Pananampalataya Sa Diyos Essay นิยาย & เรื่องราว

Choosing You Paano nga ba ako napunta sa paniniwalang may Hades? Nagsimula 'yon noong mabasa ko sa isang internet site ang tungkol sa mga God and Goddesses. Noong una nga, nasabi ko sa sarili kong—kalokohan. Kalokohan lamang ang lahat ng iyon. Tanong ko-- Paanong magkakaroon ng pinuno ang langit, karagatan at ang impyerno kung mayroon tayong Jesus Christ hindi ba?

Salamat sa Diyos at panaginip lamang pala ang lahat ng nangyari. "Ano ba ang nangyari sa'yo, Arra? Nanaginip ka ba?" tanong ni Papa habang nakalarawan sa mukha niya ang pag-aalala. Tumango lamang ako at hindi sumagot sa kanya. "Ano ba ang napanaginipan mo at mukhang takot na takot ka?" "Wala," maikling tugon ko sa kanya.

sigaw niya sa kaniyang isip. Hinimas niya dahan-dahan ang katawan nito habang nasa ibabaw niya. Muli niyang tiningnan ang mukha nito, at nasabi niya sa kaniyang sarili na isa ito sa mga perpektong nilikha ng Diyos. He kinda like a greek god Zeus! Nakita niya ang paglunok nito at tila nasasarapan sa ginagawa niyang paghimas, kaya naman napangiti siya.

Wala na akong dapat na katakutan pa. "Kagaya nang sinabi ko noong nakaraang araw. Payapa ang mundo na tinitirhan nang ating Ina. Bukod sa malamig ang klima doon, hindi din maitatanggi na bukod sa klima ay pati ang pag-iisa niya ay sadya ngang napakalamig. Ngunit anong magagawa niya, iyon ang direksyon ng kanyang buhay, ang mamuhay bilang bantay nang bawat isang— may malaking gampanin sa mundo." panimula niya. "Hindi niya maiwasang hindi malungkot sapagkat hindi naman lingid sa kaalaman maraming nilalang na ang buhay ng isang Diyosa ay mas mahirap pa kaysa sa gampanin ng isang mababang uri ng tao." sinabi niya iyon na para bang nalalaman niya ang isang gampanin na tinutukoy niya.

Pansamantala, maaari sana niyang makuha ang lahat ng uri ng providence. Nalulugod, bumulung bulong si Dolph, "Si Wynnstan ay naging isang mapagkakatiwalaang tao. Kapag natapos na ang pagtitipon at ang paghalili ng Patriarchship, ibibigay ko ang aking awtoridad sa kanya." …

Natatakot siya sa mga panganib na maaaring makaharap ni Weiss. Naisip niya, 'Kung isinama ko si Weiss at ipinaalam sa kanya ang kapangyarihan ng Diyos ng Digmaan kanina, marahil ay hindi na paulit-ulit na gagawin ni Weiss ang mga kalokohang bagay. Hindi siya hahantong sa ganoong kapalaran. 'Ang pagpapalayaw sa isang bata ay kapareho ng pananakit sa isang bata.'

Ngunit sa itsura palang nito ay para itong isa sa mga Diyos ng Griyego. Isang mareno na lalaki, matangos at perpekto na nakahulma ang ilong. Maging ang panga nito ay napaka-prominente. Parang isang biyaya ang lalaking nagmamaneho ng aming sasakyan na lulan. At bago pa man ako tuluyang mawalan ng ulirat ay nakita ko pa ang tila mapanganib na ngisi nito kasabay nang pagsabi nito ng katagang— "Oras na ng paniningil, Ipapalasap ko sa’yo ang init ng impyerno na papaso sa buong pagkatao mo gaya ng ginawa ng ina mo sa aking ina! "

"Sa totoo lang, naiintindihan ko na mula noong unang binigyan mo ako ng kaunting paliwanag tungkol dito ilang araw na ang nakalipas. Pero ang aking budhi ay hindi matatanggap kung aabot sa punto na sasaktan ng amo ang iba dahil sa galit niya. Sa aking paningin, napakabuti niya, at inaasahan kong hindi niya kailanman sasaktan ang sinumang tao anuman ang dahilan." "Ang mga diyos ay nagkakapatayan din kapag ang kanilang posisyon ay nasa panganib. Kailangan mong intindihin ang batayan ng pagtatanggol sa sarili. Dapat hindi ka nagtatrabaho para sa batang amo. Hindi kayang pantayan ng iyong isip ang kanyang mga gawi."

Napaatras si Liston nang marinig ang salitang iyon. Sa mundo, ang salitang Diyos ay isang paniniwalang relihiyoso, isang alamat na walang makapagpapatunay. Pero ngayon, nasaksihan niya mismo—at hindi niya kayang ipaliwanag ang nakita niya. Isang dagok sa kanyang isipan.

“Kung gayon, ano yung ni-cultivate mo?” Saglit itong pinag-isipan ni Alex at sinabing, “Maaari mong ipagpalagay ito bilang Landas ng Diyos.” Hindi pa rin ito maintindihan ni Waltz. Tumawa ng malakas si Alex. “Ang Landas ng Diyos ay mas mahirap kaysa sa pag-akyat sa Langit. Ang bawat antas ay nangangailangan ng pambihirang tagumpay sa pisikal na limitasyon ng isang tao. Ngunit pagkatapos ng pambihirang tagumpay, maraming benepisyo. Hindi mo maiintindihan kung sasabihin ko sa’yo ngayon. Gayunpaman, nag-iisip na ako ng mga paraan para matulungan kayong lahat na mapunta sa Landas ng Diyos.”