Golf Quotes Novels & Stories

Sa halip, tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa nang may mapanghusgang mga mata. "Ang golf ay hindi lang tungkol sa pagiging maganda at marunong mag-pose, Miss Villareal. Ang mga members dito ay hindi mga uto-uto na hitsura lang ang habol. Kung wala kang tunay na talent sa golf, mas mabuting bumalik ka na lang sa tabi ni President Villlena at magpakaganda. Huwag mong sirain ang reputasyon ng club na ito para lang sa luho mo."

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

“Just swing the ball in the direction you want to hit it, and look, it went in.” Dumampi ang paghinga ng lalaki sa gilid ng tainga ni Beatrice. Agad na namula ang sensitibong balat nito. Napalingon siya. At muling nagtama ang kanilang mga mata. Pakiramdam niya ay hindi lamang golf ang tinutukoy nito. May ibang kahulugan ang mga salitang iyon. May mas malalim na mensahe.

anang binata, nagsimula nang maglaro ng golf. Eversince he stopped playing tennis, sa golf na siya nawili. Madalas din niyang gamitin ang sports na ‘yon in meeting clients. Nakikita niya agad ang ugali ng mga tao sa ganoong paraan. The game requires control, wisdom and courage—qualities any business man must possess in order to succeed. And so far, nae-enjoy na niya ang sports nang husto dahil doon. Good thing, Don Pedro taught him a thing or two about it when he was still in his teens.

“Oo naman.” Lumapit si Mr. Santos na may dalang golf club. Humataw siya, ngunit hindi pumasok sa butas ang bola. “Mr. Santos, konti na lang sana,” wika ni Craige habang bahagyang ngumiti. Tumingin si Mr. Santos kay Jessica at nagsalita. “Craige, kahit muntik na, pakiramdam ko mas hindi marunong mag-golf si Miss Pablo kaysa sa akin. Inaasahan ko ang performance niya.”

tugon ko habang inaayos ang sintas ng sapatos ko. Isang beses siyang pumalatak, “Halata kasi ‘yang mga pasa mo sa mukha, eh. Pati sa braso mo. Iniisip lang kita. Alam mo naman ang mga tao sa golf, dakilang mga tsismoso at tsismosa!” I tsked, “Wala naman akong pakialam sa kanila. Hindi ko na iniisip ‘yan… I care about my work.” “I know. Pero kasi—”

Tumama ang bola at gumulong sa fairway na mas maayos kaysa sa inaasahan ng kahit sino sa amin. Sandaling katahimikan. Tapos—“Hey!” tuwang sigaw ni Lolo Ruel, halos parang bata. “Hindi masama! Hindi masama!” Natawa si Jenelyn, bahagyang hinihingal pa. “Swerte lang po ‘yon, Lo.” “Walang swerte sa swing,” sagot ni Lolo, proud na proud. Pero ako, hindi ako nagsalita. Hindi dahil wala akong sasabihin.