Novel & Cerita Gamot Sa Sakit Sa Ulo

Salamat po yaya. "Sege na pagkatapos mong magkape ay inumin mo ang gamot mo para hindi na sumakit ang ulo mo. Tumango lang ako kay yaya. Sinarado niyang muli ang pinto. Humigop ako ng kunting kape at pinagmasdan kung muli ang masaya naming larawan. Kuha pa ito nong mag seventh birthday ang kambal. Naubos ko ang kape at kinuha ko na ang isang tableta na gamot sa sakit ng ulo, binuksan ko ito at ininum.

F A S T F O R W A R D Ang sakit naman sa ulo. Ano ba ang ginawa ko kagabi? Hindi pa man ako tuluyan na nakakatayo. Pakiramdm ko pagod na pagod ako. Ehh, hindi ko pa nga din nabubuksana ng mata ko ehh. Pakiramdam ko, inaantok pa ako. Ano ba ang hinawa ko kagabi? Eiii! syempre, dahil curious ako. Inisip ko nang mabuti. Hmm??

Biglang sumakit ang ulo ng may biglang pumasok sa isip "Agghh !"- aniya ko sabay hawak sa ulo ko "Bat ganun si-sino yun"- aniya ko habang namilipit sa sakit sa ulo ko , tumayo ako at kinuha ang gamot ko saka ininom ito at bumalik ang pakiramdam ko , tiningnan ko ang sarili ko sa salamin saka lumingon ako sa litrato na nasa sahig

nakatawang saad pa nito. -------------------- Sagad sa sakit sa ulo at batok ang naramdaman niya noong magkamalay. Hindi niya maimulat ang mga mata at ramdam niya ang telang tumatakip sa mga iyon. Hindi niya rin maigalaw ang kamay at paa na tila tinali sa upuang kinaroroonan niya. Gusto niyang sumigaw at humingi ng tulong kahit pa malabo.

Nagising ako na sobrang bigat at sakit ng ulo. Dahan-dahan kong itinaas ang isang kamay at napasapo sa gilid ng tila mabibiyak kong ulo. Diniin ko ang dulo ng daliri sa sintido at marahang menasahe habang nanatiling nakapikit ang mga mata ko. “Aw…” d***g ko. Ilang segundong hindi nag-function ang utak ko at ang pananakit ng ulo ko lang ang iniinda ko.

NAGISING ako sa sinag ng araw na tumatama sa mata ko. Bumangon ako para ayusin ang kurtina pero bago pa makatayo ay agad kong naramdaman ang sakit sa ulo. Ilang beses akong napamura dahil sa sobrang sakit. Gaano ba karami ang nainom ko? Parang mabibiyak na ang ulo ko sa sobrang sakit.

d***g nito sa kaniya at pagkatapos ay napasabunot ito sa buhok. “Kaya nga kailangan mo na munang kumain at uminom ka ng gamot para mawala.” sabi niya rito at pagkatapos ay naupo na sa tabi nito. Nagrereklamo ito sa kaniya na masakit ang ulo nito, not knowing na maging siya ay sumasakit din ang ulo at hindi lang ulo dahil maging ang kaniyang puso ay sumasakit din at hindi nito alam na ito ang dahilan. Sabagay hindi naman na niya kailangan sabihin pa rito iyon dahil wala naman siyang mapapala.

PHOENIX Minulat ko ang mga mata nang may kuryenteng dumaloy sa aking mga ugat dahilan ng matinding sakit sa ulo. Wala akong maalala kung ano ang rason kung ba't masakit ang ulo ko.

Yung alam mong hindi ka na tatagal pa sa mundong ibabaw. "Alam ba ninyo Dok kung kailan ko maaring nakuha ang aking sakit?" "Maaring nakuha mo ito isang taon na ang nakakaraan. Usually, after 3 to 6 months lumalabas ang mga simtomas nito ngunit sa'yo maaring lumabas na ito bago mga isang taon ngunit binale-wala mo dahil akala mo e, ordinaryong pananakit lang ng ulo at trangkaso na pabalik-balik."

Nang magising si Celeste mula sa pinaamoy sa kaniyang gamot ay inilibot niya ang paningin niya. Nahihilo pa rin siya kaya ikinukurap pa niya ang mga mata niya. Ramdam niya ang sakit ng ulo niya dahil bago siya nawalan ng malay ay nauntog pa siya sa kung saan. Dahan-dahan siyang tumayo pero ramdam niya ang tali sa mga paa niya.