Garden Of Memory Mga Nobela at Kwento

Bigla siyang napalunok, her excitement is rising. David ushered her inside the house and walked past her as the old memories came flashing into her mind. He continues to lead her to the garden area where her father mostly finds the sanctuary he needs. The entire landscape is a reminder of her late mother, her favorite plants are still there and the flowers she grew and cultivated were pretty much anchored in every corner of the space. Her late mother was obsessed with gardening and planting, but her favorite is to collect breathtaking flowers, someone could say that their garden is a prime example of floral diversity. There were massive sunflowers strategically arranged in the corner, and a

Dahil sa inis ko, pabiro ko siyang sinikmura dahilan upang mapatigil siya sa pagtawa at nasamid pa siya. "Grabe ka naman, sa akin! Bakit mo ginawa iyon?" parang batang tanong niya sa akin. Hindi ko na lang siya pinansin at kasalukuyan kong inililibot ang kaniyang paningin sa berdeng paligid na nakapalibot sa amin. Nasa paanan kami ng Leona Hills kung saan ay aakalain mong isa itong garden. Para kaming nasa garden ngayon ngunit hindi naman talaga, nasa paanan lang talaga kami ng isang burol. Parang ganito 'yung napuntahan naming bundok noong nag retreat kami. Lahat ba talaga ng bundok ay ganito ang paanan nila? Parang garden?

Naglakad ako papunta sa gitna ng greenhouse, at bawat hakbang ay mas lalong nagpapabigat sa sakit sa aking puso. Patuloy ang pagbuhos ng aking mga luha hanggang sa makarating ako sa kabila ng greenhouse garden, kung saan magkatabi ang dalawang puntod. ‘In loving memory of Diana Capucine, loving mother and survivor.’ ‘In loving memory of Romano Capucine, loving father and hero.’

At hindi na rin ako si Gabby Cruz. Kinuha ko ang maliit na pala sa ilalim ng greenhouse shelf at tahimik na lumakad sa pinaka-dulo ng garden. Ito ‘yung parte na hindi na dinadaanan ng staff. May maliit na luma at gumuho nang stone bench, puno ng gumamela at lavender. Dito ko nakita ang pangalan niya noong una kong ikutan ang mansion. Naka-engrave sa isang bato. “For S.” Walang ibang nakakaalam n’on.

babala niya rito. Pagdating kasi sa kaniyang mga halaman ay ito lamang ang pinagkakatiwalaan niya. Ang tinutukoy niyang garden ay nasa maluwag na terrace sa bandang likod ng kaniyang unit. Tila isang maliit na hanging garden iyon. 'Don't f*cking touch my garden of Eden kung ayaw mong sumalangit nang wala sa oras' aniya pero hindi na niya iyon na-isatinig pa.

May isang maliit na greenhouse doon na bagong tayo. "Ano 'to? Akala ko ba tapos na tayo sa expansion para sa taong ito?" tanong ko. "Ito ang 'The New Garden' project ko," sabi niya habang binubuksan ang pinto. Sa loob, nakita ko ang mga kakaibang klase ng orchid na hindi ko pa nakikita sa aming regular na stock. Mas makukulay ang mga ito at mas mabango.

Malalim siyang bumuntong hininga at may kinuha sa bulsa niya. Naglakad siya papalapit sa ‘kin. Nagulat ako ng kinuha niya kaliwang kamay ko. May sinuot siya sa ‘kin na bracelet na ang nakalagay ay “Only You” at sa paligid nito may mga design na heart at saka flower. “Para saan ‘to?” takang tanong ko. “Wear that bracelet, while you don’t even remember me. Then return that bracelet to me. When you remember me.”

Natawa ako sa sinabi niya, may pa-ldc pa kami magkikita din pala kami dito. Nagpa-sama ako sa kaniya mamasyal dito sa province. Ang una naming pinuntahan ay ang sikat na garden dito. There's an old woman na dalaga, so she kept herself busy by planting and decorating her garden. Sobrang ganda dito, iba't-ibang klase ng flowers, pati tulips! Ang galing naman niya, mahirap mag-alaga ng tulips dito. Kael picked one stem of tulips and nilagay niya sa tainga ko.

umiiyak pa rin niyang tanong. "I didn't mean to tell you a lie----" Hindi na naituloy pa ni Gilbert ang iba pa sana niyang sasabihin nang biglang tumakbo ang dalaga papasok ng kompanya at mabilis naman niya itong hinabol dahil baka mag-iiskandalo ito at magkabukingan na ang lahat na si Rhodly ay nagsa-suffer pala ng amnesia na siyang dahilan para gagawing rason ng mga taong nasa mataas na posisyon upang tanggalin ang kanyang kaibigan bilang CEO ng kompanya at papalitan ng bago.

Palaging may prutas, lugaw, at mainit na tsaa. “Salamat,” mahina kong sagot. Pinipilit kong ngumiti, pero sa loob-loob ko, may kung anong kulang. Hindi ko alam kung ano… o kung sino. Pagkatapos ng almusal, sinusundan ko ang schedule ni Gian: maikling lakad sa garden, therapy para sa memorya, at pagbabasa ng mga librong inaabot niya. Ngunit may mga sandaling bigla na lang akong mapapatigil habang nag-iisa sa balkonahe…