Care Bears Grumpy Novels & Stories

Pero bago pa man ako makalapit sa pintuan ng kwarto niya, bigla akong napatigil. Nasalubong ko si Mr. Grumpy Himself — si Zephyr. Nakasuot pa siya ng kulay gray na dress shirt, nakatupi ang manggas hanggang siko, at parang hindi man lang ginulo ng tulog ang hitsura niya. Samantalang ako? Mukhang bagong gising na may misyon sa buhay. "Good morning po," bati ko agad, medyo paatras pa ako. Baka pagalitan na naman ako.

It was Mommy-bear! ***

Gary tried to smile kahit napakahirap sa kaniyang huminga. He heard her talking but could barely understand anything. Gary's thoughts took him back to when he first met her in university. Matindi ang sikat ng araw noon at sa dami ng babae sa campus na walang pakialam sa init, may isang babaeng nakapayong. It was the umbrella that caught his attention first— it was an image of a panda. May tainga at dahon pa ng kawayan sa gilid. It was so cute it made Gary smile. Pero nang makita niya ang babaeng may hawak ng payong, he felt like the world stood still.

Suot lang niya ang puting t-shirt at pajama pants, at kahit gano’n, hindi ko pa rin mapigilang mapatingin sa kaniya. Ngumiti siya, ‘yong tipong parang sobrang tuwang-tuwa lang. “Wow. Ito pala ‘yong amoy na gumising sa akin. Ikaw pala ang dahilan ng masarap na amoy na ‘yan.” Napatawa ako ng mahina. “Aba, maagang nagising si Mr. Grumpy.” Nilapitan niya ako at bahagyang yumuko para silipin kung ano ang niluluto ko. “You’re cooking breakfast for me? Ang sweet naman.”

Nang matapos na kaming kumain e, nakipagkwentuhan pa sila kila Aries, ako naman ay naghuhugas ng pinagkainan namin, di ko alam bakit giliw na giliw sila dun sa grumpy monster na yun, napalingon ako ng may tumikhim sa likod ko and it's the grumpy monster itself. "Tumigil na yung ulan, uuwi na kami" sabi nito, tumigil na pala yung ulan di ko napansin. "A sige po" sagot ko dito, nagpunas muna ako ng kamay dahil basa pa ito, nakatingin ito sa akin, napakunot naman ako ng noo, "B-bakit?" tanong ko dito, "Your apron is cute" sabi nito sabay talikod napatingin naman ako dito, isang malaking mukha ni hello kitty yung design dito.

Anito at ngumisi sa akin. There is something I need to know. Mukhang may problema talaga siya. Baka may malaman ako tungkol sa kanya. Ngumiti ako sa kanya at nang makalabas na kami ng barn ay dahan-dahan kong hinila si Grumpy. "Be a good boy, Grumpy." Ani ko bago sumakay sa kanya. Nakasakay naman ako ng maayos kay Grumpy. Mukhang komportable naman siya sa akin.

Napatingin ako kay Vivy na patuloy parin sa pag iyak at hindi nakita ang ginawa ko. "Vivy, tignan mo! Ito na ang teddy bear mo," Nakangiti kong sabi at bigla naman siyang huminto sa pag iyak ngunit ang kamay niya ay nakatakip parin sa mukha niya. "Where?" bulong niya. Tinanggal ko naman ang kamay na nakatakip sa mukha niya at pinakita sa kanya ang teddy bear na hula ko ay character sa palabas na care bear. Kulay pink din ang teddy bear.

Just like Tita Dolor said, he was affectionate and incredibly loyal to the person who cared for him. I saw Sleepy resting inside the stable with her foal, both of them fast asleep—so I left them undisturbed. Then I went to Grumpy. At first, he didn’t seem to recognize me, but the moment I held out my hand and he gently sniffed it, something clicked—he remembered. Nagpaling paling ang ulo nito at humahalinghing sa tuwa. Inawat ko naman ito dahil baka magising nya sila Sleepy at ang anak nito.

"Narinig mo naman ang sinabi ng anak ko. Nagugustuhan kana niya bilang Caregiver niya.." Blangko parin ang ekspresyon ng mukha ni Zarina ng oras na iyon.