Graduation Inspirational Message Novels & Stories

I sent him tons of messages, lalo na no'ng graduation niya. "Do I need to?" "Oo naman, nag-congratulate ako sa'yo. Just a simple thank you will do, you know." "Then, thank you." Parang napilitan siya sa pagkasabi no'n. Umirap ako sa kawalan. "But, Asher I'm glad that you are now finally achieving your dreams." "Really?" His brows shot up and his lips formed upward into a smirk. "Yes."

Ito na ang araw na pinakahihintay naming lahat, ang makapagtapos sa pag-aaral. Pagkatapos ng graduation ay plano kong pumunta sa puntod ng mga magulang ko. I want to give them my achievement for being the magna cumlaude of our class. Gusto kong tuparin ang mga pangarap nila sa akin.

“Alam kong nagiging sobrang masaya ka kapag nayuyurakan mo ang pagkatao ko pero pwede ba, pakiusap lang tumigil ka na.” Nilingon niya itong muli. Nakita niyang nakatitig ito sa kaniya ngunit hindi nagsalita. Napalunok siya. Siguro ay ito na ang tamang oras para sabihin na rito ang lahat ng mga naisip niya nitong mga nakaraang araw. “Gusto kong sabihin sayo na pagkatapos na pagkatapos ng graduation ay tuluyan na akong aalis sa puder ninyo dahil iyon naman ang gusto mo noon.” tuloy-tuloy na sabi niya rito.

Embrace every twist and turn, and know that the story you're writing is one that will inspire generations to come. Wishing you clarity in decision-making, resilience in the face of adversity, and the unwavering belief that you are capable of shaping a future that aligns with your aspirations. With utmost respect and faith, Mr. Cesar" As Osiris finished reading, a mixture of emotions welled within him – a sense of humility, an appreciation for the wisdom imparted, and a realization that he was now the steward of a legacy that spanned decades. The words on the page seemed to bridge the gap between past and present, mentor and mentee, guiding him forward with a torch of inspiration.

“Sure. Isasama ko si Hubby at mga bata, okey lang ba?” “Please dok.” “Sige mauna na ako ha? May schedule pa ako sa clinic ko. Inuna ko lang siyang bisitahin ngayon para sa pag-attend niya ng Graduation mo. He’s good to go.” “Salamat po Dok.” Muli, sa aming graduation ako na naman ang nakakuha ng pinakamataas na karangalan. Nag-iisang Summa Cum Laude sa history ng aming University sa School of Medicine. Kaya nga sa huling pagkakataon ako muli ang naatasang magsalita sa harapan ng mga kapwa ko graduates, mga magulang at faculty, administration at mga iba pang piling bisita. Sa unang pagkakataon at sa huling tugatog ng aking edekasyon, kumpleto na ang mga mahal ko sa buhay. Isang napakatamis na

Pasensiya at hindi ako makakadalo sa graduation mo, but don’t worry may pinadala naman ako na regalo para sa’yo. Ito ang nabasa niya na message mula rito. Napangiti siya matapos basahin iyon at mas lalo pa sya’ng ginanahan. Matapos ang graduation ceremony at graduation pictures ay umuwi na rin sila sa Mansion at doon sinalubong sila ng mga katiwala sa hacienda upang batiin siya. Lahat ay masaya sa naging achievements niya. “Congratulations hija, you really never failed us.” Galak na bati ng senyor sa kanya.

Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako. My speech was very simple though. I told everyone about my life, about my struggles, about my mother. I told everyone how I carried on with my problems just to reach my goals. I told everyone about my perception of living and my belief that money isn't the most important thing in this world, but love. Hindi ko napigilan ang sariling mapaluha matapos palakpakan ng lahat. Nang natapos ang graduation ceremony ay agad kong tinungo si nanay upang yakapin.

Malaking pasasalamat niyang sabi. “Wala ‘yon. Promise ko ‘yon kaya nararapat ko lang na tuparin. Basta ang isukli mo ‘yang kasipagan mo sa pag-aaral. Wala munang iinom, wala munang GF hangga't hindi nag-gra-graduate sa kolehiyo. Okay?” Paalala ko. “Okay ate! Alam ko naman ‘yun. Actually, patulog na ako. May exam kami bukas. I-good luck mo nga ako ate para may inspiration ako!”

Kung tutuusin, mukha nga lang kaming magkapatid e. “Lian, ang ganda-ganda mo. Congrats on your graduation,” she said before hugging me. Nangilid ang luha sa mga mata ko pero pinigilan kong umiyak. Ayaw kong mamaga ang mata ko mamaya. At mas lalong ayaw kong sipunin. “Salamat, mama. Para sa ‘yo po ito. Sa inyo ni papa. Salamat po sa lahat ng sakripisyo ninyo para sa akin,” sambit ko.

May nurse naman pero iba pa rin yung may kapamilyang tumitingin sa kanya. Dad never stop bugging me. Araw-araw itong nagpapadala ng message sa akin pero nung sinabi ko sa kanilang ga-graduate na ako wala akong narinig na reply sa kanila. I told them that I will finish with Latin honors since I will be graduating as cum laude pero sinagot lang ako ni Dad ng 'you can do better than that.'