Hambog Classmate Lyrics Novels & Stories

Kasi naman masyado siyang mabunganga, ayan tuloy ang mga bagay na pwede namang itanong sa mahinahong tono ay naisisigaw niya bigla at ang ending ay naririnig ng iba. “CAN YOU ALL SHUT UP?” dagundong ng boses ni Cassidy. Yes, we are classmates. My cousin is my classmate. Naitikom ng lahat ang kani-kanilang mga bibig maliban kay Jordan, “Ano nanaman ba Cassidy? Inggit ka nanaman sa pinsan mo?” Literal na nanlaki ang aking mga mata, what? Jordan! Ugh! “Ayan nanaman ang demonyita mong pinsan girl. Kaloka di talaga patalo, aagaw din ng eksena.”

they greeted in unison—loud, energetic, but slow-paced. "Good morning, class. This is your new classmate, Lumien Agapito. So, I'm looking forward that you'll be nice to her." Bahagya siyang tumigil at makahulugang nilipat-lipat ang mga mata sa buong silid. "...especially boys." Nagtawanan ang mga ito at nagulat ako nang biglang may nagtuksuhan. With muddled thoughts, sweaty palms, and butterflies in the stomach, I saw expectant eyes, all glued on me.

“Tuwing Science kasi namin noon ng mama mo, naglalakbay din sa ibang kalawakan ang isip ko, palutang-lutang lang while humming the High School Musical songs. Gosh, I'm starting to miss Troy and Gabriella now...” Humagikhik ako dahil totoo naman talaga iyon. Sa tuwing my groupings kami noon tapos support lang ang ambag ni Roma, kumakanta na lang siya ng, ‘We're All in This Together’ ng High School Musical para hikayatin kaming maging positibo sa ginagawa.

Panigurado ay hindi nito narinig iyon. "Okay class, that's all for today. Good bye and get your assignments ready for tomorrow, okay?" sabi ni Ma'am Hobre at lumabas ng room. Assignments? What assignments? Bakit hindi ko yata narinig 'yon? No way! Napunta kasi sa lintik na lalaking 'to ang atensyon ko kaya hindi ko narinig! Tumayo ako para sana habulin si Ma'am Hobre nang may ilang lalaki na lumapit sa 'kin.

Hayyyy, iyun talaga ang hindi pwede! Hindi ko maiwasang mapasulyap sa kaibigan x classmate kong si Marian. Katulad ko mukhang malungkot din siya. Ang pogi ni Peanut. Daming nagkakagusto sa sa kanya at isa na yata ako doon.

Ngayon ko lang napansin na wala pala ngayon sa klase ang best friend kong si Brooklyn. “Austra, wait!” wala pa man sa gitna ng classroom ay nahinto ako at nilingon si Yohan nang tawagin niya ako. G*gi! Muntik ko nang makalimutan na kasama ko nga pala si Yohan ngayon dahil new classmate ko siya. “Ang pogi ng boses, sh*t!” “His cute face can wreck me— He's so hot!” “Para siyang character na iniluwa galing sa manga!”

Yong kaibigan ko sa coffee shop. "Boogggss!" Malakas na banggaan namin dahil palabas ako at papasok siya ng room. Nag-slow motion tuloy ang paligid at dahan-dahan siyang tumilapon sa sahig kasama ang kaniyang mga gamit. "Ohhh!" Some boys shouted from not afar. They laughing foolishly. Pinagtawanan niya yong humagalpak sa sahig. Nakabanggaan ko si Sandra Deliona. Ang classmate ko. The royalties one.

Baigon na tila nahintakutan sa kinahinatnanan ng kaniyang tauhan. “Your answer is the tittle, and your explanation will be your lyrics. And by the way, ang song na dapat mong isa tinig dito ay ang SAD TO BELONG. O diba, bongga?” Akma sanang magsasalita si Mr. Baigon ng atakehin siya sa puso. Di kinaya ang init na nagdudulot ng pag-epekto ng kaniyang highblood. “Ho-hon!” umiiyak na sabi ni Samantha na papalapit na sa matanda. Kaso bago malagutan ng hininga si Mr. Baigon, ay nagsalita ito.

) Gumawa na lang kami ng homework habang hindi pa dumadating ang teacher namin sinamahan pa kami ng kaibigan ko na may gawa nang homework. "Ne sugjeleul bogsahalyeogo haessneunde, gomawo, geunyang haja." sagot ng kaklase namin inasar pa siya ng kaibigan ko nailing na lang ako. (I was going to copy your homework, but, thanks, let's just do it.) Tumawa na lang kaming tatlo bago ako magsalita.

*krruuuuu* Sa sobrang tahimik nung classroom since kami lang dalawa ni Ampa, nag echo talaga 'yung tunog ng tiyan ko, sabi ko naman gutom na ako eh. Nakakahiya jusko! Ang lakas nun! "Kailan ba dadating kaibigan mo? I can't stay here much longer baka may makakita sa atin, it's weird to see a student and a teacher alone inside a classroom."