Gamot Sa Sakit Sa Ulo Novels & Stories

"What do you mean dok?" "That medicine, gamot iyon para sirain ang utak ng tao para makalimot! Pampawala iyon ng ala- ala Mr. Montegrande. Alam na alam ko ang gamot na yun at hindi ako maaaring magkamali." Nakakagulantang na paliwanag nito kaya nasapo ko ang noo.

Pakiramdam ko ay bibiyakin ang ulo ko sa sobrang sakit. "Gemma? Sobrang sakit pa ba ng ulo mo? Kuwan..eh dadalhin ka nalang namin sa ospital!" Natatarantang sabi ng ginang sa akin kaya naman ay mabilis akong umiling bilang pag tanggi. "H-Hindi na ho.."

Parang nadadaganan ang dibdib ko sa sobrang bigat nito at tila mahirap din tuloy huminga. Umupo ako sa kama at kumunot ang noo dahil sa dami ng sakit na naramdaman ko sa katawan. Sakit sa ulo dahil wala na naman akong ginawa kundi ang umiyak, sakit sa likuran dahil sa buong oras na nakahiga ako ay yakap yakap lang ang sarili, hapdi sa mga mata dahil sa sobrang pag-iyak.

PAGKALIPAS ng dalawang buwan, nagtitipa ako ngayon sa keyboard ng aking gamit na desktop nang bigla kong nakaramdam ng hilo. Napahinto ako sa ‘king pagtatrabaho at saka sinapo ang aking ulo. Kanina pang umaga ko nararamdaman ang sakit ng aking ulo at nakalimutan ko namang uminom ng gamot. ‘Sh*t kang ulo ka, kapag hindi ka pa umayos ay tatanggalin kita, char!’

mahinang wika habang nakatingin sa tableta. "Dapat nga pabayaan na lang kitang mamatay sa daan. Ang kaso, ako ang sisingilin ng mga magulang natin." galit na wika sa akin ni Aekim sabay hawak sa leeg ko. "Gamot para sa sakit ng ulo." "Hangover itong sa akin." "Aspirin ay gamot sa sakit ng ulo. Tanga." sagot naman niya at agad pinasok sa bibig ko ang tableta nang walang pasabi.

“May Brain tumor po ang Baby ninyo Mam but don't be sad dahil naagapan po ito kaya okay na si Baby." “Salamat po talaga ulit Doc, naglalaro lang po siya kasama ang mga pinsan niya ng biglang sumakit ang ulo ng Anak ko. Akala ko po simpleng sakit lang pero bigla na lang pong tumirik ang kaniyang mga mata." “Hindi niya po nakayanan ang sakit Mam but that's a good thing na rin siguro dahil maaga pa lang ay nalaman po natin 'agad at naagapan habang hindi pa po siya naging cancer."

Bumangon ako sa kama habang sapo ang ulo ko ngayon, tangina. Ang sakit ng ulo ko, naninikip pa ang dibdib ko. Dapat kasi talaga, sinusunog ng buhay ang garapata na kagaya ni Bernadette sa mundong ibabaw!

Hindi ko nga alam kung bakit naghahanap pa ako nang sakit sa katawan kung ganito lang din naman pagkatapos. I'd just suffer from it afterward. Baliw na nga talaga ako. Huminga ako nang malalim at bumangon kahit parang mahuhulog na lang ang ulo ko sa sahig dahil sa sakit at bigat. I gently wash my face, avoiding getting my left eye further damaged. Baka mamaya nito nakahandusay na pala ako sa sahig dahil may naapektuhang ugat na konektado sa utak ko.