The Bamboo Dancers Novels & Stories

Kahit na halos bumigay na ang katawan ko sa antok at pagod, tiniis ko ang lahat ng iyon para sa espesyal na araw na ito. Nakaayos na ang banda, ang mga dancers—fire dancers at tribe dancers na galing pa mismo sa Manila—lahat ay naka-ready na. Utang na loob ko ito sa mga kaibigan kong walang sawang tumulong para maisakatuparan ang napakalaking sorpresa na ito para kay Monica.

Well, who knows. "Oh! We almost forgot the fire dance. Tara na sa baba. Let's enjoy the night." Yaya ni Grayson sa dalawa. "Yes! Yes! I'm in!" nagtatatalon naman na sagot ni Brixton. Atat na atat talaga ito at excited na makakita ng mga dancers na nagbubuga ng apoy, e. Palibhasa, gustong gusto makakita ng dragon na nagbubuga ng apoy.

Mas umugong pa ang mga sigawan nang makuha niya ang flag na nakasabit sa pinakatuktok at walang kahirap-hirap na bumaba sa kawayan ng bamboo. "That's a smooth glide right there!" I mumbled when Marissa walked near me. "Kalma, ako lang 'to!" aniya at kumindat. It was a busy day for the Punto Sierra. Marami pa ang mga palarong idinaraos at wala kaming pinalampas ni-isa roon. Until the sun sets and everyone is holding their sulo torch. Many rested on the grass while the others were inviting someone to dance in the crowd.

Sumadsad ito sa ibang dancer at akmang susugurin si Indiana Jones ngunit pinigil nito ng ibang nagsasayaw. Hinagip naman si Indiana Jones ang braso niya at inilayo Siya sa dance floor.Lumabas Sila ng dambuhalang tent Malaking relief iyon sa naghihimagsik na kalooban at pawisang katawan niya. She should have know better.Hindi talaga mapagkakatiwalaan si Dale.Ngnit Hindi na niya magawang sishin ito dahil nag enjoy naman siya.

Isang hapon, habang naglalaba si Samantha sa likod ng bahay, napansin niyang tahimik ang paligid. Maya-maya, narinig niya ang mahinang tugtog mula sa loob. Pagpasok niya— nakita niya si Bren, sumasayaw kasama ang bunso. Habang ang panganay naman ay nakaupo, nangingiti lang habang nanonood. “Anong meron dito?” tanong niya, natatawa. “Dance break!” sigaw ng bunso. Hinila siya ni Bren.

"Tapon mo 'yung Three of Bamboo." Tiningala siya ni Zoe, halatang naiinis. "Ang nanonood, hindi dapat nakikialam." Ngumisi si Nathaniel, may malalim na kahulugan ang tingin. "Hindi ako ginoo." Walang nagawa si Zoe kundi manahimik at seryosohin ang laro. Si Reymond naman, habang mabilis na nagtatapon ng baraha, ay hindi nakatiis na mag-chismis. Sinulyapan niya ang mukha ni Nathaniel.

Masasabi ko na siya ang isa sa pinaka-technical na dancer ng grupo, may precise footwork at sharp movements, at in fairness, kaya ang high notes. Ang panghuling miyembro, na nasa dulong kanan ay mukhang pamilyar. May soft at youthful look, dahil sa kanyang mahahabang buhok at suot na olive-green windbreaker jacket. Ang kanyang vibe ay mas artistic at mysterious, at sa kanilang performance, siya sa tingin ko ang may pinaka-expressive na emotions sa pagkanta.

Sinundan na lang niya ito nang magsimulang maglakad sa may bahaging dulo na may apat na upuan na gawa sa bamboo, at sa gitna ay may katamtamang laki ng lamesa na gawa rin sa bamboo. Umupo si Khaira sa katabing upuan ni Cyrius. May kakaiba talaga rito dahil maaliwalas ang mukha. "Spill the beans, Cy," naiinip niyang sabi. Inismiran lang siya nito na ikinatikwas ng kilay niya. "Huwag mo ako ismiran dyan at baka ihulog kita sa dagat," banta niya rito.

Sa halip na maglaro, tumulong sila sa pagde-design ng interior finishes. “Mama, bakit natin kailangan ng bamboo sa loob ng pader kung rammed earth na ito ay matibay na?” tanong ni Damian Elias, may hawak na tape measure. “Ang bamboo ay parang elastisidad, Anak,” paliwanag ni Lia. “Ang bato ay tigas, pero ang bamboo ay flexible. Kapag lumindol o may bagyo, ang pader ay hindi tigas na tigas, kundi sumasabay sa galaw ng lupa. Ito ang Kodigo ng Kalinga ngayon: ang kaligtasan ay hindi ang paglaban sa mundo, kundi ang pagyakap sa galaw nito.”

Si Eufritz ay panay ang hampas kay Jean, habang si Bergz ay patalon-talon sa tuwa. Nang tumugtog ang unang kanta—Hallelujah ni Bamboo—sabay-sabay na nagsimulang sumayaw ang tatlong binata sa entablado. Kumpleto ang kanilang choreography, eksaktong-eksakto ang galaw sa bawat beat. Ang spotlight ay naglalaro sa mga katawan nila habang kumakanta. 🎶 “Anong balita sa radyo at TV? Gano’n pa rin, kumakapa sa dilim…” 🎶