Gan On Or Gano N 소설 & 이야기

"Sino ka?" "She—" "Hindi ikaw ang kinakausap ko, pogi," malandi ngunit mataray na aniya. "I'm Chanel Ganza," pakilala ko dahilan upang manlaki ang kanilang mga mata. "G-ganza?" nanginginig na tanong ng mataray na maid kanina at nakangiti naman akong tumango. Nakita ko naman na hinampas niya ng patago ang kaniyang kasama bago kami pasimpleng itinuro.

Gano'n naman talaga kasi 'yon 'di ba? "May biglang dumaloy lang kasi sa isip ko, kaya ayon," I pouted. "Ano naman kasi 'yon, huh? Tao ba 'yan? Hayop? Bagay? Lugar Pangyayari?" aniya na tumatawa. I leered to him, "Ano 'to pinoy henyo?" "Ikaw, kung ano'ng gusto mo." Pang-iinsulto pa niya pero hindi ko na lang ito pinansin, and tried to divert the topic.

Ganoʼn na ba talaga ako ka-walang kwenta? “Sa totoo lang, ayoko na sanang magpunta pa rito but I have to. Kasal pa rin tayo hanggaʼt hindi pa mo pa napipirmahan ang papel. Bitbit mo pa rin ang image ko kaya obligasyon pa rin kita,” turan niya saka siya nagpakawala ng buntong-hininga. “Magbabayad ako ng piyansa at babayaran ko na rin 'yong driver ng truck na nabangga mo. Just please, Eero, hanggaʼt hindi pa tayo tuluyang annulled, huwag na huwag ka munang gagawa ng kalokohan. Saka ka na lang magrebelde kapag hindi mo na ako asawa.”

Nanlalambot na sabi ni Johan. "Dapat lang talaga sa 'yong pamukaan kasi isa kang malaking G.A.G.O ako pa nga lang itong nagsasalita, paano pa kaya kung may iba nang makaalam? Ewan ko na lang," hagayagang sabi ni Kayden.

"Wala akong ibang gusto Gino kundi ang makita kong masaya ang anak natin!" Parang kinuryente ako ng hawakan niya ang kamay ko. Nginitian niya ko ng malaki. "Sheena,meron pa pala ko sa'yong hindi nasasabi!" Parang napipilitan niyang sabi saakin. "Ano namam iyon?" Inalis ko na ang kamay ko sa kamay niya. "Bukas ay magiging Montejero na si Yohan,apelyido ko na ang gagamitin niya kaya ang buo na niyang pangalan ay Yohan Ramos Montejero!"

Yun pala hindi. “G-Ganon ba,” mapakla kong sagot. Parang ayaw ko na tuloy tapusin tong kinakain ko. Nawalan na ako ng gana. Gusto ko na lang maging water vapor at mag-disappear ngayon mismo sa harapan nila. mas lalo lang akong naguluhan. Gaano ba talaga kalalim ang pagkakaibigan nilang dalawa?

Ganoon siguro ang definition nila ng friendship parang gawain na ng mag-asawa. “And also know na hindi ka lang magpre-pretend na asawa ko. Gusto ko dapat act and talk like a decent woman na may pinag-aralan at may you know– class. Isipin mo na lang na magagamit mo din ito someday. Treat this as a training mo. Kailangan kitang isama sa mga ilang gatherings and meetings ko. Hindi maiiwasan iyon lalo na sa status ko. Kung hindi ako ang kasama mo, sila mom. Sa tingin ko naman kaya mo ‘yan. Just a little . . ahm, dressing-up for you, maybe.”

Ganoon ang epekto niya sa akin, simpleng salita lang ay nawawala agad ang tampo ko. “Sige na at mag freshen up ka muna, you can take a shower if you want. May fresh towel naman sa banyo. Gannon din ang gagawin ko. Pagkatapos ay bumaba ka rin agad ha para makapag dinner na tayo.”

Nakaisang hugot pa sya ng malalim na paghinga bago tumango rito. "Kaya ko to" alanganing sabi nya. "Of course" sagot ni Gavin at nauna na sa pagbaba ng kotse. Pinagbuksan naman sya ng driver ng pintuan. At maya-maya lang nasa tabi na nya si Gavin. Agad na kinawit nya ang kamay sa makisig na braso ng asawa.

Only mine. Maybe he sounds possessive but who cares. Ganoon naman ang lahat ng taong nagmamahal. Hindi gugustuhing maagaw ng iba ang iniibig. Iniibig? Gilalas niyang tanong sa sarili. Ganoon na ba ang nararamdaman niya kay Hannah? O baka masyado lang siyang nadadala ng kanyang emosyon?