala ng mensahe para sa tulong. Tinawagan ako ng tatay ko at walang pigil na sinigawan ako, “Lena, tao ka ba? Paano mo nagawang magbiro sa amin sa memorial day ni Jessica!” "May ideya ka ba kung gaano namin hinihiling ng nanay mo na ikaw ang namatay noon?" Sa mga huling sandali ko bago mamatay, umalingawngaw sa aking pandinig ang kanilang mga pang-iinsulto. Ako ay tinorture at pinatay, naging isang halimaw, at ang aking katawan ay itinapon sa isang mabahong kanal sa loob ng tatlong buong araw. Kahit na ang aking ama, ang pinaka experienced na forensic expert, ay hindi ako nakilala. Nang umuwi ang aking kapatid na babae kasama ang lalaking kasama niya ilang taon na ang nakalilipas, pinanumbalik ng aking ama ang aking hitsura sa pamamagitan ng teknolohiya. Lumuhod sila sa harapan ng naaagnas kong bangkay at umiyak hanggang sa mawalan ng malay.