Novel & Cerita Granny And Grandpa

Ang mga taong handang saluhin ako habang unti-unti akong nadudurog. At bago pa ako tuluyang maluha muli, bigla na lang nagkagulo sa likuran. Pagharap ko ay nakita kong papalapit sina Grandma Francine at Grandpa Charles. . Parehong mabagal ang paglalakad dahil sa edad ngunit bakas sa mga mukha nila ang matinding pag-aalala para sa akin. “Ang apo namin…” nanginginig na sambit ni Grandma Francine nang makita ang kalagayan ko.

"Bakit, may problema ba kung ikaw ang gusto kong utusan? Sasabihin ko sa'yo, at hindi ko na uulitin, gusto ko ikaw ang bumili ng mga gusto kong pagkain sa Bean & Blanket Café kasi pag hindi mo ginawa, pupunta ako sa kumpanya bukas at maglilinis!” Nang marinig ni Franco ang pagbabanta ng Grandma niya ay napailing na lang siya ng ulo at napahilot ng sentido nito. Mula nang mamatay ang Grandpa niya, ay malaki ang pinagbago ng Grandma niya para itong preso na nakawala sa kulungan at madalas itong magdamit ng simpleng damit at maglibot sa labas,hanggang sa di na nila ma control ang mga bagay na iniisip nito, hanggang sa naiisp nitong eh set up siya na magpakasal sa isang taong unang beses niya la

Kahit pa mataas ang katayuan ni Don Lancaster, inabot siya ng matagal bago tuluyang natunton ang pamilya. Tinitigan ni Chloe ang matanda, at pagkatapos ng ilang sandali, mahina niyang sinambit. “Wala namang manggagamot na kayang gamutin ang sarili, Lolo. Maaga ngang nawala si Grandpa kasi sobra niyang na-miss si Grandma. Pero nahanap n’yo rin naman kami, di ba? Sigurado akong kung nakikita tayo ni Grandpa mula sa langit, masaya siya.”

seryoso na puno ng pagmamahal at determinasyon na pahayag ko sa kanila. "Nandito lang ang Grandpa n'yo na laging nakasuporta sainyong dalawa mga apo ko. Kaya sana bago pa ako mawala sa mundo makita ko pa kayong ikasal, Lucas at Zaprine," sabi naman ni Grandpa. "We are already engaged Grandpa, kasal na lang ang kulang," anunsyo ko. "What?" bulalas ni Kuya at Grandpa. "Na kayo lang dalawa ang nakakaalam?" tanong pa ni Grandpa.

Ngunit ngayon, ang kasiyahang iyon ay nagpatindi lamang ng buhol sa aking sikmura. “Aiden, this is my father your Grandpa, number 1 and this is my Grandpa, your Grandpa number 2.” “Wow! More Granpa’s!” sigaw ni Aiden nang makita sila. Nagniningning ang kanyang mukha, isang malaking ngiti ang bumalot sa kanyang maliit na mukha habang halos tumalon siya mula sa kama upang salubungin sila.

"MY precious grandson. I'm sorry I won't be able to love you anymore." I kneeled and hold my grandmother's hand. "No, Granny. You have loved me enough. If it weren't for Granny, I wouldn't be here now." She smiled and patted my head. "Deviii..." I sniffed and hold back my tears. "No, you have to see me get married. You can still live up to 5 more years." "Don't cry, my precious grandson. Granny is still here, I'm not gonna leave you yet."

Nasa labas pa lang ako ng dinning dinig na dinig ko na ang tawanan sa loob. Pagbukas ng pinto. Hindi nga ako nagkamali kompleto sila dito ako na lang ang kulang. Napatingin silang lahat sa amin parang na ulit lang ito ng dati, kaso ang pinagkaibahan si Claire ang kasama ko para ipakilala kay Grandpa, ngayon karga ko ang anak ko. Napatingin ako sa upuan ni Grandpa na at nanlaki ang mata ko ng makita ko siyang naka-upo doon habang malapad ang ngiti niya sa akin hangang sa dahan-dahan itong na wawala.

Nagcomment na rin ako. (*Onion misses you Tita Kendra, he likes your treats.*) I replied, si Kendra kasi madalas binibilhan niya si Onion ng mga makakain. ***** After a while, iniwan ko yung phone ko sa tea table nang marinig kong may dumating na sasakyan. Sinalubong ko si Grandpa at Grandma, by the way they are my dad’s parents. "Granny where's my pastry?" Saad ko napatawa sila pareho.

Kumbaga magiging patas ang pakikitungo niya sa dalawang pamilya na bahagi ng buhay niya. “Our granny and grandpa, Mommy?” si Dos na nawala na ang antok.