Novel & Cerita God's Timing Is Perfect Quotes

sana. Mukang hindi pa kami nakakarating sa condo ni Jessy gusto niya nang umuwi kami. He is so cute at this moment... bakit ba kasi ngayon lang siya naging ganito? Sana noon pa. But I'm still thankful pa rin, totoo talaga ang sinasabing, 'God has a perfect timing' hirap man ako no'ng una sa sitwasyon ng relasyon namin ngunit ngayon ay bawi naman... isa na lang talaga ang timing na pinakahihintay ko, iyon ay ang mabuntis ako. Iyon na lang ang kulang.

7 years later... "EACH day is a blessing. Blessing to enjoy life to its fullest, blessing to correct any mistakes, blessing for us to forgive, blessing to ask for forgiveness and blessing to love and be loved. How wonderful that our God is a God of many blessings. God is good. God has been good. God is always good and will aways be good! Amen?" "Amen!" sabay-sabay naming sambit. "Praise the good Lord!" "Go forth, the mass is ended."

There's nothing perfect in this world but our love is what i called perfection. Tbc.......

Ang matamis na kaligayahan namin ay naibigay na ngayon. Don't rush everything. Just trust the timing of your life.

“I suppose the younger generation still believes in such things. How… quaint.” Her words were dipped in honey, but the sting was unmistakable. I shifted in my seat, throat tightening. Pinagdududaha niya kaya kami? Matthew’s jaw clenched, but his voice stayed smooth. “Sometimes, Mamita, fate is just another word for timing. And timing has always been important, hasn’t it?” Her sharp eyes slid to him, then back to me, glinting with amusement. “Perhaps. But timing alone is not enough to build something that lasts.”

Yun yung magpapalaganap ka ng salita ng panginoon sa mga tao, kahit sa hindi mo kakilala. "Arra, turn mo na" someone said pero patuloy lang ako sa iniisip ko "Arra, ikaw na!!" Sa isang malakas na sigaw ay nabulabog ang buo kong sistema at bigla akong nakabalik sa aking katawang lupa. "Kanina ka pa tinatawag pero tulala ka lang jan!" They gave me a questioning look na inignore ko lang. "God is a blessings to everyone , he is everything, no one beats his perfectness." Pagkatapos kong sumagot ay nagtanguan lang sila.

"Because just like what I told you, I'm just waiting for your signal, for the perfect timing." Hindi na niya na-iwasang mapa-ngisi sa tinuran nito, he sounded like Jan. Hopeless romantic din 'to, f*ck perfect timing! "Perfect timing? Mayroon ba no'n, Art?" Sinulyapan niya ito, he's still eyeing her with his dulled eyes and hard jaw. "Or should I ask, mayroon ba talaga tayo no'n? Kasi ever since, wala talagang perfect timing sa'tin. Lahat biglaan, lahat masakit, lahat malabo, lahat na-uuwi lang sa wala. Starting from my dirty plan since we've met, down to our relationship; and now your promise—"

Naka-engraved ang pangalan niya, may maliit na Bible verse sa likod nito. “Beareth all things, believeth all things, hopeth all things, endureth all things.” I Corinthians 13:7 Simple lang pero galing sa puso ko. Napatingala ako sa wall clock 6:35 AM na. Any minute, nandito na siya. Doon nagsimulang kumabog ang dibdib ko nang sobra. “Girl, relax. Magiging successful ‘to.” saka ako kinindatan ni Alyssa.

Sobrang wala na akong mahihiling pa dahil sobrang perpekto na ang aming pamilya. I might say that God has a wonderful plan for us. Everything happens for a reason. Nagsimula lang ito sa kasunduan ng mga ama namin, at sa naging kasunduan namin. Hindi ko lang inakala na ang dating inaayawan ko ay siya pala ang talagang para sa akin. That's why God is really amazing dahil kahit gaano mo pa talikuran ang taong inilaan niya para sa 'yo— kung pa sa 'yo talaga ito ay pagtatagpuin o gagawa pa rin ng paraan ang tadhana na ibalik ka sa tamang daan kung saan pagtatagpuin pa rin ang inyong mga landas.

At sa simpleng ngiting iyon, para bang may sinabing mas malalim kaysa sa anumang salitang maaari niyang marinig. “You smiled,” aniya, hindi makapaniwala. “Hindi naman bawal, ‘di ba?” tugon nito nang mahinahon. “Hindi. Pero parang may nahulog sa timeline ng universe.” Umiling lang si Theodore, ngunit hindi niya binawi ang ngiti. At para kay Dorothy, iyon na ang pinakamatamis na sandaling naranasan niya sa buong linggo.