Romans & histoires Graduation Inspirational Message

Papuntahin nyo muna dito, gusto ko siyang makausap. *"Wala jud me ka anha bisag pang tambong na lang sa imong graduation kay saon man gud wala man ikaplete" – hindi kami nakapunta dyan kahit sa pag attend man lang ng graduation mo kasi walang pamasahe. *“Ma, okay ra. Nakasabot ra man gud ko,”--- Ma, okay lang. Naintindihan ko. *“Kanus-a man ka mouli, nak? Mingaw nami nimo,”--- Kailan ka uuwi, nak? Miss ka na namin.

Para sa kanila ang tagumpay ko na ito. Tinanggap ko ang award. Tapos ay nagsasalita ako ng speech. "Good morning to everyone. To my Teachers, faculty staff, guests, parents and to my fellow graduates. I am here in front of you to give my thank you to my parents," sabi ko. Nginitian ko ang magulang ko. "'Ma, 'pa, ang lahat ng ito ay para sa inyo. Salamat dahil, kung hindi ninyo ako pinabayaan." Gumagaralgal ang boses ko, dahil di ko mapigilan ang umiyak. "Ang pagsisikap ko na ito ay para sa inyong dalawa. Gusto ko kayong bigyan nang magandang buhay. Kaya nagsisikap akong mag-aral. Salamat, salamat sa lahat-lahat, 'ma, 'pa," sambit ko.

EPILOGUE FOUR MONTHS LATER “Sotsugyosei no minasan, omedetogozaimasu!” [Congratulations to all graduates!] “Congratulations, guys! Road to college na us!” Isang mahigpit na yakap ang natanggap ko mula sa dalawang malalapit ko na kaibigan, sina Patrice at Truce. We’re now both wearing togas and holding our diplomas. Kakatapos lamang ng graduation and awarding ceremonies at inimbitahan pa kami na umakyat ng stage for picture taking.

A few weeks later: April 2,2010: Idinaos ang aming graduation, at gaya nga ng alam ng marami ay nakamit ko ang titulong "Salutatorian" At ang lahat ay masayang-masaya sa kaganapang iyon ng aking buhay. Naroon ang aking Mama, at ang usapan namin ay sama-samang kakain sa isang restaurant kasama ang buong pamilya.

“Thank you.” He left me right when the ceremony started. Nagmartsa na kami papasok ng venue at sinimulan ang graduation rites. I can now teach in college. Dagdag income and more students to inspire with my stories and passion. Balak ko nga rin sanang mag-Doctors in Films o pumasok sa Law School pagkatapos nito kaso pagbaling ko kay Alekhine na nakatingin din pala sa akin at ngiti ay naglahong parang bula iyong mga plano kong iyon. Parang gusto ko na lang magsimula at bumuo ng pamilya kasama siya, kasama ang lalaking mahal na mahal ko. I thought that I will be spending my whole life just studying, but God’s redirection always had the best plans for us. At ramdam kong ito iyong sa akin.

“But listen… even if I’m not there, you’re not alone. I’m proud of you, and I believe in you. Always.” Sandaling natahimik si Kienna, marahang napangiti. “Thank you, Oliver.” “Get some rest,” sabi nito. “You have finals soon, and malapit na ang graduation mo. Don’t waste your energy on people who don’t matter.” “Okay,” bulong niya, bago tuluyang ibinaba ang tawag. Pagkatapos ay humiga siya, pinikit ang mga mata, at inalala ang huling sinabi ni Oliver tungkol sa graduation.

JENINE Mabilis na nagdaan ang mga araw at bukas na ang graduation nina Huxley. Setting aside my personal feelings, bilang isang guro at adviser, magkahalong tuwa at lungkot ang nararamdaman ko. Masaya ako dahil finally, ga-graduate na sila. Nagtagumpay ako sa misyon ko sa kanila at proud ako bilang teacher nila. Ngunit hindi ko rin maiwasang malungkot dahil mami-miss ko silang lahat. Hindi man naging maganda ang simula namin ngunit sa paglipas ng panahon, natutunan naming unawain ang isa’t isa.

He's really thoughtful. "Congratulations on your graduation day, Victoria." Trevor pinched my cheeks, just enough not to hurt. I don't know what will be the next step in my life but as long as I have Trevor, I will face it with courage. The next step doesn't need to be sophisticated as long as I can feel the satisfaction and the happiness that I want.

“Ipapahatid ko kayo bukas sa bahay.” Hindi na siya kumibo o tumango man lang. Nabasa na ng luha ang pisngi niya nang masuyo rin na hinaplos ni Gideon ang kanyang buhok. Hinalikan siya nito ng mariin sa sintido bago ito tumayo at lumabas ng kwarto. **** “Congratulations, graduates. May the odds be with you all. Happy Graduation!” Pumaalinlangan sa buong quadrangle and sigawan ng mga bagong graduate kasabay ng sabay-sabay na paghagis sa ere ng mga kulay pulang toga.

Napapadalas ang pagpunta namin sa tambayan, at bumawi narin ako sa kaniya sa ilang araw na hindi kami masyadong magkasama dahil sa pag-aaral. The most awaited day came to our lives. We're moving up while for some they're graduating. It's time for them to face the reality, the world. Striving to find job that will give them an understandable pay, achieve their goals in life, and travel in some places they wishes to go since they will be capable of supporting theirselves financially. "Happy Moving Up," Rafus sincerely uttered beside me. I turn to him and smile. The Graduates are currently climbing up the stage to receive their diplomas together with their proud and grateful parents.