Hated Novels & Stories

Punyetang luha ito ayaw paampat sa pagtulo. Tumalikod na ako sa kanila. I hate what’s happening in my life. I hate my life. I hate Kiko. I hate Agnes. And I hate myself. Wala na. Ano na ang gagawin ko sa buhay ko? Ano na ang mangyayari sa akin kung wala si Karine?

mahabang tugon ko saka naglumbaba gamit dalawa kong kamay. Ano pa ba? "I hate my elementary days, i hate money and too much attention to peoples. I also hated my dad selfishness,what else pa ba i hate? I think i also hate more Karina and Felise navidad na tumae sa isang sikat at mamahaling Amora Restaurant." ngisi ko. Grabe naaalala ko na naman yung paglabas ng t*e na 'yon ! Sino ba naman na p*tang*na hindi makaka-get over sa ganun?

Marc: Magagalit ba si nescafe kung para sayo ko bumabangon ? Kim: Same here! Marc: Anong kulang dito? ABCDEFGHJKLMNOPQRSTUVWXYZ Kim: I Marc: What's the opposite of hate? Kim: Love Marc: Anong susunod sa T Kim: U Marc: I love you more, tayo na ha wala ng bawian. Kim: Ha? Marc: Tayo na, ayaw mo ba? Kim: Sige tayo na. Marc: Napipilitan ka lang yata eh.

"Don't you get it Adam? I hate you so much, I hate you for existing in my world because I never wanted you to, I wasn't ready for this, I wasn't ready for you yet here you are, wala kang ibang ginawa kundi magpaka-Adam na mokong na kilala ko na kahit nakatayo ka na lang naiinis pa rin ako sa'yo and for that, I really really hate you." "Well don't worry Sanya," humarap na ako sa kanya at hindi ko masyadong maaninag yung mukha niya dahil sa sikat ng araw o dahil sa namamasa yung mata ko, hindi ko na rin alam kung alin sa dalawa pero hindi ko na iniisip pa yun. "The feeling is mutual, I hate you too," lumapit ako at yumakap sa kanya. "I hate you because you are wicked, I hate you because you ar

Hindi ko kilala ang lalaki na nakasama ko! I hate myself, I really hate myself!

" Pautal utal na sabi nito. Napatingin ako dito at tiningnan ng walang kangiti ngiti. He know that I hate the most when he's stammering. "Shit!!!Get a grip...stop stammering, you act like a gay." Masungit kong sagot dito, seryoso ko siyang tinitigan kaya napayuko ito. This is what I hate from him, hindi ko alam kung bakla ba ito or what. Hindi ko siya mabasa sa akto niyang yan. Sometimes he's ok but most of the time kapag nagagalit na ako doon na siya nagiging ganyan. He's acting like a gay which I hate the most!

Hindi ako umimik, unti-unting akong kumalma at nakinig sa sasabihin pa niya. “I'm angry with you, but I don't hate you. I'm hurt because you know I love you. It's not easy for me, Scarlett. The pain is twice as intense…And one more thing, it's difficult to forget everything, especially the memories we shared, the happy days we spent together. It's hard to accept, I don't know what to prioritize because I'm so confused… “...I love you, that's why I can't hate you. Remember that, Scarlett. I'm just angry because anyone would be angry with what I found out.” Biglang lumamlam ang kanyang mga mata habang sinasabi ang mga katagang iyon.

Litanya ko saka lumabas ng silid. Nag tungo ako sa labas. Namumuo ang mga luha sa mga mata ko, ang hirap kumilos dahil walang nag titiwala sa akin. I know they're just worried and they want me to move on. But how would I ever fucking move on if my heart was filled with hatred? I hate Max! I hate everything I used to love about him! I want him gone! I want him hurt! I want him destroyed! So bad.

"'Di ba, hindi nga kami magkasundo?" "Baka akala ninyo lang po 'yon? Pero sige, given na hindi kayo magkasundo katulad noong sinasabi mo, Ma'am. Magagawan naman po 'yon ng paraan. Saka may kasabihan po kaya na... the more you hate, the more you love. Yie," panunukso nito. I actually do not hate him; I'm just annoyed most of the time. Si Mikey lang naman ang may hate sa akin.

Muling nagsitawanan ang mga estudyanteng nakakasaksi sa mala-shooting act na ginagawa nina Leigh at ng babaeng kulot. "I hate you!" nanggigigil at namumula sabi ng babaeng mapanlait na feeling victim pero ang totoo ay defeated sa kamalditahan ni Leigh. "I hate you more!" saad ni Leigh na may buong diin at hindi aatrasan na awra ang babaeng kulot sa kanyang harapan. Nang sa tingin ni Leigh ay hindi na ito lalaban ay tinalikuran niya na ito at naglakad palayo sa lugar na ‘yon at duimiretso na sa kanyang classroom.