Garden Of Memory Novels & Stories

Magkasama silang pumasok sa loob ng Garden. Ang Garden ay isang ancient-style na pasyalan na sadyang high-end at luxurious. Hindi ito ang uri ng lugar na basta-basta kayang bayaran ng ordinaryong tao. Sa mga sandaling iyon, si Magnus ay kasalukuyang nagdi-dinner kasama ang isang kausap sa pinakamataas na pavilion ng Garden. Biglang pumasok si Secretary Anton na may seryosong ekspresyon at bumulong sa kanya.

Hindi ko namalayan na nasa likod ko na pala siya. Agad akong hinila ni Remus palapit sa gate at pinauna sa pila para makapasok na kami. Ipinakita ko kay Kuyang Guard ang aking I.D at 'saka niya lamang ako hinayaang pumasok sa loob. Hindi pa rin ako mapakali. Sino naman ba itong 'Morpheus' na ito? Kapatid ni Oreus? Agad akong napahawak sa d****b ko dahil sa kirot na naramdaman. Hindi agad pumapasok sa isip ko ang nalaman ko ngayong umaga.

Malungkot niyang tugon at sa tuwing pinipilit niyang isipin kung sino at taga-saan siya ay nakakaramdam siya ng matinding kirot ng kaniyang ulo. " Huwag mong pilitin ineng kung hindi mo maalala, ang importante ay ligtas ka!" Maya-maya pa ay iniwan na siya nito upang makapagpahinga. Ang pagkawala ng kaniyang memorya ay malaking kakulangan sa kaniyang pagkatao. Ni hindi niya alam kung sino ba talaga siya kung kaya Iyah nalang ang itinawag sa kaniya ng matandang kumopkop sa kaniya.

Isang mabigat na buntong-hininga ang aking pinakawalan upang lumanghap ng sariwang hangin. Narito ako ngayon sa garden, tahimik na pinagmamasdan ang mga naggagandahang iba't ibang halaman na sumasayaw sa hangin. Tumingala ako sa matatayog na pader na nakapaligid sa mansyon. Para itong isang magandang kabaong. Pinaliligiran nga ako ng karangyaan ng mga Salazar, pero emosyonal naman akong pinapatay ng mga taong nakatira rito.

Kusang bumukas ang screen. At sa gitna nito ay ang simbolo ng basag na bilog. Walang nagsalita. Unti-unting lumitaw ang isang linya. YOU'RE GETTING CLOSER. Tahimik. Isa pa. MEMORY IS A KIND PRISON. At pagkatapos ay isa pa. DO YOU REALLY WANT TO REMEMBER? Nakatitig lamang si Yuhei sa screen. Hindi niya alam kung bakit.

“I can’t believe it, Estella… is chasing someone like Magnus?” “Totoo ba ‘tong nakikita ko? Estella Victoriana who acts like a Queen and a bitch is chasing Magnus Rhoswen Kallin?” I heard them say but I didn’t mind them. Nang maabutan ko si Magnus ay mabilis kong hinawakan ang kanyang pulso at buong lakas ko siyang hinila sa lugar kung saan wala gaanong tao. Sa likod ng kanilang building. It’s their garden area. Mabigat siya kaya kailangan kong ibuhos ang buo kong lakas.

saad ko, pero nagtagal lang naman ang titig niya sa akin. Lumipas ang ilang araw, kahit papaano ay nakapag-a-adjust naman na ako. Hindi rin namin nagawa ni Demetrius na mamasyal, dahill may mga inaasikaso sila ni Daddy. Kaya heto, naiwan lang ako rito sa mansion nila, habang ang butler naman ay nakasunod sa akin. Nandito ako ngayon sa gazebo, at malaya kong pinagmamasdan ang ganda ng garden nila. Panay red roses lang din ang makikita sa garden, pero sobrang gaganda naman.

Wika ni Caspian, nilingon siya ni Davina at matamis na ngumiti sa kaniya si Davina. “Kanina ka pa ba dyan? Nagmeryenda ka na ba? Teka, ipaghahanda lang kita.” Masigla niyang aniya, binitawan na ni Davina ang hawak hawak niyang hose saka lumabas na ng garden. Pinanuod siya ni Caspian na lumabas at nang mawala na si Davina ay mabilis niyang isinarado ang pintuan ng garden saka nilingon ang isang direksyon, ang mga halaman na nagmistulang kurtina. Hindi pwedeng pumunta si Davina sa garden dahil hindi imposibleng may makita siya sa loob lalo na sa direksyon kung saan ang mga hanging plant niya na nagmistulang mga kurtina dahil sa likod nun, may isang pintuan na hindi pwedeng makita ninoman.

Ilang sandali ay nakaramdam ako ng kakaiba sa paghinga ko na parang nanghihina. Napahinga naman ako ng malalim nang makadilat ako. Bumungad sa akin ang pamilyar na lugar. Hindi ako puwedeng magkamali. Ito ang Blood Rose ground na pinagdalhan ko noon kay Aly. Napalibot pa ako ng tingin. Napakaganda talaga ng lugar na ito na espesyal sa mga Sembrano. Ito kasi ang garden ng Mommy ni King Arthur. At pinaniniwalaan na kung sino raw ang magkasintahan na mayroong mutual na pagmamahal ay magkakatuluyan. Napahawak ako sa dibdib ko nang maalala ang mga eksaktong pangyayaring ito mula sa nakaraan.

Tanong ni Chloe. "Hindi ito isang basta ginto lang, Chloe. Isa itong 'Memory Eraser Device' na ginawa ng Pentagon Dark Association. Bago nawala si Noli ay na-ipaliwanag niya sa akin ang kaya nitong gawin." Lumuhod si Gian sa kanyang harapan at inilapit sa tapat ng kanyang mukha ang maliit na device. "Kaya nitong alisin ang memorya ng isang tao. Ang kailangan lamang gawin ay ilagay ito sa batok ng taong gusto mong mawalan ng alaala. Kapag inilagay ko ito sa batok ni Letlet ay mabubura lahat ng alaala niya, and then boom! Sa akin na siya!" Ani Gian na tumawa pa ng malakas.