Hallelujah Bamboo Novels & Stories

Mga pinong hibla na kahugis ng desenyo ng native bamboo shade na tumatagos sa paligid. Hindi pa ako nagmumulat ng mga mata alam kong si Jared yon. Naamoy ko ang regular body soap niya at body cologne. At pamilyar sa katawan ko ang bawat galaw, hipo, at hagod niya sa aking balat. Anong oras na ba?

"chumchuneun bulbicheun nal gamssago done Black to the pink eodiseodeun teukbyeolhae Oh yes chyeoda bodeun maldeun I wanna dance Like ttaradaradanttan ttaradaradanttan ttudurubbau joha i bunwigiga joha joha nan jigeum nega joha jeongmal banhaesseo oneul bam neowa chumchugo sipeo" Alam kong na we weirduhan sila sa akin. Pero alam kong malakas ang boses ko kaya rinig nila ang kanta ko. Napa ngiti ako nang unti unti na silang sumasayaw at una may sumayaw na isa hanggang sa sunod sunod na hanggang sa naging sumasayaw na silang lahat. "BOOMBAYAH YAH YAH YAH BOOMBAYAH

OHN 50 HELLA Naramdaman ni Hella ang labi ni Aki sa balikat niya,kumalma na siya at hinayaan lang itong haplusin ang likod niya. Paminsan-minsan na hinahaplos nito ang kanyang mga hita,minamasahe. Umangat siya sa pagkakasandal at tiningnan ito,hinawakan niya ang mga pisngi ni Aki at iniharap sa kanya. Napatingin naman ito sa kanya,namungay ang mga mata. Tinitigan niya ito saka hinaplos ang kilay nito,ang ilong ,hanggang sa labi ng lalaki.

So Bamboo, after having spent the happiest day of his life, mounted the turtle's back, and they rose once more above the clouds. Back they flew even faster than they had come. Bamboo had so many things to talk about that he did not once think of going to sleep, for he had really seen the dragon and the phænix, and if he never were to see anything else in his life, he would always be happy.

At ngayong araw… ang Curry Mansion ay tila isang palasyong nakabalot sa gintong usok ng mga lihim. Ang buong hardin ay punô ng puting bulaklak, chandelier, champagne towers, at musika mula sa live orchestra. Pero ang totoong musika… ay ang sabayang tibok ng mga pusong umaasang hindi mabubunyag ang katotohanan.

Sa tuktok ng espirituwal na bundok na ito, nakatayo ang isang Purple Bamboo Grove at mayroong isang hamak na kubo na kawayan na matatagpuan sa loob nito. Agad na naramdaman ni James ang presensya ng isang formation ng makarating siya sa labas ng Purple Bamboo Grove. "Matagal na akong hindi gumagalaw sa Greater Realms. Hindi ko inasahan ang pagbabago ng pamumuno sa Doom Race," Sabi ng isang bahagyang pagod na boses mula sa kaibuturan ng Purple Bamboo Grove.

Ang Terrace naman ay may bamboo sofa set. Tahimik at madilim ang loob ng bahay nang makapasok kami. Ilang beses na ba nagawa 'to sa mga Stories at Movies? Yung tahimik yung papasukan mong bahay at madilim tapos bigla na lang bubukas yung ilaw then bigla kang kakantahan ng Happy Birthday song. Sobrang predictable nila, hay nako.

Napahiyaw siya nang baybayin ng mga labi nito ang biyak ng kanyang hiyas. “Naglalaway na kayo, Ma’m,” sabi ni Bamboo saka inilabas nito ang dila at sinundot-sundot ang butas niyon. Mas lalo siyang napahiyaw sa kiliting idinulot niyon sa kanya. Matagal-tagal na rin siyang hindi nadidiligan at palagay niya ay ito ang kailangan niya ng mga sandaling ito kung kaya’t hinayaan lamang niya ang kanyang body guard na galugarin ang maseselang bahagi ng kanyang katawan.

tanong ni Torme. Huminga ng malalim bago siya sumagot, “Handa na ako!” Tumango si Torme bago niya ikinaway ang kanyang kamay... at sa isang sandali, natagpuan ni Gerald ang kanyang sarili na nakatayo sa loob ng bamboo forest. Nalilito si Gerald kaya napatanong siya, “…Ano ito…?” "Ang bamboo forest na ito ay kilala bilang soul bamboo. Makakapasa ka sa huling pagsubok kung mababali mo ang ilan sa mga ito," paliwanag ni Torme.