Graduation Greetings Novels & Stories

After Five Years.... "Bethany's POV" "Congratulations for the graduates." "Congratulations." "Congratulations." "For our suma cumlaude, Congrats." "Thank you!" Bawat bumabati sa akin ay pinapasalamatan ko. "Grabe babe! Hindi pa rin ako makapaniwala na graduate na talaga tayong lahat sa college." Emhir. "Oo nga eh," sagot ko habang nakangiti saka sinusuyod ng tingin ang buong gym ng La Llera University.

Pag katapos naming mag usap nag kanya kanya na din kami ng uwi. " I want to say congrats to all who's graduating this years, I am so proud to all of you na Kinaya niyo ang thesis at madami pag hirap na dinanas niyo. But, look all you now, Ilang araw nalang mahawakan niyo na ang deploma na inasam asam niyo. Pinag hirapan niyo to, pinuyatan, kaya deserve niyo ang lahat ng ito. At alam kong hindi pa dito nag tatapos ang lahat dahil mag boboard exam pa kayo, but I'm sure kakayanin niyo to. Good luck! See you tomorrow!" Pag bati ni ma'am sa amin. Kahit siya man ay kinakabahan, Ito na, ang pangarap niya. "Bye ma'am." Paalam namin dito, Nakangiting tumango si ma'am bago lumabas ng room. Kinalabit a

EPILOGUE FOUR MONTHS LATER “Sotsugyosei no minasan, omedetogozaimasu!” [Congratulations to all graduates!] “Congratulations, guys! Road to college na us!” Isang mahigpit na yakap ang natanggap ko mula sa dalawang malalapit ko na kaibigan, sina Patrice at Truce. We’re now both wearing togas and holding our diplomas. Kakatapos lamang ng graduation and awarding ceremonies at inimbitahan pa kami na umakyat ng stage for picture taking.

As I concluded my speech, I left the stage with a sense of fulfillment, knowing that my words had transcended the boundaries of academic achievement and resonated with the shared humanity of my fellow graduates. After the ceremony, everyone surrounded me, showering me with hugs and congratulations. My professors offered words of praise and encouragement, recognizing not only my exceptional intelligence but also my commitment to learning and growth. The celebration continued into the evening with a gathering of friends and family in our house. Laughter, cheers, and the clinking of glasses filled the air as they toasted to my outstanding achievement. As I reflected on my academic journey, I fe

Nakangiti habang paakyat pero alam kong kinakabahan siya dahil ang mga daliri niya ay hindi mapakali sa kakagalaw. "May we face the new challenges that are waiting ahead of us with full courage and perseverance. Continue to become an inspiration to the next generation. Congratulations, graduates." Huling pahayag nito. Agad akong natutop sa inuupuan ko nang tumingin ito sa akin bago bumaba ng stage. Dahil doon ay tinuon ko nalang ang atensyon ko sa ibang estudyante habang papalapit siya sa upuang nasa harapan ko. Maya-maya lang din ay isa-isa na kaming tinawag para tanggapin ang mga awards at diploma namin sa entablado.

–sabi naman ng Vice principal na s'yang nag emcee ng ceremony. Tumayo si Kenn at nagpunta sa stage. Pagtuntong niya'y huminga s'ya ng malalim, nag-umpisang magsalita. " This is it, 12-D. Ang araw na pinakahihintay nating lahat– pinapangarap na makagraduate. Ito na 'yon. Ang sarap pala tumungtong ng intablado, magmartcha sa araw ng graduation. Masaya na malungkot. Simula bukas hindi na namin masisilayan ang aming magulo na classroom, mag-start na kami ng panibagong yugto ng aming mga buhay. Malungkot kasi hindi na namin maririnig ang sermon ng nag- iisang wirdong teacher namin, na siyang nagbigay inspirasyon sa amin upang maging matagumpay sa hinahanap. Ms. Zhaine or JHAI. Kahit sino ka man,

Para sa kanila ang tagumpay ko na ito. Tinanggap ko ang award. Tapos ay nagsasalita ako ng speech. "Good morning to everyone. To my Teachers, faculty staff, guests, parents and to my fellow graduates. I am here in front of you to give my thank you to my parents," sabi ko. Nginitian ko ang magulang ko. "'Ma, 'pa, ang lahat ng ito ay para sa inyo. Salamat dahil, kung hindi ninyo ako pinabayaan." Gumagaralgal ang boses ko, dahil di ko mapigilan ang umiyak. "Ang pagsisikap ko na ito ay para sa inyong dalawa. Gusto ko kayong bigyan nang magandang buhay. Kaya nagsisikap akong mag-aral. Salamat, salamat sa lahat-lahat, 'ma, 'pa," sambit ko.

Saka maka bulong to kala mo… “Congratulations, may gusto din siya sayo.” Wow maka-congrats. Bigla kong hinila yung tinidor nakuha ko… “Speaking of Congratulations… gagraduate na ako Aaron!” pag-iiba ko ng usapan saka upo sa upuan ko… “Sige na Sean, greet mo ko dali. Eto na ba ang advance gift mo sakin? Thank you ha.” “Ayos ka din no.” “Oo, ayos ako. Bakit magulo ba ako?”

Bago ko pa makilala si Yuan nang magkolehiyo. ~~~~~~~~~~~~~~~~~ Flashback.. April 17 nagsimula ang Graduation Ceremony. Masaya ang lahat. Sa wakas nakagraduate na. "Congrats!"bati ng bawat estudyante ng La Salle. "Thank you! Thank you!" Tumagal ng buong araw ang program. Nagbigayan na ng diploma. Tumayo ako para kunin ang akin. Tears came out. Tears of joy. Pagkatapos ng graduation nagkaroon pa ng Party. Then we go out for a batch celebration. Sa Bar nila Charles lang kami pumunta para di na mapalayo.

Dahil valid ang dahilan ng pag-absent ko sa Highschool Graduation Day namin ay naging exempted ako at kukuhanin na lang namin sa dean's office ang Highschool Diploma ko. Ngayon ko lang binuksan ang cellphone ko at ang daming pumasok na messages mula sa kaklase at mga kakilala ko. Puro mga nag-condolence at ang iba naman ay nangangamusta. Hindi ko muna binasa ang mga messages nila at sa halip ay ang mga text ni Lav ang tinignan ko. Naka-ilang missed call siya sa 'kin at 99+ unread messages.