Granny And Grandpa Novels & Stories

sabi naman ni grandma at halatang inaasar lang niya ang apo niya na bugnutin. “Hindi po ako senior na makalimutin,” sabi pa ni Nash pero tumawa lang si grandpa. “Palasagot ka na talagang bata ka,” sabi ni grandma. “Paulit-ulit naman kasi, grandma. Ulyanin ka na po ba?” “Oo, ulyanin na kaya bigyan mo na ako ng apo,” sabi pa ni grandma. “Huwag ka na pong umasa dahil hindi po ‘yan mangyayari,” sabi ni Nash.

Pagpasok nila talagang napakaganda nito at ang muebles ay mga sinaunang panahon pa. Sinalubong siya ng isang matandang babae. Si Manang Lumeng. Siya ang caretaker ng bahay. Simula kasi ng mabili ng tatay ni Rayne ang Rancho si Manang Lumeng narin ang kinuha nila dahil matagal na rin itong naglilingkod sa dating mayari ng rancho. "Seniorito Magandang Gabi ho..at saiyo din Hija..Halika ho at makapaghapunan na kayo. May niluto po kami ni Sally. Tiyak hong gutom na gutom kayo.."

Tinatalasan naman ng iba ang kanilang pandinig para marinig din nila ang gusto sabihin ng matanda. “Maglo-loving loving ba kayo?” Humagikgik si Granny. “Galingan n’yo ha?” dagdag pa nito. “Gusto ko na talagang mag-alaga ulit ng apo.” “GRANNY!” sabay-sabay na sigaw ng mga lalaki. At doon tuluyang napapikit si Suzy. Humihiling na kahit saglit lang ay sana bumukas ang lupa at lamunin na siya.

Iniiwasan ni Granny Bev si Grandma dahil sa hindi nila pagkakaintindihan. Hindi pa man nagsisimula ang family event ay mukhang matatapos na rin iyon agad dahil sa paghaharap nila. Namulatan ko kung paano maliitin ni Granny Bev si Grandma. Because Grandma made choices na taliwas sa kagustuhan ng pamilya niya. They tried to control her pero lumaban at hindi nagpatinag si Grandma.

Para kaming naglalaro ng fencing. "Vince! Ainah!" agad kaming napahinto sa boses na yon. Iginawi namin ang aming mata kay Grandpa na nakatayo sa may entrance door ng bahay. "I came to visit my grandson and granddaughter here pero heto yung madadatnan ko? You should took over your responsibilities as parents. Hanggang ngayon ba ay nag-aaway pa rin kayo na parang mga bata? For Pete's sake, may anak na kayong dalawa." Grandpa gave us another homily. Again and again. Napailing na lamang siya saka pumunta sa kusina kung san niya narinig yung boses ni Vin.

Nagulat si Old Madam Hill at hindi sigurado sa sasabihin niya. “Granny, dapat magpasalamat ka. Hindi ko siya hahayaan mabuhay kung hindi lang dahil sa inyo ni Grandpa.” Tumayo si Shaun. “Tignan mo ang mga anak mo. Ang isa ay may pake lang sa pagsuporta sa pamilya ng asawa niya, at ang isa ay nagpepeke ng mga kita. Ang nag-iisa mong anak na lalaki ay pangkaraniwan lang at walang kakayahan. Sa tingin mo ba matatamasa niyo ni Grandpa sa edad niyo ang kayamanan niyo ngayon kung hindi dahil sa akin?”

“Matagal nang nagsumikap ang grandma mo sa buhay niya. Maraming taon siyang naging pulubi at hindi kailanman nagkaroon ng maayos na kaarawan. Ang gusto niya ngayong gabi ay nandito tayo tatlo kasama siya.” Huminto sandali at idinagdag niya nang mahinahon, “Pero sa kasamaang palad, may meeting si Daddy sa trabaho ngayon. Kung uuwi tayo, kailangan muna kitang dalhin pauwi—at mag-iisa ka habang nandito ako kay Grandma.” Agad na yumakap si Anri sa kanyang ina. “Hindi! Ayokong mag-isa sa bahay. Gusto kong manatili kay Grandma!”

“Handang bumawi si grandma. Ibibigay niya sayo ang lahat! You have a position in the company. Si grandpa, may iniwang mana sayo. Hindi namin alam pero ikaw pala ang dahilan kung bakit ayaw ilabas ni grandma ang orihinal na last will and testament ni grandpa. Hinihintay ni grandma na magbalik ka. So please, let’s do this. Ibibigay sayo ni grandma ang lahat ng gusto mo makabawi lang siya sa kasalanan at pagkukulang niya sayo.” “Pati ang huling hininga niya?” Ngumisi ang lalaki. “Hindi na maibabalik ang nanay ko, Gray. Kahit maubos ang lahat ng Montemayor, hindi na siya babalik. Pero iyong satisfaction, mararamdaman ko iyon kapag nawala kayo sa mundo.” Umiling-iling si Gray. “You’re hopeless… N

Pagkatapos kong magbayad ay agad akong bumalik sa private yard kung saan nagpapahinga si Grandpa. Pagdating ko roon, agad akong napatigil. Kumunot ang noo ko nang makita ko silang dalawa—si Grandpa at si Solidad—na masayang nag-uusap. Masaya. Magaan. At ngayon ko lang nakita si Grandpa na ganito kasaya… mula noong pumanaw si Grandma.

Ang mga taong handang saluhin ako habang unti-unti akong nadudurog. At bago pa ako tuluyang maluha muli, bigla na lang nagkagulo sa likuran. Pagharap ko ay nakita kong papalapit sina Grandma Francine at Grandpa Charles. . Parehong mabagal ang paglalakad dahil sa edad ngunit bakas sa mga mukha nila ang matinding pag-aalala para sa akin. “Ang apo namin…” nanginginig na sambit ni Grandma Francine nang makita ang kalagayan ko.