Goals In Bisaya Novels & Stories

“Punta sana tayo sa Batangas.” “Batangas? Ano naman ang gagawin natin doon?” Bahagya akong kinabahan nang sinabi niyang magpunta kaming Batangas, alam ko kasi na naroon ang lola niya. Ito na iyong ikinakatakot ko? Paano kung hindi ako magustuhan ng lola niya? Paano kung ayawan niya ako para sa apo niya? Paano kung hindi kami magkasundo? “May ipapakita lang sana ako sa iyo, I need your approval Babe.” Tonong nahihiya niyang sagot sa akin.

Puri naman ni mama kaya napangiti na lamang ako. "For sure, guys over there are dying to win your heart." Segunda naman ni daddy na kagaya ni mama ay napakasupportive at panay rin ang pagpuri sa akin. "Naku dad, wala pa po sa isip ko ang bagay na iyan. Sapat na po iyong nakaranas ako. Sa ngayon ay focus na muna ako sa goal ko." May katotohanang sagot ko dahil totoo namang wala ng amor sa akin ang pakikipagrelasyon. Totoong magfofocus ako sa goal ko na matapos itong masteral ko at makapagpatayo ng skincare brand dito. Ang nadagdag lang ay ang goal ko rin bilang magiging isang butihin at responsableng ina pagdating ng panahon kahit solo parent lang ako.

"Do you think we made it? Sa tingin mo ba nabuntis na kita?" Natigilan ako. So that's it. He's still on it. Iyon pa rin ang goal niya. He's not making love with me. Gusto niya lang magkaroon ng anak sa akin. Iyon lang 'yon. Period. Napakagaga ko talaga!

Napa-apir pa nga silang dalawa ni Jessa nang dahil do'n. "Mag-a-agree din ako sa inyo about diyan kahit hindi ako sanay," sambit ko. "Saka 'yung badminton sana, 'yon talaga ang masasabi kong keri ng lahat," wika ni Lilibeth. "Kahit hindi ka sanay, matututo ka kaagad kasi ang goal lang naman no'n ay papuntahin 'yung shuttle cock sa puwesto ng kalaban," segunda ni Jessa.

"Boss, kapag ginawa natin yan, tuluyang mawawalan ng kabuhayan ang pamilya Montenegro sa loob ng BGC." "Eksaktong yan ang layunin ko, Alejandro, dahil walang puwang ang mga mahihina sa teritoryo ko," sagot ko habang nakatitig sa naglalakihang skyscrapers ng Bonifacio Global City mula sa malawak na bintana ng aking opisina.

Pinitik ko ang noo niya 'tsaka umiling ako. "Mahal, ang landi mo! Bangon ka na diyan at nang maka-uwi ka na! Baka kasi makita ka na naman ng kapitbahay naming tsismosa at ano na naman ang ipagkalat no'n!" naiiling kong sabi. "Pakialam ko ba sa kapitbahay ninyong tsismosa, gusto pa kitang makasama," reklamo niya. "May bukas pa man mahal, 'tsaka dapat pagplanohan natin maigi ang pagpunta sa Cebu, kaya tigilin mo muna 'yang kalandiang naiisip mo."

alam niyang may epekto na sa kanya ang babaeng ito sa sandaling nakita niya itong pumasok, Diyos! Napakaganda niya, at ang labi niya......naisip niya habang iniinom ang huling shot ng inumin niya, umorder ng isa pang baso. "Iam Faye' nice to meet you" . Sabi niya sabay abot ng kamay niya para makipag shake hands. "Daylan' sagot niya..

the little girl giggles at the young boy's goals in life, and she also clapped her hands. "And- you? What is your future goal?" The girl pouted, she looked up at the sky and twirl her hair through her fingers. Maya-maya ay sumimangot ito. "Wala akong maisip e." Umiling-iling pa ito. "Pero sabi nila Mama, magma-madre na lang daw ako." "What? Seriously? A nun? Oh, sayang." "Bakit sayang, maganda naman doon kasi mababait sila. Like Mother Celine Gonzaga."

Agad silang napalingon sa gawi ko. “Oh, Bonnie is here.” ah by the way, all my friends call me Bonnie. Gusto nila sila ang tumawag ng Bonnie sakin. Especially for them lang daw. Lumapit ako at nakipag beso beso sa kanila. Wala pa pala si Pia, only the four of us. Siguro talagang pinaghahandaan niya to.