A Game Of Thrones Novels & Stories

"Let them have a time to get to know each other." "Okay," Tumabi ako sa gilid at nagsimulang maglaro ang dalawa. Pinagmamasdan ko silang maigi at hindi ko alam kung tama ba na maglaro sila. Hindi ko alam ang larong ito. Alam ko na billiard pero hindi ko alam ang rules. Nagsimula na sila at si Kobe na ang titira. Napasulyap ako kay Valerio na nasa kabilang pwesto, nakatingin sa akin imbes na dapat kay Kobe. Dapat kay Kobe siya tumingin, syempre 'di ba dapat alam niya ang galaw ng kanyang kalaban?

pang aasar ko sa kanya. “Siraulo ka! Hindi ko naman sinabi na larong pambata ito.” irap niya sa akin. Tumayo ito at tumabi sa akin habang hawak hawak ang kanyang phone, no’ng una ay hindi ko maintindihan kung ano ang sinabi niyang laro pero kalaunan ay nakuha ko din kung ano ‘yon matapos niyang ipakita sa akin ang phone niya at tinuruan ako sa laro na sinasabi niya.

Nagtatawanan naman ang mga ito. "Padaanin niyo ako. Wala akong atraso sa inyo," blangko ang mukha na saad ko sa mga ito. Lalo pa silang apat nagtatawanan. I really hate this game. Mainipin talaga ako. Parang sa movie lang na, ang tagal bago sumugod ang kalaban sa bida.

tawag niya sa kalmadong boses, “Miss Filomeno is your…” Sandaling natigilan si Gabriel bago nadugtungan ang sinasabi ni Kygan. “She’s my secretary. Kate, pakuha naman ng tubig si Sir Kygan.” Kinakabahan akong tumayo at inabot ang distilled water na nasa gitna ng mesa. “Don’t bother.” It was just two words, but it made me the whole room froze. Nakatuon ang atensyon sa amin ng halos lahat.

Hindi na rin ako nag-aksaya ng oras at agad na nag-reply. "Oo, mahal. Sa tingin ko na ay malapit na rin ako." Matapos magpadala ng mensahe ay muli kong itinuon ang paningin sa labas. Sakay ako ngayon ng lumang bus patungo sa siyudad ng Lumena. Ang tinaguriang The City of Sin. Sa anim na malalaking siyudad sa bansang Vamont ay ang Lumena City ang pinakamalaki, ngunit pinakadelikado. Bukod sa milyon-milyong mga residenteng naninirahan dito ay nandirito rin ang pamosong Underground Society na siyang pugad ng mga makapangyarihan at delikadong mga tao sa lipunan. Kung ako lang ang masusunod ay hinding-hindi ako tatapak sa lugar na ito, ngunit ito lamang kasi ang tanging daan patungo sa iba pang s

Busangot naman itong lumingon sa kan'ya. "So strict," pairap na bulong nito. Ganito sila minsan, parang aso at pusa pero madalas magkakasundo naman sila sa lahat ng bagay pati na sa mga kalokohan. Sitahin n'ya na sana ito ng tumunog ulit ang kan'yang cellphone. "Tobby?" sagot n'ya sa kaibigan na tumatawag. "We're heading off to North now, kita na lang tayo sa next game mo," pagbibigay alam nito sa kan'ya.

"Anong laro iyun Andromeda?" Tumayo ang buntis. "Game of throne." Nag-unat siya. Ginalaw galaw niya ang kaniyang leeg. Inilapag ni Yuri ang women's magazine. Kita sa front cover ng magazine ang babaeng nakatihaya at underwear lang ang takip sa katawan."Anong klaseng laro iyan?"

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ ——— THE END——— Guieco Clan Series #3 The Seduction's Game Kenshane Guieco x Faller Coleman ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ UP NEXT: Taming The Bad Bitch Guieco Clan Series #4 BEATRICE SOLOMON AND LOVIMER GUIECO ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ SIGNED STORIES HERE ON GOODNOVEL WRITTEN BY YOURS TRULY (LovieNot)

Wala nang lower bracket na mangyayari at kung natalo ka sa laro ay tapos na, tatlong laban ang mangyayari ngayon at First game sila Best of 2 ang mangyayari Maingay ang buong venue ng tinawag ang bansa namin at lumabas sila. May mga drums at torotot ang mga kasama namin kaya naman talagang agaw pansin I don't really know how the game works. Umupo sila sa mga gaming chairs na naka handa sa magkabilang sulok ng stage, the game started with the banning phase and picking their own heros, naghihiyawan ang iba ng may na ban na kung sinong hero mula sa kalaban or should I say the Russia

Muling magbabalik para sa laro ng paghihiganti. Sa pag-uwi, iyon lamang ang laman ng isipan ko. Ang laro kung saan ako ang nagmamay-ari. Ang laro kung saan ako lamang ang may karapatang gumalaw at iligtas ang sarili. Ang laro kung saan dapat ako lang ang panalo. But I was wrong. Because the game that I played was not mine, I am not the one who ruled it. The game that I was in was not an exception. Therefore, I also faced the same consequences and played the game bloodily.