Novel & Cerita Graduation Sayings Funny

At hindi nga ako nabigo dahil kitang-kita ko kung paano siya na surprise kanina. “Good morning Vice-Chancellor, members of the Faculty, to our parents and guardians, ladies and gentlemen, and most especially those graduating tonight, to whom I offer my sincerest congratulations. It is an honour and a great pleasure to have this opportunity to speak in front as your summa cum laude, to share this important occasion with you, as we all witnessing the most important day of our life to success; to enjoy seeing the pride on the faces of those collecting their degrees: that sense of accomplishment mixed with no small measure of relief too, I am sure. I know that feeling. And on behalf of my fellow

Natatawa na lang ako dahil napaka sungit nito. Nang magsimula na ang seremonya ay nakinig na kami sa nagsasalita at sa mga professors na nagbibigay ng mga mensahe nila para sa mga gagraduate. “Dapat kapag tayo ang nag graduate, pumunta rin sila, a,” sabi ni Keij na nakaupo sa may bandang likuran ko. Nagtawanan naman kami dahil sa sinabi nito. Kahit kailan talaga ang lalaking ito, e!

Ano na Naman kaya Ang pakana nitong lalaki na ito, pero aaminin ko Naman na kinikilig ako sa ginagawa Niya ngayon. " Bes Ang swerte mo Naman" wika naman ni Jenifer. " Manahimik ka tingnan mo din si Shaun may dala pang chocolate" wika ko Naman. Agad namang may bumangga Mula sa likuran ko dahilan upang madistract ako. " Tabi nga kayo, this is a graduation ceremony Hindi landian ceremony" wika naman ni fin sakin. " Sabihin mo nag seselos ka dahil Hindi ka binigyan ng bulaklak" wika ko Naman habang iniinis Siya.

Nagbuntong hininga ako ng maramdaman kong nanggigilid ang luha ko, I wiped it and I continue. "To my fellow graduates, make the most out of it. Sore high and Let's change the world with our own knowledge, Congratulations!" I said and smiled, we took pictures at bumaba na ako ng stage.

Sanadali kaming huminto "Mabait ka, matalino at salutatorian pa!" "Pero parang wala lang sa kaniya, e." malungkot kong sabi. Sinong hindi malulungkot doon? Wala kang kasama sa araw ng graduation mo. Ayaw ko naman magalit kay tatay, 'yon ang turo ni nanay sa akin. Huwag na huwag kang magtatanim ng galit dahil pagdating ng panahon mababalot ng galit ang puso mo.

Tanong ko na ikinangiti lang niyang muli. "Biglaan kasi ang naging pag-alis ko, I'm sorry I didn't get a chance to say goodbye to you..." "Nuh! It's fine, nag-aalala lang talaga ko noon kasi hindi ka sumipot nung graduation. Anyway..." I smiled at her. "Muntik na kitang hindi makilala ha! Ang laki na ng pinagbago mo."

“Yung tungkol sa mga naghahanap sayo noong nakaraang araw nasa campus noong graduation mo.” “Alam ko na yun, kaya nga wala ako doon noong graduation ko dahil umiwas na ako sa gulo, ayaw ko naman masira ang araw ng ibang tao dahil sa akin, mas okay na ako lang ang wala kesa masir ang araw ng lahat ng gragraduate.” “Hindi lang yun Sam, yung guest speaker niyo nang araw na iyon ay ang boss ng mga naghahanap sayo.” Nagloading muna ang sinabi niya sa akin.

"Congratulations, batch Tanglaw! Binabati namin kayo!" Sabay-sabay na nagsiliparan ang mga itim na graduation hat sa himpapawid. Umingay ang paligid dahil sa masigabong palakpakan, sabay-sabay na kantahan at matininding iyakan. May mga magkakaibigang nagyayakapan sa paligid at ang iba naman ay nagtatawanan.

biro niya at tumawa. I laughed. "Uuwi ka na?" tanong ko. Tumaas ang kilay niya na parang naguguluhan sa tanong ko. "Oo. Tapos na kasi ang graduation, e. Ikaw? Dito ka na ba titira?" pabalang na sagot niya. "Tss." I rolled my eyes. Natawa siya. "I love you," bulong ko.

tanong niya. Hindi ko naitago ang gulat ko dahil hindi ko naman iyon naikuwento sa kanya. Natawa siya sa reaksyon ko. “Don’t worry, sinabi sa akin ni Samuel,” sabi niya sabay inom. “Okay naman. Ilang buwan na lang, graduation na rin.” Napatango naman siya. “I see. For sure tuloy-tuloy na ‘yan.” Hindi ko alam kung nabibingi lang ba ako, pero parang may kakaiba sa tono niya noong sinabi niya iyon.