Game Of The Generals Novels & Stories

Na tila nawawala na siya sa kanyang sariling wisyo. Staring at her intently, I realized now where this game started. Iyon ay 'yung simula nang mawala sina Mommy at Daddy, at ang unang pagtapak niya sa Chapel kung saan binurol ang mga magulang ko. Nagsimula ang lahat noong una ko siyang nakita at nakaharap. Siya. Siya ang totoong nagmamay-ari ng larong ito sa simula pa lamang.

sigaw niya at nagpupumiglas sa upuan. "Relax boy malapit na tayo,!" sagot nila at pumasok sa loob dala ang Drill. "You know this is very exciting," the general said while playing the drill point of his head." İ have a question and you don't have to do anything just answer what is the question is, okay," he said and tiningnan lamang niya ito ng walang ka emo-emotiong expression sa mukha. "Tsk, hindi ko alam kung anong klaseng tao ka?" tanong ng heneral habang mahigpit nitong hinawakan ang kanyang panga. "Tao lang naman ako na laging nananalo," nakangisi niyang sabi na ikinagalit nito.

He was trembling of fear and a burst tears drop from his dark eyes when he saw his dad trying to fight with the General but he couldn't do nothing and he got a countless shoots from the armed police who surrounded around him. Napakuyom ang kanyang kamao. At napahikbing bumalik sa ilalim ng mesa. Hindi niya makalimotan ang mukha ng General na walang awang pumaslang sa kanyang mga magulang. Nang tumahan na ang putukan ay nakita niya ang police na nagliligpit ng mga bangkay at kasalı na doon ang katawan ng kanyang magulang. He got out from his hidden place at humarap sa General na ngayoy busy na sa pagkulikta sa mga pwedeng gamitin na evidensya.

Bumaba ako, bitbit ang aking baril. Fuck you General, ikaw ang nagsimula lahat, pati masayang buhay ko sinira mo! Kinasa ko ang baril ko at pinagbabaril ang harap ng bahay ni General.Gumanti ang mga tauhan niya. I'm a fucking Assassin's! I'm a professional Killer!Mali lang na ako ang binangga niya. Apat sa tauhan ni General ang napatumba ko.Warning pa lang ito.

Sabi niya pa saka sinadyang dilaan ang mga labi, kita niyang muling napa lunok si Blaze. “Seduction is never a game Dionne.” “Oh? You think so? Because I thought that is what you were trying to do earlier.” Sagot naman ni Dionne saka mataman tinitigan nag binata. “See that? Don’t you dare play with me Blaze, because I tell you… You have no match against me.” Mayabang na sabi ni Dionne saka ngumiti. “No match? Really?” “Yes, wanna bet?” Hamon niya pa sa binata na halatang tila ayaw pa ring mag patalo.

Matipuno ang kanyang katawan, moreno, at nang-aakit ang mga mata nito na tila hinihigop ka papalapit sa kanya, mawawari mo na galing sila sa military dati mula sa kanilang tindig at kilos. Base sa impormasyon sa game room, ang dalawang ito mga dating Heneral sa giyera sa Ukraine. Ngunit agad nilang iniwan ang kanilang mga posisyon at nanirahan na lang sa Tondo. Marami na silang giyerang napagdaanan ngunit ang huling laban nila ang nakapagtanto na walang buhay sa giyera. Kagutuman, kalungkutan, at kamatayan lamang ang meron sa giyera. Walang kaluwalhatian at kapayapaan kahit matapos ang mga sagupaan. Sila ang magging guard laban sa mga kapulisan a reresponde habang kami ay nasa loob ng The He

Sa obserbasyon ng dating heneral ay parang magnobyang naglalandian ang dalawa. Ngumiti si Cain ng ibaling niya ang kaniyang paningin sa lalaking nakapulupot ang braso sa kaniyang braso. Hindi bakla si Feng ngunit ganito na sila kung tratuhin nila ang isat isa. Humawak si Cain sa beywang ni Feng. "I'll give you time for your satisfaction." Kumindat si Cain bago tuluyang kumawala kay Feng. Bumalik ang negosyante sa chopper at hinayaan lang ang kaibigan. "Shall we begin heneral?"

nasambit niya habang sinisearch kung anong trending ngayon na pangregalo sa mga batang kasing edad ni Luigi. "Mahilig sa board games 'yung bata. May sinabi siya sa akin noon na may general general. Hindi ko na matandaan kung ano 'yun pero gusto niyang magkaroon nun," nakangiting sabi ni Tony. "Game of the generals 'yun. Paanong nangkainteres siya dun dapat baril barilan ang nilalaro niya," nakakunot noong tanong niya sa kaibigan. Kahit papaano ay nakalimutan niya saglit ang bigat na dulot ng usapan nila patungkol sa kanyang Lolo nang mapag-usapan ang tungkol sa bata.

"Let them have a time to get to know each other." "Okay," Tumabi ako sa gilid at nagsimulang maglaro ang dalawa. Pinagmamasdan ko silang maigi at hindi ko alam kung tama ba na maglaro sila. Hindi ko alam ang larong ito. Alam ko na billiard pero hindi ko alam ang rules. Nagsimula na sila at si Kobe na ang titira. Napasulyap ako kay Valerio na nasa kabilang pwesto, nakatingin sa akin imbes na dapat kay Kobe. Dapat kay Kobe siya tumingin, syempre 'di ba dapat alam niya ang galaw ng kanyang kalaban?

Nang maglaon, sinabi ni Zeus na ang perang iyon ay idinonate sa bansa bilang bahagi ng tulong mula sa bansa nila at 200 milyon dito ay ibibigay sa heneral ng northern army. Bagamat maraming pasasalamat ang natanggap niya, wala pa ring tunay na pera. Kaya't hindi natuwa ang heneral ng Northern Army at nagpasya siyang muling gamitin ang kanyang dating paraan upang takutin si Zeus. Para sa kanya, walang silbi ang basta pasasalamat lang. Ngunit ngayon, hawak na nila ang crime notebook. Inilabas ni Maureen ang notebook na may kalmadong ekspresyon, at nagbago ang mukha ng heneral ng Northern Army, "Paano... paano napunta sa inyo ang notebook na ito?"