Geta Anesthesia Mga Nobela at Kwento

Sana ay gumaling ito kaagad, sana ay hindi masaktan ang anak niya kapag naalis na ang epekto ng anesthesia. Napabuntong hininga si Czarina. Kapag umiyak ang anak niya dahil wala ng epekto ng anesthesia ang katawan niya ay hindi niya ito mahele. Gustong gusto niya nang mabuhat ang anak niya lalo na at isang buwan na ang lumipas simula nang ilipat nila ito sa ICU. Nang lumabas si Tyrone ay umalis na rin sila kaagad.

Bago ako turukan ng anesthesia ay ang seryosong mukha ni Gab ang huling nakita ko. After that, everything went black when the anesthesia kicked in. Pero ang akala kong payapang paggising ko ay sinalubong ng isang tensyong hindi ko inaasahan. Habang unti-unting nagbabalik ang malay ko, ang unang narinig ko ay ang dumadagundong boses ni Gab sa labas ng recovery room.

"What... what is that? Anong gagawin mo sa akin?" "I asked the doctor earlier before leaving the hospital. Sabi ko, anong klaseng gamot ang pwedeng magpadama sa isang tao ng impiyerno habang gising ang diwa niya?" Ngumiti si Aodhan, isang ngiting walang init, puro dilim. "This is a specialized neuro-blocker mixed with high-grade sedatives. Once this hits your veins, your muscles will paralyze. Hindi ka makakapagsalita, hindi ka makakagalaw. But your mind? Oh, your mind will be completely awake. You will feel every single scratch, every cut, and every single drop of pain... but you won't even have the strength to scream."

“Bawal, hanggang labas lang kami.” “Pero…” “Hindi kami aalis, babantayan ka namin.” “B-Baka masakit…” “Hindi,” palakas-loob ni Guen. “tuturukan ka nila ng anaesthesia para wala kang maramdaman. Don’t worry, kaya mo yan… Parang kagat lang yon ng langgam.” “Malaki o maliit?” “Ha?” “Yung langgam?” Natawa si Guen. “Syempre maliit lang!”

Ramdam ko ang kaba sa puso ko. Narinig ko ang tunog ng guwantes na isinusuot, ang mahinang pag-uusap ng medical team at ang steady na tunog ng makina sa tabi ko. Lahat iyon ay sabay-sabay na umatake sa pandinig ko. “Relax lang po, Ma’am,” mahinahong sabi ng anesthesiologist. “Maglalagay lang po kami ng anesthesia.” Napalingon ako sa gilid, hinahanap si Rhevan.

Nakatutok ako sa monitor habang sinisigurado ang lahat bago ang unang hiwa. “Vitals?” tanong ko kay Doktora Ylishza Lautoa, ang anesthesiologist. “Stable. BP is 118/76, HR 72 bpm. She’s under general anesthesia,” matatag niyang sagot. Bumaling ako kay Nurse Charlaine, ang circulating nurse. “All surgical instruments are complete and counted. Scalpel ready, Dok.” Tumango ako. Napatingin sa kanilang lahat. “Let’s proceed. Midline laparotomy tayo.”

Sa loob ng operating room ay nakahiga si Luna sa malamig na metal. Nakapikit siya at walang malay, habang ang dalawang doktor at mga nurse ay abala sa kanilang trabaho. “We will now start the operation.” Tumingin ang lead surgeon sa anaesthesiologist. "The patient has deep abscess. Her case required surgical debridement. General anesthesia applied. To reduce possible bleeding, I use one percent lidocaine with epinephrine," the anaesthesiologist said.

matapat na sabi ni Shea. " Ngayon, hindi mo kailangang matakot. Kahit manganak ka ng mag- isa, may anesthesia din. Hindi naman masyadong masakit." Nang banggitin ni Avery ang anesthesia, naisip niya kaagad si Jed.

"Ba't ka nagising?" medyo nagulat si Maureen ng makita si Zeus na nakamulat, "Hindi ba't may anesthesia ka pa?" "Local anesthesia lang ang ginamit sa sugat ng braso." bahagya pa itong ngumiti sa kanya. "Ah.. kumusta na ang pakiramdam mo? may kailangan ka ba?" tanong niya habang hinahaplos haplos ang kamay ni Zeus.

Saad ni John kaya napabuntong hininga naman ako at agad na kinalma ang sarili Will tama naman siya ito ang trabaho na Pinasok ko kaya dapat masanay na ako... Agad kunang kinuha ang anesthesia at agad na tinurok iyun sa kanya..Pagkatapos ay agad ko namang kinuha ang mga tools na gagamitin ko sa pagtagal ng bala,nong una ay nanginginig ang kamay ko but now I manage to calm my self dahil pag pinairal ko ang takot at kaba ko is ba'ka mamatay tong pasyente ko...