روايات وقصص ضمن Gaslighting Quotes

Ang linyang iyon ay paulit-ulit na nag-reverberate sa isip ko—bawat pasada, unt-unting winawasak ang boundary na matagal kong iningatan. ​Huminga ako nang malalim, aggressively pinapakalma ang puso kong nagwawala, bago ko marahan ngunit mariing binawi ang kamay ko. ​“You’re delusional, Jaxon,” bulong ko. Suko na ang vocal tone ko, completely drained na ang energy para makipag-away. Lumakad ako pabalik sa gitna ng kwarto para bawiin ang personal space ko. “Kahit anong pilit mong i-gaslight ang sarili mo, hindi ganoon kadaling burahin ang reality ng nakaraan.”

“Ang galing mong magpanggap, ang galing mong magkunwari. Ang galing mong magmahal — kahit hindi para sa’yo.” Pero habang tinitingnan ko ang sarili ko… napansin ko kung pa’no tumulo na naman ang luha ko. Gaslight queen ka talaga, girl. Tatawa sana ako. Pero wala nang lakas. Hindi ko na alam kung iniinsulto ko na ba sarili ko, o pinapalakas lang ang loob ko. Maya-maya pa, humiga ako sa kama. Nakatingin sa kisame. Tahimik.

Iniisip niya sigurong katatawa ang makita ang isang mayabang tulad ko rito. Nag-iwas na ako ng tingin at pilit gina-gaslight ang sarili na kabit lang siya kaya hindi na dapat pagtuunan ng pansin. Pero ang mga salitang narinig ko kanina ay patuloy na umuukilkil sa aking isipan, at mas lalo lang sumakit ang dibdib ko. Tahimik akong humakbang palayo. "Gel, what's wrong?" "It's nothing."

"Ikaw ang may kasalanan dahil naasar ako sa 'yo kanina! You put me in a bad mood, which led to this! Kung hindi ka sana nagpunta sa lugar na ito ay hindi ito mangyayari? You are the worst person!Sana ay nagtago ka na lang nang matagal sa Highland Hills!" This woman! Nagawa pa akong i-gaslight! "Hindi ako ang nasa screen. I-it's a different woman!" tila nababaliw na paliwanag ni Jessica. Nilingon niya ako. "Sabihin mo sa kanila na peke ang nasa video! You're a shameless slut!"

At saka hindi naman alam ni Zeikko na half conscious ako nang mangyari iyon, dahil akala ko nananaginip ako. 'Sige lang Krystal i-gaslight mo lang ang sarili mo,' saad ko sa aking sarili saka ako muling napabuntong hininga. Nang masiguro kong maayos na ang sistema ko ay binuksan ko ang pintuan, bumungad naman agad sa harapan ko si Zeikko na mukhang nag-aalala. Wala sa sariling napatingin ako sa over there niya. I bit the inside of my cheek. Snap it out Krystal! Panaginip iyon! Panaginip!

Ngumis ito sa kanya at isa-isa silang tinignan. “Ah. I had a good laugh,” anito. “I didn’t know you guys are all friends. What a coincidence!” “Where did you put the money?” “What if I refused to tell you? Are you going to scare me off by your old tactics? Using someone close to me as a hostage? That’s bullshit!” Humagalpak ito ng tawa. “Grow up, man! Nevozmozhno napugat' togo, komu iznachal'no nechego teryat'. Kaya’t patigasan na kung patigasan. I am not going to say anything. Suffer with me, Interfectores.” [translation: You can't scare someone who has nothing to lose in the first place.]

“Nung nakaraang gabi.” “Sinabi ko yan?” “Sabi mo nung nalasing ka.” Matapos niya yun sabihin, sobrang nagsisi si Quincy, kaya tinaas niya ang kamay niya para takpan ang kaniyang noo. ‘Mali talagang uminom nang marami.’ “Hindi ko talaga maalala anong ginawa ko, at hindi ko rin maalala anong sinabi ko.” Sa katunayan, pag lasing na lasing siya, walang posibilidad na may magawa pa siya, at kung may nagawa man siya nung medyo lasing pa lang siya, siguro naman maaalala niya yun.

"Okay na 'yon kesa magpanggap akong mabait. Sumuot ng maskara at magpakitang tao." "Minamasama mo kaagad ang sinasabi ng iba sa'yo maski na concern kami. Tanungin mo nga ang sarili mo, sino ba ang may problema sa atin?" "Baka ikaw ang may saltik sa utak. Akala niyo kung sino kayong amo ko noon. Ang lakas ng loob niyong utus-utusan ako." Tumayo ako. Hindi ko na kasi gusto ang pangga-gaslight niya.

Saan kami pupunta? 📍 “I have to force myself even to move my eyeballs. It's so easy just to stare.” -Flora Rheta Schreiber

“Frilla... hanggang ngayon ba naman, hindi mo pa rin ako pinapatahimik? Daig mo pa ang multo.” Imagine? Nananahimik na ako. Nagpakalayo na ako, iniwan ko ang lahat ng luho, lahat ng masasakit na ala-ala. Pero heto, look at what happened? Mayroon pa ring nangyari at dahilan kung bakit parang bumalik sa akin ang lahat. Ang sugat at ang galit na hinding-hindi ko malilimutan ay nagbalik. Kahit ilang beses ko pang i-deny. Kahit ilang beses ko pang sabihin kay Stanislav na wala na akong pakialam sa kanila... I know to myself that I am lying. I am gaslighting myself.