Left In Bisaya Novels & Stories

"E, saan mo kaya gusto magbakasyon niyan para makapag-isa? It is Bora or Palawan?" Tumingin ako rito ng mariin at umiling. "I guess it is time, Iris." She frowned and then awed. "Oh, don't tell me you will be going to accept—" "Yes, sis. It's time to accept it... I think it is time for us to unite."

Nalalabanan ko lang pero simula noong binantaan na nya ko, iniwan ko si Rhei ng walang pasabi. "Mamayang hatinggabi ay bibisita tayo sa Charm City!" Sigaw ni Luna "Dadakpin natin ang Leviathan,at gagawin natin syang alipin." Lahat ay nahiyaw sa tuwa. Umalis na lang ako roon at pumunta sa aking kwarto. Nagpahinga na lang ako roon... Masyado nang kumplikado ang mga nagaganap.

Nag-aral si Levi sa Spain dahil naroon ang umampon sa kaniya. “I’m sorry I’m late,” ani ni Levi at tinapunan nang tingin si Noli na umayos ng upo nang makita siya. “Levi, what is the tagalog term of ‘You’re so beautiful?’” kumunot ang noo ni Levi sa tanong ng kaibigan. Luis didn't even bother that his friend was late for 1 week. Oo. Sa 1 week na nasa Pinas siya, si Noli lang ang kasama niya.

"Bakit hindi halata sa hitsura mo?" "Well, I have some foreign blood in me kaya kung hindi mo ako maririnig na nagsasalita ng Tagalog ay talagang maninibago ka sa akin," sabi ni Luis in a confident tone. "I may look like an American, pero sigurado ako na Pilipino ako by heart."

asik pa ng bakla, naghahanap ng kahit anong pambara pero halatang nauubusan na ng salita dahil sa bawat bitaw niya ay may mas matigas akong ganti. "Aba, ay galing nga ako sa probinsya! Galing ako sa Batangas, kung saan ang mga tao roon ay marunong rumespeto sa kapwa, hindi katulad ninyong galing sa kung saang magandang lugar pero ang ugali ay mas bahaw pa sa kaning-baboy!" nakataas ang aking kilay habang hinaharap siya nang buong-buo. "Kaya huwag mo akong ma-muchacha-muchacha riyan. Kung gusto ninyong tratuhin kayo bilang reyna, mag-asal-reyna kayo, hindi ’yung mukha kayong mga mamamatay-tao na nanunulak ng kapwa!"

Masidhing hinahalikan ang mga labi ng hipag, hindi hinahayaan na makawala o malayo ito sa sarili niyang labi. ‎Inakala ni Orlinda ay hindi na siya makakatakas pa sa mainit at mala-bakal na bisig ng bayaw nang binatawan siya nitong bigla nang may marinig silang ilang hakbang ng taong papalapit sa sala. ‎Ang mga yapak ay mula sa mga kasambahay na tapos na sa huling gawaing-bahay nang gabing iyon.

“Actually, I am thinking of blowing it up into tiny pieces kaya lang hindi papayag ang Philippines government.” “Bakit hindi mo muna ulit bisitahin ang isla? Malay mo, you will change your mind.” suhestiyon nito. “Wala ng makakapagpabago ng isip ko, Lester.” he answered confidently. “Then, maybe someone can.” “More power to him.” Sarkastiko niyang sabi. “Her.” sagot ni Lester. “Tough luck.” he retorted and left the office. I took in the fresh salty air as I gazed at the open sea. Nakarating ako sa maliit na bayan ng Albay sa kakahanap ng lugar mapagbabakasyunan. At ang napili kong lugar ay ang probinsya.

Mayamaya kong tanong. "Isla Malinao ang pangalan ng lugar na ito may mga karatig isla dito at ang pinakamalaking isla ay ang Isla Pueto Luna pagmamay-ari iyon ng mga Leviste ang pinakamayamang pamilya sa buong Bicol. Nasa Catanduanes tayo." Paliwanag ni Aling Nely kaya napatango lang ako napaisip ako sa apelyido na binanggit niya kaya napalunok ako at parang may gusto akong maalala kaya napahawak ako sa ulo ko. "Okay ka lang po kuya?" Tanong ni Heart kaya napatingin ako dito agad akong umiling kaya napatango lang siya at nagpatuloy sa pagkain.

Nag-aral si Levi sa Spain dahil naroon ang umampon sa kaniya. “I’m sorry I’m late,” ani ni Levi at tinapunan nang tingin si Noli na umayos ng upo nang makita siya. “Levi, what is the tagalog term of ‘You’re so beautiful?’” kumunot ang noo ni Levi sa tanong ng kaibigan. Luis didn't even bother that his friend was late for 1 week. Oo. Sa 1 week na nasa Pinas siya, si Noli lang ang kasama niya.

Ayokong tuluyang lumayo sa akin ang anak ko hanggang sa makalimutan niya ang existence ko. Tyinaga ko ang init. Kahit ang pananakit ng binti ko at pagpintig ng sintido ay hindi ko ininda. Inisip ko ang kaligayahang mararamdaman ko kapag nagbunga ang pagod ko at mahanap ang kambal. That would be euphoric! “Naku, miss. Isang tao lang ang kilala kong may apelyidong Ibanez. Si Luisa Ibanez na ngayon ay may asawa na at nasa Quezon Province ngayon.”