Gojo Without Blindfold Romane & Geschichten

"Shut—" "Oo na paulit-ulit, shut up na 'ko Boss K. Ito oh, naka zipper na 'tong bibig ko." Nilakihan ko na lang ng mata si Zero dahil kapag pinatulan ko pa 'tong kumag na 'to ay mas lalo lamang itong mang-iinis sa 'kin.

Hindi niya hinayaan na magduda silang nakita niya ako. Ilang segundo ay sumilip ulit ako at medyo napapalayo na sila sa akin. I carefully walked towards another tree. Maingat ang aking mga galaw upang hindi makalikha ng tunog. Kaagad akong tumago sa puno nang makalipat at sumilip ulit kina Jiro. Jiro is still screaming and struggling but his eyes are stick on me. Fear and worry are all over his face. Tumango ako at ngumiti sa kanya.

Sinigurado ko na mapapasama ang dibdib ko sa maiipit ng siko ko kaya exposed ang cleavage ko sa kaniya. Actually, hindi ko na naman kailangang ipitin 'yon pero gusto ko pa ring ipitin para mas lalong nakikita. Huminga ng malalim si Joaz bago tumayo. Kalmado niyang kinuha ang robe na nakasabit sa recliner bago lumapit sa akin. Tumayo ako palapit sa kaniya. Sa sobrang lapit ay nararamdaman ko ang pagbangga ng mga paa niya sa paa ko.

We WILL survive. "In Blindfold Dance, everyone will put blindfolds. We will set a 30-minute time for your breath-taking performance. Everyone needs to dodge and avoid all the weapon that will fire towards you in different direction. Whoever survive can proceed to Mirrors. You may put the blindfold on now." Commentator. Naghiwa-hiwalay na kami. Pinanood ko silang magsuot ng blindfolds. Locking them on my sight. Sinuot ko na din ang akin at nag-handa na. It's now or never. Third Person's POV

Nagulat ako at napabaling kay Eos nang hawakan niya ang panga ko at pinaharap sa kanya. “ Close your eyes, at huwag kang aangal.” Eambit nito sa akin. Sinunod ko iyon, at pagkatapos ng ilang sigundo na ramdaman ko nalang na parang may nilagay siyang tela sa mga mata ko para itakip. Blindfold din. Napasinghap ako nang mahina, nang hawakan niya ang hita ko at maramdaman ko ang maiinit niyang hininga sa leeg ko.

“Uh huh, baby!” “Can we get out of your car now? I’m excited to see your surprise for me.” He smiled and kissed my lips. “But before that... you have to wear blindfold,” he said. “Alright. Come on.” Bahagya naman siyang lumayo sa akin at may dinukot siyang panyo mula sa bulsa ng pantalon niya at pagkatapos ay piniringan nga niya ang mga mata ko. “Wait for a while, baby.”

Ngumiti si Jiro at sinabi, “Hindi ko kailangang magsalita. Titingnan na lang kita nang tahimik, Miss Ito!” Hindi talaga inaasahan ni Nanako na sobrang walang hiya si Jiro. Kaya, sinabi niya nang magaan, “Ikaw ang bahala, Mr. Kobayashi. Ipipikit ko lang ang mga mata ko at magpapahinga.” Tumango si Jiro bago siya umupo pahilis kay Nanako. Hindi niya maiwasang masabik nang kaunti nang makita niya si Nanako, na sobrang ganda kapag nakapikit ang mga mata habang may kalmadong ekspresyon sa kanyang mukha.

I said, nervously. Hindi na nagsalita si Hugo at tumayo siya sa likuran ko. Tinanggal niya ang blind fold ko pero hindi ko agad ibinuka ang mga mata ko. “Open your eyes, Babe."

Mayroon ding sofa sa gilid na pwede n'yang higaan mamaya kapag hindi n'ya na kaya ang antok. Inalalayan n'ya si JM na makahiga at agad na kinumotan. Mataman lang itong nakatingin sa kan'ya at sinusundan ng mga mata nito ang kan'yang mga galaw. Hinaplos n'ya ang malambot na buhok ni JM at inayos ang ilang hibla na nagkalat sa pisngi nito.

Naramdaman na lang nya ang buhangin sa mga paa nya, mukhang dinala sya nito sa dalampasigan. “I want you to remove the blindfold pagka bilang ko ng tatlo, okay?” Tumango lang sya dito. Narinig nya na nagumpisa na itong bumilang. Isa . . Dalawa . . Tatlo… Kasabay ng pagtanggal nya ng blindfold ay syang ikinagulat nya.