Gaslighting Quotes Novels & Stories

" Bigla kasi silang nawala rito sa loob. Hindi ko naman narinig na bumukas ang pinto. Wait! Speaking of pinto.... "PALABASIN N'YO AKO RITO! BAKIT WALANG PINTO?! TULONG! TULONG!" umaasa ako na may makakarinig sa'kin na ibang tao. I'm gaslighting myself na may tutulong sa'kin. Lumapit ako sa pader at sinubukang mangapa. Nag pipindot ako rito na parang may invisible na machine or what basta may password. "ASHLEY FATE ANDERSON, TELL ME THE TRUTH." Ha? Saan 'yon galing? Nag palinga-linga ako at doon nga'y may nakita ako na CCTV sa itaas. They've put a mini speaker din pala?

Nakabalot sila pareho sa kumot, nakahilig sa sofa, at sabay na tumatawa sa mga cheesy lines ng pinapanood. “Grabe ‘to, puro gaslighting ‘tong male lead,” natatawang sabi niya. “Kung ako ‘yan, iniwan ko na siya.” “Eh kung kasing pogi ko?” tanong ni Lucas. Napailing siya, tawa nang tawa. “Lakas ng hangin ah? Signal number 5 yata.” “Nagsasabi lang ng totoo,” sagot nito, sabay ngiti na may halong lambing.

I think some funny things and started to gaslight myself. Humugot ako ng malalim na hininga matapos akong pina-upo niya sa dating pwesto. Unti unti siyang lumubog sa dagat. "Look at me, ark." he plead, and I did. He smiled at me, saying that it's going to be okay. "Hanggang dibdib ko lang ang tubig. Hindi lahat ng parte ng dagat ay malalim, may iba dito ay mababaw kahit malayo sa dalampasigan. 'Wag kang matakot nandito lang ako. Hindi kita pababayaan."

Halos maglabasan ang litid niya sa leeg sa sobrang panggigigil. "Enough! I'm so scared now! Anyway we can see now how helpless you are. I think I'm going to love this movie." sabi muli ng tinig. "Magpakita ka! Idiot! You psychopath. Shame on you!" "I'm not asking for your opinion. I want to show what you will do if you are in a hard situation. Are you ready to choose?"

mahina kong sagot, pilit na pinupunasan ang mukha ko. "Then stop shaking. You're making the air inside this elevator feel heavier," sabi niya bago binaling ang flashlight sa kaniyang relo. "Crying doesn't pay the bills, Miss. It just makes you look pathetic in front of people who don't care about your story."

Galit na sigaw ko. Sa mga oras na ito, sa palitan namin ng matatalim na salita ay para ba kaming nagtatagisan sa palakasan ng boses. Wala na kaming pakielam kung may makakarinig ba sa amin na kahit sino basta gusto lang namin na mapatunayan ang sari sarili naming punto. "Bullshit! Kung hindi mo ko naiintidihan huwag mo na lang akong kausapin. Lintik na yan, sa dami kong iniisip dadagdag ka pa sa gulo ng utak ko!"

Binuksan ko na rin ang ilaw kahit pa nagalit siya. "Turn off the lights!" aniya. "Turn off the lights," panggagaya ko sa kaniya at saka siya nilapitan doon. "Ayan! Alak pa," sabi ko. Pinagkunotan niya ako ng kaniyang noo. "What are you saying?" napapairap na aniya. "Sa sobrang kalasingan mo ay hindi mo na maiayos pa ang sarili mo. Sobrang sarap kasi ng alak e. Laklakin mo pa."

Doon ko nakita ang isang bagay na mas mahirap i-ignore kaysa sa kasinungalingan niya. Guilt. Pero higit pa roon… takot. Takot na mawala ako. “Luna,” bulong niya. “I didn’t mean to lie. I just—was trying to protect you.” Umikot ako ng mata. “Oh, classic. Gaslighting 101. Sabihin mo na rin ‘na para sa’kin ‘to.’” Napakunot-noo siya, pero may ngiti sa gilid ng labi niya.