Garden Of Memory Novels & Stories

Sabi nga mula sa lupa babalik sa lupa. Ngayon, huling hiling niya ang makitang muling sumaya ang apo na si Sebastian. Yong totoong saya at naniniwala siyang si Alexa lang ang babae na makakagawa nito. Ang una niyang ginawa ng makalabas ng mansyon ay ibigay ang una niyang pamana kay Alexa, ang secret garden na ito. Siya at ang paborito niyang mayordoma lang ang nag-aalaga ng garden. Ayaw niya kasing pinahahawakan ang mga bulaklak dito sa iba. Pero namatay na ang mayordoma at matanda na siya at may sariling garden naman si Mikaela.

Si Lola Mathilde lang ang masayang nagkukuwento ng kung anu-ano tungkol sa apo nito. Nang matapos kumain ay niyaya si Lalaine ng matanda na magpunta sa likod ng mansyon kung nasaan ang garden nito na kasing laki ng whole court. Napakalaki at napakalawak ng garden ni Lola Mathilde at halos lahat yata ng uri ng bulaklak ay mayroon ito. Mayroon din itong mga tauhan na personal na nangangalaga sa mga halaman.

Chapter Nine Ang bawat hakbang ko patungo sa garden ay tila paglalakad patungo sa sarili kong bitayan. Bitbit ko ang tray ng tsaa, ang mga porselanang tasa ay nagkakalog sa bawat panginginig ng aking mga kamay. Sa ilalim ng tirik na araw, ang garden ng mga Zaviere ay mukhang paraiso, pero para sa akin, isa itong entablado ng kahihiyan.

Pagkatapos marinig ni June ang sinabi ni Gerald, tinitigan niya ito ng matagal bago siya tumalikod habang sinasabing, “…Sumama ka sa akin!” Sumunod si Gerald sa sinabi niya at hindi nagtagal ay nakarating silang dalawa sa isang medyo malaking garden... at sa loob nito, makikita ang ilang bulaklak na may mga talulot na kahawig ng mga ice crystal... Nanlaki ang kanyang mga mata at napagtanto ni Gerald na ang garden ay puno ng thousand year old panax ginseng!

(Mariz Pov) Ang hirap pala, no? Yung isang gabi lang, buong mundo mo parang gumulong na at hindi mo na alam kung saan ka lulugar kinabukasan. Pagmulat ko kaninang umaga, hindi mawala sa isip ko yung nangyari sa garden nung isang gabi, yung halik na ‘yon. Para akong tangang nakatitig sa kisame habang kinikilig, nanginginig, at sabay na natatakot. Iniisip ko kung totoo ba talaga ‘yon o baka panaginip lang. Pero hindi, ramdam ko pa rin hanggang ngayon ang lambot ng labi niya, yung init ng hininga niya, yung bigat ng kamay niya sa pisngi ko…

Pagkatapos, sinundan niya si Alani papunta sa hardin sa loob ng tahanan ng pamilyang Gibson. Ang hardin ay maliit lamang, mga limang libong talampakan kuwadrado. Ito ay natatakpan ng mga lila na orkidyas at hindi naman ito marangya, ngunit maayos ang pagkakaalaga sa lugar. Nagpatuloy si Harvey sa paglalakad, iniisip kung gaano kaya ka-romantiko ito kung kasama niya si Mandy Zimmer…

singhal ni Margarita sa kausap, bago gigil na tinapos ang tawag. It’s Ralph! It’s probably him! Subalit… matagal na niyang sinunog ang kung ano mang ebidensiya na hawak noon ni Renz laban sa kanya at kay Richard. She has turned that old house upside down over and over for the last twenty years to make sure her secrets will remain hidden. But… “May mga hukay din po sa garden, Ma’am.” Garden. She did not think of digging the garden. But then again, will Renz really keep important things buried in the garden?

sambit ko at kinuha ang dala nya. Tinalikuran ko si manang Hilda at naglakad papunta sa kung saan nakalagay ang iba pang babasaging mga plato at baso. Naramdaman ko naman na sumunod ito sakin. "Tapos ka naba sa paglagay ng mga sapin sa mesa?" tanong nya at nilibot ang paningin sa paligid ng hardin. "Nasaan si Joyce?" si ate Joyce ay ang isa pang katulong dito at asawa ni kuya Warren, ang driver.

Kaya inipon ko ang lakas ng loog ko at tinitigan siya sa mata. "Ano ba ang kailangan niyo sa'kin?" "Your mother—" "My mother? I doubt it's my mom, because she will never get associated with people like you. So you must've been talking about my biological mother. Well, unluckily for you I don't have anything to do with her anymore. I lost my memories when I was 10, and my dad told me that that was also the same time she suddenly disappea—" Hindi ako natapos dahil bigla akong sinampal ng kasamahan niya.

Gising na pala siya, hindi ko naman napansin. “Oh, ano? Binabangungot ka na naman? Feeling ko talaga may parte si Sella, April at Melody sa buhay mo eh. Wala ka namang sinasabing may amnesia ka. Natatandaan mo pa naman ang nakaraan mo, diba?” Medyo inis na may halong kuryosidad niyang tanong.