Short Caption For Graduation の小説・ストーリー

"Kung gwapo ako. How much more your husband." "Huh?" Natawa siya sa naging tugon ko. "Kung gwapo ako, pa'no na lang 'yung asawa mo. Mas gwapo 'yun sa'kin." Umarko ang kilay ko. "Eliz Montecillo!" Anunsyo ng guro na siyang emcee sa graduation program namin na siya rin dahilan para mabaling sa stage ang atensyon ko pero hindi nakaligtas sa'kin ang maliit na pagtawa ni Connor.

We posed for a photo before we went down the stage. When Dmitri was called, mag-isa siyang naglakad papunta sa stage. Tininingnan ko siya ng may pagtatanong sa mukha. He just winked at me. I rolled my eyes at him and signaled that he could have told me. I can lend him my Lola. Until we sang our graduation song entitled, Unwritten. “Congratulations, graduates!” the master of the ceremony said joyfully after the song ended.

Hinding-hindi ko pinagsisihan na piliin kang buhayin. “I lab you, Mama! I lab you, Tita!” “I love you too, anak!” “We love you, baby Maia!” Medyo marami-rami na ang mga tao sa hall. Lahat sila nakangiti habang pinagmamasdan ang mga anak nila na nakasuot ng blue na graduation gown. Picture dito. Picture doon. “Picture tayo for memories!” pasiuna ni Trisha. “Mamaya na! Ihanda muna natin ang mesa natin!” Napagpasiyahan ng lahat na dito sa loob ng hall din mag-celebrate pagkatapos ng graduation ceremony.

Higit na napakalayo nito kumpara sa ama niya—sa lalaking rason din kung bakit narito ito ngayon. Masayang celebration ang inabot namin pagkatapos naming makauwi galing graduation ceremony ko. Masayang celebration naman ang kanilang i-pinadiwang, pagkatapos nilang umuwi galing graduation ceremony. Kaya gano’n na lang kaatat ang mga kaibigan at ka-trabaho ni Celine ng malaman ng mga ito na graduation na niya. Hindi na makapagpigil ang mga ito at agad na nagyaya ng inuman para sa lahat.

Kaya, sa opinyon ni Charlie, mas mabuti para sa kanilang dalawa na mapanatili ang kasalukuyang kalagayan nito. Kaya, nagtanong si Charlie kay Claire, “Honey, anong oras magsisimula ang graduation ceremony mamayang gabi?” Sinabi ni Claire, “Magsisimula ang graduation ceremony mula alas-singko hanggang alas-singko y medya ng hapon.” Tumango si Charlie at sinabi, “I-empake na natin ang mga bagahe natin mamayang hapon para makapunta na tayo sa New York bukas ng umaga.”

Pero hindi ko na 'yon napansin nang malapit na ako sa stage para tawagin ang pangalan ko. "Belshaw, Aloha Anastacia, Cum Laude." The stadium gave me a round of applause as I walk to the stage to get my medal and diploma. I am so happy right now because all the hardships, tears, money, and sweat have been paid off. After the ceremony, kaniya-kaniyang picture taking ang batch namin at ang iba naman ay umalis agad for their graduation party. I have so many so-called friends because of my family's name. And they were asking me why my parents didn't attend my graduation. Ang tanging nasagot ko na lang ay may very important business meeting sila kaya hindi sila umabot.

"Congratulations" "Congratulations...awoo..awoo..," hindi ko alam kung paano ako sisingit para makalapit sa mahal ko dahil sa siksikan dito sa auditorium kung saan ginanap ang kanilang graduation ceremony. Dahil sa wakas nakapagtapos narin ang boyfriend ko ng senior high, masaya at the time ay malungkot kasi wala ng Cloud na lagi kong kasama sa next ko na pasukan, masakit man pero kailangan kong tanggapin na hindi naman habang buhay nasa high school ka lang, one year pa ang tatapusin naming batch bago kami naman ang tumuntong sa stage para kunin ang diploma namin. One year ang hihintayin ko bago kami magkasama muli ni Cloudy ko kung doon nga ako mag-aaral kung saan naisipan ni Cloud na Unive

A few weeks later: April 2,2010: Idinaos ang aming graduation, at gaya nga ng alam ng marami ay nakamit ko ang titulong "Salutatorian" At ang lahat ay masayang-masaya sa kaganapang iyon ng aking buhay. Naroon ang aking Mama, at ang usapan namin ay sama-samang kakain sa isang restaurant kasama ang buong pamilya.

At hindi nga ako nabigo dahil kitang-kita ko kung paano siya na surprise kanina. “Good morning Vice-Chancellor, members of the Faculty, to our parents and guardians, ladies and gentlemen, and most especially those graduating tonight, to whom I offer my sincerest congratulations. It is an honour and a great pleasure to have this opportunity to speak in front as your summa cum laude, to share this important occasion with you, as we all witnessing the most important day of our life to success; to enjoy seeing the pride on the faces of those collecting their degrees: that sense of accomplishment mixed with no small measure of relief too, I am sure. I know that feeling. And on behalf of my fellow

Farewell to you my friends We'll see each other again Don't cry 'cause it's not the end of everything I may be miles away But here is where my heart will stay With you, my friends with you Yesterday's a treasure, today is here Tomorrows' on it's way, the sky is clear Thank you for the mem'ries of all the laughters and tears And not to mention our doubts and our fears The hypertension we gave to our peers It's really funny to look back after all of these years Farewell to you my friends We'll see… Matapos naming sabay-sabay na kantahin, ilang sandali kaming naghintay at isa-isa nang tinawag ang mga pangalan ng mga studyante. Upang tanggapin ang certification na katunayan na nakatapos na kami