Billiards Quotes Novels & Stories

sabi ni Harry, natatawa pa rin. "Mahal? Hindi ko na mahal iyon. Ano bang pinagsasabi mo? Sanay na lang ako sa kanya, iyon na lang iyon. Parang paglalaro nitong billiards, kapag nasanay ka na kung paano tumira ay alam na alam mo na kung paano ang tamang kilos," sagot ni Jared, todo paliwanag ng kanyang sarili.

Sana ganito rin siya tulad ni Xino. “Ikaw?” “Ahm…Tumigil na ako sa paglalaro ng billiards. Mula high school ako mahal na mahal ko ang paglalaro ng billiards.” “Bakit ka tumigil?” Ipinatong ko ang magkabilang siko ko sa table. Hindi siya sumagot at napalitan ng lungkot ang mga mata niya. Hindi rin iyon, parang may namuong galit sa mata niya.

bulong ko rito. Hinila ako nito at napansin kong pinasukan namin ang isang kwarto, kung hindi ako nagkakamali. Isa ata itong vip room dito sa bar, namangha naman ako nang may makita akong billiards. Napasinghap ako nang hawakan ako nito sa bewang sabay iupo sa billiards. "Nice to see you again princess" hindi ko ito nasagot at tanging titig lang ang ginawa ko.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Ito ‘yong may laman. “Mabuti naman,” sagot ko, pilit na casual. “Nanalo kami kagabi. Clean sweep in the last round,” sabay ngisi ko, trying to lighten the mood. “Pinagmamalaki mo ang dalawang game na first blood?” tukso niya agad. Napangiwi ako. “Kuya naman eh… first blood is life kaya. Small wins matter.” “Ah, ganon ba? Sige nga, lagyan mo ng inspirational quote. ‘Every first blood is a step towards world domination.’”

Tinikman ko ang wine, "Hmm, it's taste great.” "Yeah?” lumapit sa akin si Nathan at naupo sa katabing stool. "Hmm…” I hummed as an answer to him. I roamed my eyes around the room until it landed on the billiard table. "You play billiards?” Matagal bago siya nakasagot sa akin, "Yes." "Since when?” tanong kong muli sa kaniya. "Since I was a kid, I used to play billiards whenever I escaped from my father,” napalingon ako sa kaniya ng maramdamang may kakaiba sa kaniyang tono.

Sino mang marunong sa billiards ay makikitang kayang-kaya sanang ipasok ni Jairus ang bola, pero pinili nitong sablayin. Ngumiti si Jairus habang inaabot ang cue kay Raymond, at may kahulugang sabi, “Hindi ko kasing bastos ng iba riyan. Alam ko ang ibig sabihin ng ‘gentleman.’” Raymond ang sagot habang tumutungga ng alak, “Anong walang galang? Ang dami kong babae, at lahat sila sinasabi na gentleman ako.” Ngumiti lang si Jairus at nagbitaw ng tila may ibig sabihin, “Ganun ba? O di ipakita mo mamaya yung pagiging gentleman mo. Huwag kang madaya.”

"Oo. Pero matagal na akong hindi nakakapaglaro ng billiard kasi abala sa paghahanap-buhay. Alam mo na, may sakit ang Nanay ko." "Let's play. Titingnan natin kung marunong ka pa ba o hindi. Kapag natalo mo ako, tatalonin mo rin dapat ang pinakamagaling na manlalaro ng billiard rito sa Japan," saad ni Knight at hinila ako papasok sa loob.

Mabilis ngunit asintado ang tira na iyon. "Young Master Leo, sa tingin mo nagtatanga-tangahan lang ang lalaking to tungkol sa billiard? Paanong nagmumula sa isang baguhan ang lahat ng tindig at technique na to?" Lumapit ang isang lalaki na matagal nang nakikipaglaro kay Leo at binanggit ang kanyang naiisip kay Leo. "Sa tingin ko hindi siya nagpapanggap. Kung nalaro na niya ito noon, hindi na niya kailangang magtanong tungkol sa rules, di ba? Hindi ba hindi na kailangan yun?"

sambit ko habang nag aalala. Natawa Naman siya ng bahagya ng dahil sa Tanong ko. “Psh, isang tira niya pa nga lang naka apat na agad kayo, yang billiards pa kaya” natatawa namang sambit ni seb. Sinamaan ko Naman siya ng tingin dahil iba na Ang sinasabi niya. “ Hanggang ngayon talaga Wala ka paring kwentang kausap!” inis ko namang wika at agad na nag tungo sa upuan.