Geta Anesthesia Novels & Stories

kaswal ngunit seryoso niyang sagot. "Ewan ko sa'yo," pabalang kong sagot para lang maitago ang mabilis na pag-init ng mukha ko. "I'm going to inject the anesthesia now. Masasaktan ka ng kaunti, kaya huwag kang gagalaw." "Just do it," pikit-matang sabi niya. Mabilis kong itinur0k ang local anesthesia sa paligid ng sugat niya. Habang naghihintay na tumigas ang pakiramdam ng balat niya, kumuha ako ng needle holder at sinulid para sa tahi.

Nagsimula nang mangalay nang bahagya ang braso niya. Ihahanda na sana ng doktor ang anesthesia nang bigla siyang dumilat. "Doc... sandali." Napahinto ang lahat. Maputla ang mukha ni Jam, halatang litong-lito. Akala ng doktor ay natatakot lang siya. "Relax lang, Ma'am. Kapag naibigay na ang anesthesia, sandali lang at wala ka nang mararamdaman." Unti-unting umupo si Jam sa kama.

Iniaayos na rin ng doctor at ng dalawang nurse ang mga gagamitin nila para alisin ang batang nasa sinapupunan niya. Malakas pa rin ang kabog ng dibdib ni Ayesha at paulit-ulit na sinasabi sa sarili kung kakayanin ba talaga ng konsensya niya. “Magsisimula na ako ma’am ha?” pagpapaalam ng doctor. Pikit mata namang tumango si Ayesha pero bago pa man iturok sa kaniya ang anesthesia ay mabilis siyang umalis sa operating table.

Muli niyang iminulat ang kaniyang mga mata. Isang uri ng anesthesia ang ginamit sa kaniya para hindi siya makatulog habang nanganganak sa pamamagitan ng cesarian section. __________________________________________________________________________ Isang tagumpay para kay Michael ang maisilang na malulusog ang kaniyang mga kambal.

Tumango-tango siya na parang ngayon niya lang nalaman ang sikreto ko. "Anesthetic is the backbone of the OR. Hindi naman mabubuhay ang pasyente kung walang nakaalalay na Anesthesiologist. If Pedia naman ang kukunin mo, exposed ka sa bata. Scary cuz babies are fragile and toddlers are monsters, but it's your call." He simply shrugged. "You? Anong balak mo?" I asked him. I hid my hands inside the pocket of my joggers to warm my hands and my body.

Senenyasan n'ya ang isang nurse at agad naman itong tumalima. Tinurokan nito ng pampatulog si Tanya para hindi nito maramdaman ang paghiwa n'ya sa t'yan nito. May anesthesia s'yang itinurok dito ng makatulog na ito. At nang masiguro na maayos na ang lahat ay isinagawa n'ya na ang paghiwa sa t'yan ni Tanya. Mabilis ngunit puno ng pag-iingat ang kan'yang mga galaw.

“You came to the right place. We’re doing this to make sure you get better. Focus on healing. Fight for them.” Naluha siya. “Please help me.” “I will,” sagot ko. Tumingin ako sa anesthesiologist. “You may proceed.” Nagbigay sila ng sedation at intubation habang mino-monitor ang oxygen saturation, heart rate at blood pressure. Nang ma-secure ang airway at stable ang parameters, nagsimula ang prep. Tumayo ako sa harap ng operating table. “Scalpel.” Inabot agad ng scrub nurse.

Isang desisyong habambuhay na mag-iiwan ng lamat sa kanyang puso. Sa loob ng Operating Room, ang kapaligiran ay balot ng matinding tensyon. Ang tunog ng mga makina ay mabilis at nakatataranta. "Start the anesthesia. We don't have time for an epidural," utos ng OB-GYN.

Especially ang insulin para sa pagkontrol ng blood sugar nito sa katawan. Kaagad kong tinurukan ng anesthesia ang patient at sinunod namin ang swero at tubo at Naglalagay ng IV lines para sa mga gamot. Epidural catheter sa likod para sa kontrol ng sakit paggising nito at Foley catheter sa ihi. “Scalpel”wika ko habang binuka ang aking palad. kaagad namang inilapag ni Patricia sa aking palad ang scalpel.

Nakaupo siya sa ibabaw ng isang bakal na mesa habang tatlong *trauma doctors* ng kumpanya ang nagkakagulo sa paligid niya, mga nakasuot ng *surgical gloves* na puno ng dugo. "Sir, kailangan po nating mag-administer ng *general anesthesia* bago namin tanggalin ang bala. Masyadong malalim ang pagbaon sa tagiliran ninyo, baka tamaan ang *vital organs*—" nanginginig na pakiusap ng *head surgeon*.