Goals In Bisaya Novels & Stories

yeah, fvcking. Ako lang naman itong butthurt. Ano bang dapat kong maging pakialam sa kung anong tingin niya sa akin, 'di ba? Hindi ko naman siya gusto. At lalong hindi ko siya magugustuhan kaya kung anuman ang tingin niya sa akin, maganda man o hindi. It's nonsense. Ang goal ko ay matapos ang project para makapunta sa America at doon magpakasaya.

Sabrina's POV Bumiyahe sila pabalik sa San Ignacio kinabukasan. May bahagi niya na masaya at excited, may bahagi din na malungkot at kinakabahan at the same time. Masaya siya dahil sa wakas may chance na mabuo ang pamilya nila. Inalok siya ng kasal kahit galit sa kanya si Gab. Okay na siya do'n. Sapat na 'yon. Beggars cannot be chooser.

“Saan tayo pupunta? “ “Mamasyal muna tayo. Maraming magandang view dito. Mag-enjoy muna tayo dalawa bago tayo bumalik sa Manila para sa bago nating misyon.“ Nakangiting wika nito. Wala kaming ginawa ni Wilson ng sandaling iyon kung hindi ang mamasyal sa buong Isla at mag-enjoy kasama ang isa't isa.

Sabay na daw kaming papasok. Habang naglalakad kami sa kalsada, nakita namin si Bisugo na may sinasabunutan na babae. Pilit niyang inginungod-ngod ang mukha sa hindi namin makita kung ano 'yon. Mabilis ang hakbang namin ni Szarina dahil may paparating na ibang grupo at pinagsisigawan ang pangalan ni Bisugo. "Hoy, impaktang babae! Bitawan mo nga ang kaibigan namin. Kung ayaw mong masaktan!" sigaw ng babae.

“May mga goals ka bang gustong maabot?” Nag-isip ako sandali bago sumagot. “Well, iniisip ko ang future ko at kung ano ang gusto kong gawin. Baka gusto kong mag-take on ng new challenges at mag-pursue ng further studies. Work in progress pa, pero excited ako sa possibilities.” “Ang ganda ng mga plano mo,” sabi niya, nagbigay ng encouraging na smile. “Minsan, kailangan natin mag-push sa sarili natin at mag-strive for more.”

Basta sabihin niya lang, kahit ano, gagawin ko. Gusto ko lang maging masaya siya. Iyon naman ang goal ko, noong una pa lang, e. Masyado lang akong maraming nagawang mali kaya mas nasaktan siya nang hindi ko nalalaman. To be continued...

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

ang naka ngisi nitong sabi. "Be sure! Dahil hindi mo gustong magalit ako." taas ang isang kilay na saad nito. Humalukipkip ito at muling ibinalik sa pag kaka- sandal ang likod at itinuon ang mga mata sa harapan. "Anyway, saan ba tayo?" tanong nito sa babae. Na hindi rin ito nilingon. "Nueva Viscaya." saad nito.

Kaya nagawa niyang ikuyom rin ang ngipin para pigilan ang sarili. “Alam niya ring susunod ka sa kanya sa probinsya kapag nawala siya sa paningin mo. Ang goal niya, para maipakita niya sa ‘yo ang dinulot mo sa kapatid niya. Nagtagumpay siya. Kaya nga bumalik ka kaagad sa Manila, ’di ba?” “Ah,” aniya lang na nakangiti. “May ire-reveal ka pa ba?”

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.