Graduation Greetings Novels & Stories

Hinding-hindi ko pinagsisihan na piliin kang buhayin. “I lab you, Mama! I lab you, Tita!” “I love you too, anak!” “We love you, baby Maia!” Medyo marami-rami na ang mga tao sa hall. Lahat sila nakangiti habang pinagmamasdan ang mga anak nila na nakasuot ng blue na graduation gown. Picture dito. Picture doon. “Picture tayo for memories!” pasiuna ni Trisha. “Mamaya na! Ihanda muna natin ang mesa natin!” Napagpasiyahan ng lahat na dito sa loob ng hall din mag-celebrate pagkatapos ng graduation ceremony.

Sanadali kaming huminto "Mabait ka, matalino at salutatorian pa!" "Pero parang wala lang sa kaniya, e." malungkot kong sabi. Sinong hindi malulungkot doon? Wala kang kasama sa araw ng graduation mo. Ayaw ko naman magalit kay tatay, 'yon ang turo ni nanay sa akin. Huwag na huwag kang magtatanim ng galit dahil pagdating ng panahon mababalot ng galit ang puso mo.

Savannah "Cheers on our graduation day!" "Congratulation!" "Yehey!" Rinig ko mula sa kinaroroonan ko ang mga sigawan ng mga nagtapos dito sa university. Nakasuot silang lahat ng toga at inihahagis pa nila sa ere. Graduation day ngayon at naririto ako sa isang tabi na pinagmamasdan lamang sila. Nalulungkot ako dahil isa dapat ako sa kanila na nagsasaya sa mga oras na ito ngunit hindi nangyari. Kasalan ko naman ang lahat ng iyon kaya hindi ako dapat na nagkakaganito.

"Nagsuma-cum laude lang naman 'yan siya dahil sa sponsor ng mga magulang niya sa University, eh! Palibhasa, mga mapera! Aray!" "Sshh! Mamaya may makarinig sa 'yo! Tumahimik ka na nga lang diyan!" "Alam mo ikaw, Sheen—tsk! Nevermind." Hindi na ako nagsalita. Mas minabuti ko na lang na huwag bumunganga dahil baka magkaroon pa ako ng kasalanan sa Diyos. "Congratulations, graduates—batch 2024!" Anunsyo ng master of ceremony sa pinakahuling event ng programa.

Napapadalas ang pagpunta namin sa tambayan, at bumawi narin ako sa kaniya sa ilang araw na hindi kami masyadong magkasama dahil sa pag-aaral. The most awaited day came to our lives. We're moving up while for some they're graduating. It's time for them to face the reality, the world. Striving to find job that will give them an understandable pay, achieve their goals in life, and travel in some places they wishes to go since they will be capable of supporting theirselves financially. "Happy Moving Up," Rafus sincerely uttered beside me. I turn to him and smile. The Graduates are currently climbing up the stage to receive their diplomas together with their proud and grateful parents.

Mas excited pa siya sa aming dalawa. "Congratulations, Mama!" Carson kissed my cheek. I smiled widely and hugged him as I roam my eyes around our garden. May malaking tarpaulin pa sa harap kung saan nakapaskil ang muka kong may suot na toga and some greetings. Ang mga handa'y nakalagay lahat sa isang pabilog na mesa. I graduated today. I can't believe that after years of struggle, I got the fruit of my hardwork.

Lumakad ako papalapit sa kanila at ng makita ako ay mabilis na pinahid ni Tita ang luha ko. "Anak, tumawag ang teacher mo at sa susunod na ang graduation nyo, you need to go home. Hindi sa tinataboy kita, but you have to enjoy your graduation." Tita Amelie caressed my back. Tumango ako at ngumiti sa kanila ni Papa. "Hindi ba kayo sasama sa graduation ko?" I asked and seat beside Papa, his face went sad at inakbayan ako. "I want to anak, pero alam ko na pupuntahan ka ng Mama mo doon, ayoko naman na maging magulo ang celebration mo, babawi ako anak and that is a promise okay?" Tumango ako at yumakap kay Papa.

At hindi nga ako nabigo dahil kitang-kita ko kung paano siya na surprise kanina. “Good morning Vice-Chancellor, members of the Faculty, to our parents and guardians, ladies and gentlemen, and most especially those graduating tonight, to whom I offer my sincerest congratulations. It is an honour and a great pleasure to have this opportunity to speak in front as your summa cum laude, to share this important occasion with you, as we all witnessing the most important day of our life to success; to enjoy seeing the pride on the faces of those collecting their degrees: that sense of accomplishment mixed with no small measure of relief too, I am sure. I know that feeling. And on behalf of my fellow

Galit ako, at wala akong pakialam sa emotional attachment kahit ramdam ko na ang sakit sa pag-iwan niya sa akin sa ere. “CONGRATULATIONS, graduates! Graduate na kayo sa mga exams, quizzes, recitations, pero, may karugtong iyan na pero. Congrats kasi tapos na ang paghihirap natin sa school pero ito pa lang ang simula ng tunay na pagsubok. Ayaw kong sabihin na welcome sa samahan ng mga unemployed but I want all of you to welcome in the world of hope, the stairway to success.”

Friends goals daw kuno. "Congratulations Graduates!" Anito at sabay sabay naming hinagis pataas ang toga namin. Hindi ko alam kung bigla nalang bumagsak ang mga luha ko. Naingit kasi ako. Nakita ko ang ibang kaklase ko na niyayakap ang kanilang magulang, kapatid. Kung andito sana ni Lyza buo na ang buhay ko. Masaya ako dahil naka graduate na ako, pero hindi ako masaya dahil wala sa tabi ko ang kapatid ko.