Gentleman Quotes Novels & Stories

naupo ako sa tabi ni Artemis na tulog na tulog at dahan-dahang hinaplos ang mukha niya. Napatingin naman agad ako kay Archer nang magsalita siya ulit. "In Miguel De Cervantes book, 'Don Quixote', the proper quote is "Let us forgive and forget injuries."" saad niya at napakunot ulit ang noo ko. "Huh? Hindi kita maintindihan." nagtatakang wika ko habang nakatingin sa kanya. He sighed and looked away. "Forgive and forget, I mean."

Inayos pa muna nito ang pagkakasuot sa kanya bago ito tuluyang lumayo para magkaroon ng distansiya sa pagitan nila. “Z-Zach-” “Bakit, disappointed ka ba?” biro nito. “Of course not.” “Good.” Sandaling tumahimik ang paligid. “Dahil kapag itinuloy pa natin…” Saglit na bumaba ang tingin nito sa kanyang mga labi. “Baka makalimutan ko na dapat akong maging gentleman ngayong gabi.” “Teka, sino ba ang may sabi sa ‘yo na magpaka-gentleman ka? Akala ko ba, sabi mo-”

malamig niyang sabi, hindi tumitingin dito. “Hey, kahit pamilya mo ang pinakabulok na pamilyang nakilala ko sa buong buhay ko, I'm still a gentleman. Hindi ako naghahatid ng dalaga sa kanto. Laging sa front door.” “Kapag iniwan mo ang ganitong klaseng kotse sa kalye namin, hindi mo na ito mababalikan pa nang buo,” pananakot niya.

“Kung hindi ako gentleman, tiyak na paggising mo ay wala ka nang saplot.” “So, salamat naman pala sa pagiging ‘gentleman’ mo, father at virgin pa rin pala ako hanggang ngayon.” I sarcastically said as I rolled my eyes at him. He laughed aloud. “Anong nakakatawa?” “Wala. Gusto ko lang matawa.” Nakangising tugon niya nang lagyan niya ako sa plato ko ng pritong itlog na halos madurog na at pritong tuyo na halos masunog na. Iniusog niya rin sa tabi ng plato ko ‘yong isang tasang kape.

Ang mga tao sa hapag-kainan ay hindi na napigilang tumawa. Tinanggal naman ni Quincy ang kamay ni Cherie at sinabi habang nahihiya, "Sige na. Mas magaling ka na makipag-usap kaysa sa akin. Magpakita ka naman ng respeto may Mr. Goldmann Sr. na nandito, pwede ba?" 'Tirahan mo naman ako ng kaunting reputasyon? Bakit kailangan mo laging sabihin ang kwentong ito!?'

Nang tuluyang makalabas ng silid ang waiter, muli itong nagsalita. "Just what the hell is your problem? You know what, I cancelled an important meeting just to meet you tonight. And yet all you did was to irk me the minute you walked through that door. Do you think I deserve your crass attitude when all I'm nothing but a gentleman to you?" ani Quint, mabigat ang pagtitig sa kanya. "Gentleman my ass," she mumbled and scoffed, unfazed by the fire in his eyes. "I was forced to here. I cannot use my cards nor my money in the bank. It is expeceted that I am angry!"

“Kung gusto n’yo ng babaeng housewife, pwede n’yong turuan si Victoria. Ako kasi—pang leadership, hindi pang kusina.” Halos malaglag ang wine glass ni Victoria. At ang lalaki? Natahimik, hindi na nakapagsalita. Short. Matulis. Divine. Kung gusto mo, pwede ko ring dagdagan ang reactions ng audience o ang subtle na ngiti ni Quen.

Kaya naman, sa huli, ang pananahimik ang pinakamahalagang birtud ng isang tunay na gentleman. Tumingin si Raina kay Daniel, bahagyang nakataas ang baba, ngunit hindi nawawala ang kontrol sa kanyang emosyon. “I think, you’re a true gentleman.” Ngumiti si Daniel, kalmado at tila walang bahid ng pag-aalinlangan. “Thank you.”

Nagmadali siya sa pagtayo mula sa pagkakaupo at ipinaghila ako ng mauupuan across his seat. Nakabubulag ang pagka-gentleman ng lalaking ito noonpaman. He really had this gentle side na ibang-iba. "Thanks," sambit ko bago naupo. "You're welcome," sagot niya na halos pabulong lang at it sent shivers into my spine.

| Ang cute naman nito! Naglakad ako palapit sa counter habang binabasa ang huling quotes na nakasabit. "Ang ganda po ng combination na napili ninyo, Sir. Para kanino po ba ito?" Dinig ko pang sabi nung cashier habang papalapit ako pero abala ang aking mata sa litrato. | "That's the thing about fear. It doesn't shut you down. It wakes you up" | "Para sa girlfriend sana."