روايات وقصص ضمن Grandmothers Quotes

“Maraming salamat, anak. Ang regalong ito… ay may higit na halaga kaysa sa inaakala ng marami.” Maya-maya’y isa-isang lumapit ang mga apo sa tuhod, bumati at nagmano. “God bless you, my great-grandchildren,” wika ni Great Grandmother Roxane. “Tandaan ninyo, hindi sapat ang maging mayaman. Dapat kayong maging marangal.” Sa gitna ng bulwagan, muling nagsalita ang Emcee.

she said softly. Aunt Susan nodded in agreement. “Totoo ‘yan. Lagi ka niyang ipinagmamalaki noon. She would always tell us na kahit bata ka pa, you were already so kind and strong. She used to say, ‘Elora will grow into a woman who can stand on her own, but with a heart that never forgets to love.’” I felt my chest tighten at that. Her words brought a deep warmth and sadness all at once. I could almost hear Grandma’s calm voice again the way she always spoke with gentleness but carried so much wisdom.

Hai po Grandma, Grandpa, sabay biso ko sa kanilang dawala. "Pero deep in side gusto ko silang sigawan dahil sa mga narining ko pero hindi ko itutuloy baka lalo na sila magagalit sakin." "Grandma I miss you so much, palambing kung sabi." Inismiran lang ako ng matandang babae.... Grandma galit kaba sakin? Sabay upo ko sa kanyang tabi..

"Huwag na po, Mama. Hindi naman po siya makikinig. Alam naman niyang ayaw mong mangyari ang mga plano niya, hindi po ba?" "Sa bagay, anak ko. Pero huwag mo sana isipin na wala tayong laban sa kapangyarihang tinataglay niya. Kung magtutulungan tayong mga eldest witch at sorcerers, may pag-asa tayong magtagumpay laban sa kaniya." "Mama?" "Ano iyon, anak?" "Mahal mo pa rin po ba ang shaman na grandmother sa kabila ng pagiging iba niya?"

“May mga pagkakataon talagang dumadating ang isang malupit na pagsubok sa buhay ng isang mag-asawa. Kaya magpakatatag ka, Apo, masakit at sobrang hirap pero kayanin mo; huwag kang magpapatalo dahil pagsubok lang 'yan, malalampasan mo rin 'yan. Walang Saavedra ang nagpapatalo sa kahit na ano'ng problema. Tandaan mong nandito lang kami para sa 'yo, pamilya mo kami, kung kailanganin mo na ng tulong, huwag kang magdadalawang isip na lumapit sa 'min, dahil kahit na ganiyan ang grandpa mo, alam mong mahal na mahal ka niyan, mahal na mahal ka namin. Kaya magsabi ka lang sa 'min hah, parati kaming nakahandang tumulong sa 'yo.” Tipid na napangiti siya dahil sa nilintaya ng grandma niya, saka marahang

aniya, “you can always ask your old friends to drink tea or play cards. Don’t worry too much about us.” Agad nag-apoy ang ilong ni Donya Carol. “What tea?!” halos sigaw niya. “’Yong mga old immortals na ‘yon, kapag nagtitipon-tipon, puro great-grandsons at granddaughters-in-law ang pinagyayabangan! Lahat sila may napapakitang bago, ako wala!” Napakurap si Cassie, natahimik. ‘’Ah. Kaya pala sobra ang push ni Grandma… pang-show off pala sa amigas.’

Sa tingin ko naman ay magkakasundo kami. I smiled. "No problem. I'd love to." "Our granddaughter really love kids," Grandpa said to Aurelia. "That's great!" Aurelia sequels with a nod. He a smiled and faced the two. "Girls, behave while Mom is on my work, okay?" She reminded her daughters and they nodded politely. "We will, Mom," they quickly answered in unison. ◇◇◇ "Molly, question," Bella, the five years old and the eldest spoke while twirling his fingers with my hair.

Pagkatapos ay umupo ito sa dulo ng kanyang kama. “How are you feeling now, my dear?” Her grandmother asked in a soft tone. Tipid siyang ngumiti rito. “I’m feeling good po, lola”. Sagot niya. “Are you sure about that?” Mahina siyang tumango. “It’s good to know that”. Biglang inabot ng lola niya ang mga palad niya na nakapatong sa kanyang binti. “I know very much that the situation is hard for you. But, please dear, always keep in mind that it won’t be good for your condition to think too much about this. It can stress you and it is bad for your health. Let us solve this problem. We just need your cooperation”. Aning matanda.

“Nollace, pwede bang kwentuhan mo pa ako tungkol sa grandma mo?” “Gusto mo siyang makilala?” Tumango si Daisie. Dinala siya ni Nollace sa isa sa mga pavilion, umupo sila, at nagsimulang mag kwento tungkol sa kaniyang grandmother, “Wala akong malinaw na alaala sa grandma ko pero narinig ko kay mom na dati ay tumira ako dito kasama ang grandma ko. “Sabi ng mom ko ay sobrang mahinahon at mabait ang grandma ko. Kahit nagkaroon ng mistress ng grandpa ko, walang galit na tinanggap ng grandma ko ang mistress niya.

“Oh! We should get someone to go and pick Cara up first! Irene and Rita are right. We should not leave. It would be okay if we do not leave but if we leave now, then we will really be in big trouble!” The old lady’s tone was dead serious. She felt like she was becoming a dotard. “Grandma, I would love to go and pick her up now, but I do not dare to leave just yet,” Mason replied, swallowing his own saliva. "Oo!" Sagot ni Queenie habang nakakayuko at tumango.