Novel & Cerita Happy The Cat

They looked dead and emotionless, just like Zephaniah's. "Hi.." nahihiya nitong bati. She was smaller than me so I assumed she was younger. "I'm sorry po for what happened. Pusa ko iyong nakakalmot sa inyo. She's a good cat though.." "It's okay. Mabait nga siya. Aksidente naman iyong nangyari." "I know right? Do you love cats too?" Nagliwanag ang mukha nito pagkasabi noon. Tila nakahanap ng kakampi dahil hindi ko sinisisi ang pusa niya sa nangyari.

Mukhang palagi akong pupunta dito kada rest day ko. Naalala ko tuloy si July, he was a black cat. Malambing siya at mabait kaya mahal na mahal ko ‘yon. He is the one who comforts me every time I feel sad and alone. Sadly, he died last month, and it hurts me so badly kaya ayoko munang mag-alaga ng hayop. Buti nalang nandiyan sila Mitea to help me cope. Ayoko na rin kasing mangyari ulit ang nangyari noon. Lagi akong tulala at walang kinakausap, para ‘kong patay kahit buhay pa naman ako. Kaya siguro napagdesisyunan din ni Mama na sa Switzerland na tumira at magpa-therapy.

saad ko. I heard her released a deep breath. Umupo siya sa upuan ng office table ko at ginagap ang kamay ko na nakapatong sa lamesa. “If you’re happy, then I'm happy for you. Alam mo naman ‘diba na susuportahan talaga kita sa kahit anong magiging desisyon mo, kahit pa gustuhin mo na maging dancer sa club, go ka lang ng go.” “Ikaw talaga, kung ano-ano na lang iyang lumalabas sa bibig mo. But, I really wanna thank you, Kate. You're my angel.”

Sinapo ni Lance ang mukha nito bago hinalikan sa tungki ng ilong. Matamis na napangiti si Kitty dahil sobrang sweet ng Papa niya. Matagal niya nang gustong makita ito at makasama. Walang 24 hours na nakakasama ito, ramdam niya ang pagmamahal nito kaya hindi niya maiwasang mas mahalin pa ang Papa niya. ‘Papa I'm your eldest, I hope you know you have me too! I love you and I'm happy to see you. Hailey is right, you're so handsome.’

Maaliwalas naman sa mata niya ang kabuuan ng silid at saglit siyang natigilan nang makita ang isang disenyo na nakadikit sa pader ng kwarto. Mommy + Daddy + Baby = One Happy Family Tila may humaplos sa puso ni Catalina matapos makita ang disenyo na 'yon. Isang masayang pamilya. Posible nga ba itong mangyari sa kanila? ---

Hindi ako babaing nakukuha lang sa sweet nothings at ilang pirasong text na nagsasabing mahal kita, hindi ako mabubuhay ng wala ka. Katangahan. “Hindi rin ako nakikinig sa paliwanag ng iba pero may isang bagay ka na wala sila,” seryoso ako na gusto ko siyang tapusin agad kaya ngumisi ako sa kanya. Inunahan niya ang iniisip ko. “Isa lang daw ang kahinaan mo, sabi ni Cat. Pamilya. Kung ganon,” itinulak niya palayo ang kutsilyo gamit ang loob ng palad at nilampasan ako, sumandal sa balustrahe nakatitig sa akin, “...itinuturing mo pala akong kapamilya dahil lang sa dalawang beses nating pagkikita.” May dinudukot siya sa tagiliran niya kaya alerto ako kung sisibatin ko siya ng kutsilyo sa tapat n

I smiled when he licked my hand. Max is a cat and my only pet. Or should I say, the only one I'm with in this big house. Uncle Alejandro gave him to me as a present for my 15th birthday. Naalala ko pa noon na ayaw ko siyang tanggapin dahil ayokong mag-alaga ng kahit ano. The cat, however, tried his best to earn my trust. He's very intelligent, sharp and loyal, that's why I value him too much.

“He has a family to take care now, ayaw ko na nang gulo” “Family?”. Takang tanong ni Happy. Tumango naman ako. He straightens his back and lean towards me. “Hindi ba at buntis si Mina noon?”. “You didn’t know?”. Nakataas ang kilay nitong tanong. “Know what?”. I eyed him weirdly. “That he was— “LEVY!!!”. “Dragon mother!”. Gulat na bulalas ni Happy. I giggled and stand up to catch my bestfriend for a hug.

Niyakap na niya ito at pipikit na sana siya ng biglang gumalaw ito. "Mama, masaya po ba kayo?" Biglang naitanong ni Claims sa kaniya. Hindi naman iyon inasahan ni Katarina na magtatanong ng ganoon ang anak niya. Pinakiramdam niya ang sarili niya kung masaya ba siya sa nangyayari ngayon. "Of course I'm happy, bakit mo naitanong?" She answered back. Dahil umaayon sa kaniya ang plano niya. Tama, iyon nga.

Habang nakapila sila ay isang dalaga ang tumayo at ibinigay ang kanyang upuan sa matanda. Agad na nagpasalamat si Kate. “Thank you so much.” Ngumiti ang babae. “You’re welcome po.” Habang pinagmamasdan iyon ay biglang napuno ng init ang puso ni Kate. Marami pa ring mabubuting tao sa mundo. Marami pa ring maliliit na kabutihang kayang magpagaan ng araw ng isang tao. Siguro kaya mahal na mahal niya ang mundo. Siguro kaya gusto niyang mabuhay nang masaya.