Gamot Sa Laging Masakit Ang Ulo 소설 & 이야기

Nakita kong may lungkot ang mga mata niya, ang hirap lang talaga siguro pag dalawa lang kayo tapos magkaiba pa ang pananaw niyo sa lahat. Nakarating kami ng park at umupo sa damuhan dahil pagod na siya. Palagi kong napapansin ang paghawak niya sa ulo niya sa tuwing nag jojogging kami. "Lagi bang sumasakit yang ulo mo?" Binigyan ko siya ng tubig dahil alam kong uhaw na siya. "Minsan may migraine kasi ako." Tumango ako sa sinabi niya.

Jhen Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko. Napangiwi ako dahil masakit ang ulo ko. Sobrang sakit kaya napahawak na ako sa buhok ko. “Arghhh ano ba ang ginawa ko kagabi kahit nga magdamag akong puyat hindi naman ganito kasakit ang ulo ko.”

Napa-arko ang likod ko. Ang sakit ng aking ulo dahil sa alak ay tuluyan nang naglaho, pinalitan ng isang matinding boltahe ng sarap sa ibabang bahagi ng aking katawan. Ginalaw niya ang kaniyang daliri pabalik-balik, mabilis, at walang awa. Bawat pag-ulos ng mga daliri niya ay nagpapawala sa akin sa sarili.

Ang sakit ng ulo ay isang malupit na paalala ng gabing ginugol niya sa pagtatrabaho upang makahabol sa mga meetings at reports ng kaniyang Herblooms. Ang monday ay malapit na, at itinulak niya ang kanyang sarili sa limitasyon, pinalakas ng caffeine at determinasyon. Well, nakailang kape rin kasi sya kahapon. Ngayon, ang presyo ay binabayaran sa anyo ng isang nakakapanghina na migraine.

But it's vague. Napabuga ako ng hangin saka tumayo. Ilang oras lamang ang itinulog ko at ramdam kong sumasakit ang ulo ko. Maliwanag na sa buong paligid, at kung normal na araw ngayon siguro ay pinapaypayan ko na ang sarili dahil sa init.

ASHERA Nagising akong masakit ang ulo. Ang tindi nang hang-over na kailangan kong pagdaanan ngayong araw. Ayoko pa sanang bumangon kung hindi lang dahil sa malalakas na katok na nagmumula sa aking pintuan. Tok...tok...tok..tok...

F A S T F O R W A R D Ang sakit naman sa ulo. Ano ba ang ginawa ko kagabi? Hindi pa man ako tuluyan na nakakatayo. Pakiramdm ko pagod na pagod ako. Ehh, hindi ko pa nga din nabubuksana ng mata ko ehh. Pakiramdam ko, inaantok pa ako. Ano ba ang hinawa ko kagabi? Eiii! syempre, dahil curious ako. Inisip ko nang mabuti. Hmm??

Bulong ko Agad kong hinawakan ang gilid ng ulo ko at saka ito hinilot ng kaunti para mabawasan ang sakit, parang may pumipitik na ugat huhu. Habang hinihilot ko ito ay bumusina ulit ang sasakyan. Ubus na talaga ang pasensya ko; kahit nahihilo ako and masakit ang aking ulo, pinilit kong itayo ang aking sarili para tingnan kung sino iyon na nagbubusina. Hindi ko na binuksan ang ilaw baka mapansin ako; tanging nagbibigay liwanag lamang sa akin ay ang liwanag ng buwan dahil sa full moon.

Pakamot-kamot naman ito ng ulo habang papaalis. Sinimulan n'ya na ang pag- gamot sa kasintahan. Napangiwi naman ito habang nasasagi ng bulak na may gamot ang mga sugat. "Kunting tiis lang babe, madali lang to, ikaw naman kasi bakit hindi ka lumaban? Ano may tama ka ba sa katawan? Kailangan natin agad na e cold compress yan para hindi mamaga," tanong n'ya rito.

Hinilot-hilot ni Brandon ang kanyang sentido nang sa isang iglap ay tila may tunog na pumasok sa kanyang tainga. Iyon ay ang tunog ng takong na narinig niya kanina sa corridor, ang tunog ng yabag ni Amery. ---Brandon, sa susunod ay huwag ka nang iinom ng mga paracetamol. Kung masakit ang ulo mo, sabihan mo lang ako para hilutin o i-acupuncture ko para mawala. ---Sa tuwing sumasakit ang ulo mo, sumasakit din ang puso ko. Kaya dapat ay pagalingin kita para hindi na tayo masaktan pareho.