Proud Graduation Quotes Novels & Stories

Nakausap na nila ang school at maging ang parents ng ka-batch nila para sa graduation na iyon. “Wow! I’m so proud of you anak!” masayang sabi ni Claire matapos nilang kuhanan ng picture at niyakap ito ng mahigpit sa harao ng stage. “Thank you mommy!” Hindi lang basta photographer ang naroroon kundi ilang mga piling press lamanga para kuhanan ang graduation na iyon. Nalinis na ang issue tungkol sa kanilang dalawa ni Zekiel nang malaman nilang ipinaulit nila ang graduation na naganap.

Pero mukhang hindi pa sapat. "Don't worry, hon. She will do better next time," Dad said. "Right, princess?" he smiled. I nodded and looked down. "Y-Yes. I'm sorry. For disappointing you. I will do better next time." "As you should, Sadie. Everyone is looking up at you. You're Alvarez . Don't disappoint people. And us." I cried and cried silently the whole day in my room after I heard my parent's words on my grades. *** Years passed until I graduated. Graduation is a happy event to everyone but for me it's not. I didn't even feel the sincerity of my parents' congratulations to me. We had a family gathering with our other relatives to celebrate my graduation and also my other cousins.

Sabi ko pa nga noon pagbubutihin ko rin ang pag aaral ko para gaya ni kuya ay maging proud din sila saakin. Nag sumikap ako at nag aral mabuti. Tuwang tuwa ako ng mahigitan ko pa si kuya sa achievements nya. I became the Summa Cum Laude. I expected them to be happy and proud pero wala man lang sakanila ang um-attend sa graduation ko. Nasa ibang bansa silang lahat at inaasikaso ang aming negosyo sa Ireland. Tanging katulong lang namin ang tumayo bilang guardian ko sa pinaka espesyal na araw sa buhay ko.

Inilibot ko ang paningin ko sa mga estudyanteng katulad ko na suot ang kani-kanilang mga toga. "I hope after this graduation our friendship will last long. I'm so honored to be your magna cumlaude. I want to thank my batchmates who welcomed me with open arms. To my mom, thank you for supporting me all throughout my school years and now I'm here. To my dad, wh-who passed away last month..." nanginig ang boses ko sa biglang pagdaloy ng emosyon. "We love you papa. I'm here right now as a Magna Cum Laude because of you also. Pa, Magna Cum Laude na ako.."pinunasan ko ang mga luha ko.

Hinayaan niya lang na ibuhos ko ang lahat ng emosyong nagpapasikip sa aking d****b. Makalipas ang isang linggo, nailibing na si Nanay sa tulong na rin ng mabubuting tao na tumulong sa amin. "Ngayon, pakinggan naman natin ang Valedictory Speech ni Ms. Reyes. Let's give her around of applause!" wika ng emcee sa aming graduation. Nagpalakpakan ang lahat sa aking pagpasok. "Magandang umaga po sa inyong lahat. Sa aking mga guro, kapwa estudyante, at mga magulang na nandirito…" panimula ko habang tinatanguan ko sila.

I smiled as flashes of cameras started to light in milliseconds. "Ma, Pa... Julie. Para sa inyo 'to," bulong ko. Nakababa na ako at nakabalik na sa upuan. Panay lang ang palakpak namin hanggang sa hindi namin namalayan na natapos na ang graduation ceremony. A few hours of this program feels like a treasure for me. Totoo nga ang sinasabi nila na iba ang pakiramdam kapag nakatapos ka na sa pag-aaral.

I just stared at them, they look so happy even without me. Years later, I graduated with flying colors. Finally! I am proud to say na lahat nang pinaghirapan ko ay worth it. "I'm so proud of you my daughter!" Ani ni dad at mahigpit akong niyakap. "Thankyou dad" "May lawyer na ako!" Dad cheered in happiness. At dahil sa pag-graduate ko ay nakaroon nang grandeng salo-salo sa bahay namin. It took me a lot of years to finish my studies and I didn't allow any distraction during those days.

“Alam kong nagiging sobrang masaya ka kapag nayuyurakan mo ang pagkatao ko pero pwede ba, pakiusap lang tumigil ka na.” Nilingon niya itong muli. Nakita niyang nakatitig ito sa kaniya ngunit hindi nagsalita. Napalunok siya. Siguro ay ito na ang tamang oras para sabihin na rito ang lahat ng mga naisip niya nitong mga nakaraang araw. “Gusto kong sabihin sayo na pagkatapos na pagkatapos ng graduation ay tuluyan na akong aalis sa puder ninyo dahil iyon naman ang gusto mo noon.” tuloy-tuloy na sabi niya rito.

D" is stop wondering why success totalled 200% because as I said, it's a secret formula. Period. This day, our success is more than 100% because we feel so inspired that's why we defy the limits of what success is. Yes, I believe that each of us here is an inventor. You are a Thomas Edison yourself. I am a Thomas Edison in my own right. You have your own formula for success, and I have mine. I believe that it is us who invent our success and create our own failures. It is us who invent the future. At this very moment, one of the greatest dreams we have invented some years ago had already materialized. And heading this graduating class is enough to boost my confidence to tell our parents and

Hindi naman sa pagmamayabang pero nag-graduate ako with latin honors. “Salamat. Congrats din sa iyo, hindi ko akalain na makaka-graduate ka rin,” natatawa kong wika. “Baliw ka talaga. Siyempre ikaw ba naman ang nakakapit sa kaibigan mong pinakamatalino sa school, hindi ka makaka-graduate?” nakangisi nitong sambit. “Salamat Gino ha, kung hindi dahil sa iyo, hindi ko makakamit ang graduation na ito,” dagdag pa niya.