Novel & Cerita Good Morning Quotes For Work

After that kumuha ako ng coffee sa pantry para makapagkape na at nagsimula mag work dahil nga dalawang araw akong nawala. Maya maya nakita ko paparating ang boss ko, sobrang fresh nito, tumayo agad ako at sinalubong ito, "Good morning sir" masayang bati ko dito. "Good morning, Florence how are you?" tanong nito at tipid na ngumiti, jusko po ang gwapo niya Lord. "Okay na ako sir" sagot ko dito at nagthumps up pa dito, natawa naman ito, sumunod ako dito ng pumasok sa office.

From Sam: Good morning beautiful, I will be having a meeting until midnight. Let’s date the next day, shall we? To Sam: Sure, I'm looking forward to it. A voice mail sent from me. From Sam. I love you, good luck with your work. I smiled from ear to ear before I opened my computer, worries from earlier vanished upon hearing those beautiful three words.

Kailangan kong pumasok ngayon sa trabaho para malaman ko kung ano ang gagawin ko, I didn't expect this. "Good morning sir." Bati ng mga empleyado pagpasok ko sa loob ng company. Nginitian ko na lamang sila bago tuluyang pumasok sa elevator, mabuti na lang at nakasabay ko si Gracel. Agad ko syang niyakap at saka hinalikan. "Okay lang naman sa'yo 'di ba?" Tanong ko, my brows furrowed ng umiling sya "Why?" I asked.

Chapter 4 ARSENIA RUIZ POV "Good morning ma'am, " kaliwa't kanan na bati ng mga empleyado sa akin. Nakakatuwa. Kung ganito ang maririnig mo araw-araw ay talaga na mapapangiti ka, kahit pa pangit ang naging gising mo. "Morning," tipid kung balik bati sa mga ito.

Habang naglalakad pabalik ng silid ay laman ng kanyang isipan kung hanggang kailan niya mararanasan ang ganoong pakiramdam sa umaga. Kahapon ay absent siya dahil sa kung anong oras na siyang nagising dahil sa sobrang pagod sa nagdaang gabi. Kaya naman ngayon ay pipilitin niyang makapasok sa trabaho. Nang tingnan niya ang cellphone upang alamin kung may importante bang mensahe roon ay hindi niya napigilang mapangiti. May mensahe pala si Carson sa kanya. 'Good morning, beautiful mother of my babies. Kumain ka ng marami bago pumasok sa trabaho. Take care.'

Pagkatapos ng nangyari no'ng isang gabi sa batis ay mas lalong naiilang siya kapag nasa paligid lang ito. Hindi siya nagpahalata na nakakailang ang presensiya nito lalo pa at seryosong nakatitig lang ito sa kanya nang pumasok na siya. Nagdadalawang-isip tuloy siya kung babatiin ba ito or ano. "Good morning." Nasabi niya na lang kahit sa pormal na boses. After all, client niya ito. Hindi dapat hinahalo ang personal na buhay sa trabaho.

Hindi siya lumingon nang magsalita. “Control your personal distractions.” Napakunot noo ko. “Excuse me?” “Work comes first.” malamig niyang sabi. “I don’t tolerate employees who mix personal matters with business.” Agad kong naisip ang foreigner kanina. “I wasn’t—” “Seven AM,” putol niya ulit. “Don’t be late.” At pagkatapos no’n, dire-diretso siyang naglakad palayo.

Tiningnan niya sa salamin kung maayos ang kanyang itsura bago lumabas ng office. "Good morning, ma'am." "Good morning, ms. CEO." "Good morning po!" Ngiti at tango ang iginanti niya sa mga empleyado na bumabati sakanya. It's 10:30 am at kasalukuyang break ng ibang departamento kaya naman marami-rami ang nakakasalubong niyang mga tao. Nasa harap na ng building ang kotse paglabas dahil ibinilin na niya iyon kanina. Nagpasalamat s'ya sa guard bago nagmaneho. She's heading to the company where the man she hates the most works.

Gigising at muling magpapakapagod sa trabaho. Araw-araw masaya naman sila sa office, hindi sila ganoon kaseryoso pero ginagawa naman nila ang trabaho nila. Maraming nagpapatulong sa akin lalo kapag natatapat na may mahalaga silang gagawin at hindi puwedeng mag-overtime. Pero ngayong araw, nagtaka ako nang pumasok ako na tahimik sila at seryoso sa mga ginagawa. “Good morning,” bati ko sa kanila.

Paglabas ko ng elevator sa 37th floor, ramdam ko agad ang malamig na simoy ng aircon, halimuyak ng bagong linis na office, at ang tunog ng mga keyboard na tila isang makinaryang gumagana sa tahimik. Nang makita ako ng ilang empleyado, agad silang napatayo. “Good morning, Sir Ethan!” Sabay-sabay, sabay yuko, sabay ngiti. Napalingon ako sa likod—nandito pa pala siya. Sumunod nga. “Yes, good morning. You can go back to work now.” Magalang ang sagot niya pero may authority. “Good morning din po, Ma’am,” bati ng isa sa mga babaeng staff sa akin na parang curious sa presensya ko.