Goals In Bisaya Novels & Stories

The Peninsula Hotel, Metro Manila Akuji Morte "Ayos ka lang ba, Yiel? Bakit nakatulala ka lang riyan?" Nagising ang diwa ni Yiel nang maramdaman niya ang mahinang tapik ng kanyang kaibigan sa balikat nito. Kanina pa siyang nakatitig sa kawalan at hindi manlang magawang igalaw ang kanyang katawan. Tila may bumabagabag sa kanyang isipan.

sagot ko agad, nag-aalab ang aking puso sa saya. "Kung ganun, anong ibig sabihin ng bisong?" tanong niya. "Ang bisong ay isang bato, Congressman. Isang mahiwagang bato. Parang ordinaryong bato lamang ito sa paningin ng karamihan, pero may angking kapangyarihan. Ito ay mahalaga sa mga kalalakihan, lalo na sa mga binata, dahil ito ang kanilang sandata para makuha ang nais nilang kababaihan!" walang gatul kong sabi, puno ng sigasig.

Hindi alam ni Esteban kung matatawa o maiiyak, ang mga lumang bagay na ito ay talagang nabuhay ng mahabang panahon, at ang kanilang mga mukha ay hindi maihahambing sa mga ordinaryong tao. Pero ayaw niyang pakialaman ang mga lumang bagay na ito. Ang layunin ng pagpunta sa Myanmar sa pagkakataong ito ay upang manalo sa Panther Go. "Maglakas-loob ka ba?" Tanong ni Esteban, diretsong nakatingin kay Panther Go.

Pero ngayon andito na siya ay magiging on hand na siya uli sa bata. Agad na pinagbibit-bit ng mga katulong ang ibang mga dalahin nila. Dahil sa palipat-lipat sila ng destination ay nagkaroon sila ng chance na makapunta sa iba't ibang lugar. Katulad ng Palawan, Sorsogon, Puerto Prinsesa at boracay. At sa bawat pinupuntahan nila ay bumibili sila ng souvenir at pampasalubong na rin.

Napapangiti na lang ako dahil sa mga tinatype ko na word at emoji. "Next time ulit ha, ibang lugar naman dito sa Negros ang bisitahin natin," nagsalita si Gail, pagkatapos naming mamasyal sa downtown dahil napagod na at malapit ng gumabi ay uuwi na kami sa ngayon. Nasa terminal na kami ng bus, hinihintayin na lang namin na mapuno ang mga bakanteng upuan bago to umalis. Kanya-kanya naman kami nag thumbs-up para sa pagsang-ayon.

ani Gustavo na nakangiti sa harap ng mga tao. Hindi ko mapigilang hindi maasiwa sa nakikita ko. Paano nakukuha ng mga mayayamang 'to na magpanggap na para bang napakalinis nila at wala silang ginagawang masama? "Lahat naman yata kayo ay pamilyar na sa pamilya namin, we own a lot of properties here in Sitio Barbara. We are still funding charities and giving people work so they can earn and provide for their families. I want to make sure na bago ako magpahinga ay magpapatuloy pa rin ang mga gawaing ito. Gusto ng pamilyang Benitez na makatulong sa mga tao—sa mga nangangailangan, lalong-lalo na sa mga mamamayan ng Sitio Barbara. Gusto ko ipakilala sa inyo ang bukod-tangi at kaisa-isahang pinagka

sagot niya saka niya tinignan ang mga kaharap niya “What’s so urgent?” tanong niya sa mga ito saka siya nagsindi ng sigarilyo Inabutan naman siya ng katabi ng baso na may lamang alak at agad niyang kinuha ito. “We need you, Lander! You know that the group is not the same without you! Nosotras no podemos manejar el grupo de Baris!” sagot ng isang lalaki kay Lander (We can’t handle the group of Baris! - Spanish translation)

Ang tibok ng dibdib ko. “Love,” basag ang boses ni Gian, “sorry.” “Para saan?” tanong ko. “Sa gulo.” Ngumiti ako ng bahagya. “Hindi mo kasalanan.” Tahimik siya saglit. “Nasaktan ka ba?” “Hindi,” sagot ko. “Naalimpungatan lang.” “Kung gusto mo,” sabi niya, “aalis tayo bukas. Your choice,Baguio or El Nido.”

Ang puwestong ganito ay nasa tabi lang ng malaking fountain ng plaza. Inasal at Puso, ito ang pangunahing binebenta rito sa Barbeque-han sa Plaza. Ang inasal ay mga laman ng baboy na hiniwa sa maliliit na piraso tapos ay itinusok sa isang barbeque stick. Puwede ring manok ang ilagay mo r’yan, bituka ng manok, betamax, adidas, helmet, at kung anu-ano pa, ‘yan ang inasal. Ang Puso naman ay hindi puso ng tao at mas lalong hindi rin puso ng saging. Ang puso ay isang simbolo naming mga bisaya, nanggaling talaga ito sa Cebu pero sa buong Negros Island, ang bayan lang yata namin ang may nagbebenta nang ganoon. Kanin ito na ni-wrap sa coconut fronds o lukay. Sa English, hanging rice.

Ang tribo Bajulgol. Pagtatanim lamang ang kayang gawin ng aming tribo kaya sagana sa mga tanim ang aming maliit na comunidad lalong lalo na ang tanim na pinya. Nandito sa aming comunidad ang pinakamasarap na pina sa bayan ng Santa Barbara. At nang dumating ang mga misyonerong Kastila, tinuruan kaming humabi ng tela na yari sa tanim naming mga pinya. "Doyang, isa itong gawain ng Bathala, siya lamang ang makakapagwala nyan ngunit huwag kang mabahala, itoy hindi masamang bagay para sa kanya kung gagamitin sa tama. Alam ko namang mabait at magalang si Graciela, alam kong hindi nya gagamitin ang kanyang katangian sa anumang ikakasira ng iba. Tama ba ako, Graciela?"tanung ni Celeste sa akin.