Golden Scenery Of Tomorrow 35 Mga Nobela at Kwento

Ito ay ginagamit upang pang kubli sa init na sikat ng araw. Makalipas ang ilan pang sandali, ay napaangat ng ulo ang Reyna at duon ay itinuon ang kanyang pansin sa mapayapa at napaka gandang tanawin sa itaas ng kalangitaan, na nuoy binabalot ng matingkad na pinag halong mga kulay ng kahel, pula at dilaw habang dahan-dahang ikinukubli pababa ang sikat ng araw sa likod ng malalaki, matataas at matatayog na kulay berdeng puno ng kahoy. Napaka payapa ng dapit hapong iyon, kung saan tanging mga huni ng ibon sa kaparangan ang syang maririnig sa paligid.

Buti nalang nagtanong si Ajing dahil kahit ako hindi ko maintindihan ang the next of tomorrow baka magkamali pa kami ng bilang. “Naguguluhan rin ako,” sagot ni Meling. “Patay tayo dyan,” komento naming apat. “Kailan yan Mitching?” hindi napigilang tanong ni Meling kay Mitching. “Oh my God, Meling, you don’t know? What happen to your braincells? My god! Since today is monday and tomorrow is tuesday and the next of tomorrow is Wednesday, okay?” “Kung hindi lang talaga kain ang pupuntahan natin, nasapak ko na yan,” gigil na bulong ni Meling.

May maipag mamalaki din ang tangkad nito katulad ni Gottfred, kulay abo ang kanyang mga mata at mukhang good vibes lang siya palagi. May kasama siyang babae na malaki ang tiyan, mukhang ilang buwan na lamang ay manganganak na siya. Hinawakan ng lalaki ang babae sa baywang nito at ngumiti. Lumapit sa akin si Gottfred. "This is Amara my friend. Siya 'yong sinasabi ko sa inyong pwedeng mag baka ng wedding cake niyo," ani ni Gottfred.

Hindi lang rin sila puro tingin, once na sinukat nila talagang binibili nila. Palibhasa'y puro mapera at mayayaman. Pero, magandang investment rin naman ito kung tutuusin dahil totoong gold at diamond ang mga ito. Mahigpit rin ang seguridad bago makalabas at bago makapasok rito sa loob. Magkabilaang CCTV camera rin ang nakalagay sa buong paligid at mayroong apat na tao sa control room para mag monitor sa paligid.

“May kinausap akong tao kanina matapos naming bisitahin ang mga magulang ko sa sementeryo. Pagod na ang mga bata kaya kumuha na lamang ako ng room para makapagpahinga na sila. Uuwi rin kami bukas dahil kailangan naming mag-impake” “Si Mr. Asuncion po ba ang kinausap niyo kanina? Ang owner ng J.S.C. company?” “Oo, may pinag-usapan lang kami. Schedule a quick meeting for tomorrow. Dadaan kami bukas sa kompanya bago babyahe pauwing Santa Cruz” “Sige po, ma’am. Makakaasa po kayo” Nagpasalamat muna ako bago ibinaba ang tawag. Huminga ako nang malalim at ipinag-krus ang mga braso habang nakatingin sa mga ilaw sa labas.