Good Morning Quotes For Work Novels & Stories

sabi niya "Okay lang." sabi ko at ngumiti "Pasok na ako by the way good morning." paalam ko sa kanya "Sige good morning din, cheer up." sabi niya at hinampas ako "Aba- "Sige na pasok na." sabi niya at tinulak ako papasok sa opisina ko Uupo na sana ako ng biglang nagsalita si boss. "Why is your good morning good to him?" sabi ni boss

Nakakapasok na rin ako sa office ng nakangiti kagaya ngayon. "Good morning, Ma'am," nakangiting bati sa akin ng guard pagpasok ko sa building ng Wilson Company. "Good morning," simpleng sagot ko sa guard. Maging ang ibang empleyado ng kompanya na bumabati sa akin ng magandang araw ay sinasagot ko lang din ng ganoon at bahagyang nginingitian.

Nagulat naman sila sa akin dahil sa biglaan kong pag-dating. Napaayos sila ng tayo at humelera. “Goodmorning ma‘am.” Ngumiti naman ako. “Goodmorning.” Napansin kong liligpitin na nila ang kanilang kinakain ng pigilan ko ang mga ito. “Eat, guys. don‘t mind me here. Kumain na muna kayo bago kayo mag-trabaho. Hindi din madali ang ginagawa niyo. You need to eat para magkaroon ng lakas.” Sambit ko sa kanila.

sabi nung isang babae, na nagtatrabaho din sa kumpanya "Good morning sir and mam, and welcome back"sabi din naman ng isang lalake na nagtatrabaho din sa kumpanya At nagsalita si loyd. "good morning, thank you"sabi ni loyd sa mga naggreet sa amin "good morning"nakangiting sabi ko sa mga naggreet sa amin

Maagang biyaya mula sa kalangitan. “Don’t do that so early in the morning, sleepyhead,” may bahid ng antok at ngiti na sabi nito. “I might forget I have to go to work . . .” Lagi naman itong mabilis makalimot sa trabaho. “What am I doing, huh? Naghahanap lang naman ako ng cell phone,” she said cheekily and laughed softly. “Unfortunately, wala ang cell phone sa sikmura ko?”

(ANG UNANG ARAW SA OPISINA AT ANG HIGH-BLOOD NA CEO) ALEXANDER'S POV ​"Good morning, Sir Alexander!" Sabay-sabay na bati ng aking mga empleyado habang naglalakad ako sa malawak na lobby ng Vance Enterprises Tower rito sa BGC. ​Karaniwan ay pormal akong tumutango lang bilang tugon, ngunit ngayong umaga, ramdam ko ang lahat ng mata na nakatitig sa akin.

Hindi siya hinawakan agad—tumayo lang siya roon, parang anino na nagbabantay. “You did well today,” sabi niya. “Ginawa ko lang ang trabaho ko,” sagot niya. Ngumiti si Adrian. “Exactly.” At sa labas ng opisina, habang palubog ang araw, malinaw sa lahat— May mga laban na hindi na mauulit. At may mga pangalan— na hindi na muling babanggitin.

‘di napigilan ni mommy na yakapin ako, masayang -masaya rin si Daddy habang nakamasid sa amin ni mommy. "Good morning maam!" masiglang bati sa akin ng mga empleyado, bakas sa mga mukha nila ang saya na nakita akong muli, maging ang sekretarya kong si Alice. "So good to see you back Ma'am Claire. Na miss kita, sobra!" ngumiti lamang ako sa kanya, isa-isa na nitong sinasabi sa akin ang mga kailangan kong gawin, ang mga importanteng pipirmahan at mga deadlines. I just told Alice, not to let anyone disturb me upang tuloy-tuloy ang trabaho ko.

Nagtatakang tanong ko sakanya. "Para mas maaga ka nang makaalis." Sagot nito. "Parang excited ka pa yata ah." Natatawang sabi ko. "Hindi naman, ayaw lang kitang ma late. Ang pangit naman diba kung ma la-late ka sa first day ng trabaho."

"Good morning ma'am!" "Good morning Mrs. Noble!" "Magandang araw po sa inyo madam!" sunod-sunod na pagbati ng mga staff at empleyado sa akin at tinugunan ko lang sila ng ngiti. Agad na akong pumasok sa elevator para maihatid ako nito sa opisina ni Kris. Pagkalabas na pagkalabas ko sa elevator ay agad na tumambad sa akin ang isang tauhan ng kompanya.